Dergiler / Hacettepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi / 2011 / Cilt: 29 - Sayı: 2

The effect of assertiveness on handling styles

Giriskenligin çatısmayı ele alma yönetemleri üzerindeki etkisi

Sayfa
69–93
Yayın Tarihi
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Uygulamalar ve sınırlılıklar tartısılmıstır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalısmanın amacı bireylerin giriskenlik düzeylerinin çatısmayı ele alma yöntemleri üzerindeki etkisini çatısmaya girilen tarafın pozisyonuna (üst- is arkadası) göre incelemektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalısmada öncelikle giriskenligin çatısmayı ele alma yöntemleri üzerindeki etkisi incelenmistir. kinci olarak çatısmaya girilen tarafın pozisyonu durumsal bir degisken olarak kabul edilmis , giriskenlik düzeylerine ve diger tarafın pozisyonuna göre çatısmayı ele alma yöntemleri arastırılmıstır.
💡
Sonuç & Katkı:Uygulamalar ve sınırlılıklar tartısılmıstır.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu çalısmanın amacı bireylerin giriskenlik düzeylerinin çatısmayı ele alma yöntemleri üzerindeki etkisini çatısmaya girilen tarafın pozisyonuna (üst- is arkadası) göre incelemektir. Çalısmada öncelikle giriskenligin çatısmayı ele alma yöntemleri üzerindeki etkisi incelenmistir. kinci olarak çatısmaya girilen tarafın pozisyonu durumsal bir degisken olarak kabul edilmis , giriskenlik düzeylerine ve diger tarafın pozisyonuna göre çatısmayı ele alma yöntemleri arastırılmıstır. Veriler, toplam 206 teksil isletmesi çalısanından anket yoluyla toplanmıstır. Hiyerarsik regresyon analizi sonucuna göre , cinsiyetin etkisi kontrol edildikten sonra üstler ile çatısmada giriskenligin kaçınma yöntemi üzerinde olumsuz etkisi bulunmaktadır. s arkadasları ile çatısmada ise giriskenligin hükmetme yöntemi üzerinde olumlu etkisi belirlenmistir. Uygulamalar ve sınırlılıklar tartısılmıstır.

Abstract

The purpose of this study was determine the effect of assertiveness in predicting the preference of conflict handling style in the light of the authority position of the other party. We first explored assertiveness as determinant of preferred conflict handling styles and second; examined whether the status of the other party as a situational factor alters this relationship. Data were gathered using self-administered survey to 206 employees working at a textile manufacturing company. In conflict with superiors, hierarchical regression analysis revealed a direct negative effect of assertiveness on the avoiding style after controlling for gender. In conflict with peers, findings revealed a direct positive effect of assertiveness on dominating style. Its implications and limitations are discussed.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ERGENELİ, A., BAYHAN, P. K., METİN, S. C. (2022). The effect of assertiveness on handling styles. Hacettepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt: 29 - Sayı: 2, 69–93. https://ajindex.com/articles/533146

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (10)

  1. Alberti, R.E. and M. Emmons (1974) Your Perfect Right: A Guide to Assertive Behavior, San Luis Obispo: Impact. Amason, A.C. (1996). “Distinguishing the Effects of Functional and Dysfunctional Conflict on Strategic Decision Making: Resolving a Paradox for top Management team”, Academy of Management Journal, 39, 123-47.
  2. Ames, D.R. and F.J. Flynn (2007) “What Breaks A Leader: The Curvilinear Relation Between Assertiveness and Leadership”, Journal of Personality and Social Psychology, 92(2), 307-324.
  3. Arisohn B., M.A. Bruch and R.G. Heimberg (1988) “Influence of Assessment Methods on Self-Efficacy and Outcome Expectancy Ratings of Assertive Behavior”, Journal of Counseling Psychology, 35(3), 336-341.
  4. Antonioni, D. (1998) “Relationship Between The Big Five Personality Factors and Conflict Management Styles”, International Journal of Conflict Management, 9(4), 336-355.
  5. Atıcı, M. (2007) “Primary School Students’ Conflict Resolution Strategies in Turkey”, International Journal of Advanced Counseling, 29, 83-95.
  6. Aycan, Z., R.N. Kanungo, M. Mendonca, K. Yu, J. Deller, G. Stahl and A. Khursid (2000) “Impact of Culture On Human Resource Practices: A Ten Country Comparison”, Applied Psychology: An International Review, 49(1), 192- 220. Blake, R.R. and J.S. Mouton (1964),
  7. Managerial Grid, Houston, TX: Gulf Publishing Company. Borbely, C.J., J.A. Graber, S.T. Nichols, J. Brooks-Gunn and G.J. Botvin (2005) “Sixth Graders’ Conflict Resolution in Role Plays With a Peer, Parent and Teacher”, Journal of Youth and Adolescence, 34(4), 279- 291. Brewer, N., P. Mitchell and N. Weber (2002) “Gender Role, Organizational Status, and Conflict Management Styles”, The International Journal of Conflict Management,13(1), 78-94.
  8. Callanan, G.A., C.D. Benzing, and D. F. Perri (2006) “Choice of Conflict-Handling Strategy: A Matter of Context”, Journal of Psychology: Interdisciplinary and Applied, 140, 69-88.
  9. Chen, Y., J. Brockner and X. Chen (2002). “Individual-Collectivistic Primacy and Ingroup Favoritism: Enhancement and Protection Effects”, Journal of Experimental Social Psychology, 38, 482–491. 90 A. ERGENELI, P. BAYHAN KARAPINAR, S. METIN CAMGOZ Chen, G. and D. Tjosvold (2002) “Conflict Management and Team Effectiveness in China: The Mediating Role of Justice”, Asia Pacific Journal of Management, 19( 4), 557-72.
  10. Chan, C.C.A., G.M. Monroe, J. Ng and R.C.W. Tan (2006) “The Conflict Management Styles of Accountants: An Empirical Study in Australia”, International Journal of Management, 23(2