Dergiler / Hacettepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi / 2019 / Cilt: 37 - Sayı: 3

TÜRKİYE’DEKİ BELEDİYE SİSTEMİNİN 2000’Lİ YILLARDA YENİDEN YAPILANDIRILMASI: DEMOKRASİ VE ETKİNLİK AÇISINDAN BİR DEĞERLENDİRME

THE RESTRUCTURING OF THE MUNICIPAL SYSTEM IN TURKEY IN THE 2000s: AN EVALUATION REGARDING DEMOCRACY AND EFFICIENCY

Sayfa
439–470
Yayın Tarihi
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Reform sürecinde demokrasi-etkinlik dengesinin etkinlik lehine orantısız bir şekilde bozulduğu; politika belirlemede ve uygulamada merkeziyetçi bir yönelimin tercih edildiği; farklı alan yönetim modellerinin birlikte ve ayrı şekilde uygulandığı; yerleşim yerlerinin ve yönetsel birimlerin meclislerde sahip oldukları temsilci sayısının nüfusa ve alana göre hesaplanması yönteminin temsilde adaletsizliğe sebebiyet verdiği ortaya konmuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Makale, Türkiye’deki yerel yönetim alanında gerçekleştirilen reformların durumunu demokrasi ve etkinlik ikiliği açısından tartışmayı hedeflemiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışmada, kavram incelemesinden sonra Türkiye’deki reform süreci, demokrasinin ve etkinliğin kesiştiği subsidiarite, sınır genişletme, birleştirme, hizmet etkinliği, yerel özerklik, temsilde adalet gibi hususlar üzerinden tarihsel olarak analiz edilmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Reform sürecinde demokrasi-etkinlik dengesinin etkinlik lehine orantısız bir şekilde bozulduğu; politika belirlemede ve uygulamada merkeziyetçi bir yönelimin tercih edildiği; farklı alan yönetim modellerinin birlikte ve ayrı şekilde uygulandığı; yerleşim yerlerinin ve yönetsel birimlerin meclislerde sahip oldukları temsilci sayısının nüfusa ve alana göre hesaplanması yönteminin temsilde adaletsizliğe sebebiyet verdiği ortaya konmuştur.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Makale, Türkiye’deki yerel yönetim alanında gerçekleştirilen reformların durumunu demokrasi ve etkinlik ikiliği açısından tartışmayı hedeflemiştir. Çalışmada, kavram incelemesinden sonra Türkiye’deki reform süreci, demokrasinin ve etkinliğin kesiştiği subsidiarite, sınır genişletme, birleştirme, hizmet etkinliği, yerel özerklik, temsilde adalet gibi hususlar üzerinden tarihsel olarak analiz edilmektedir. Reform uygulamaları nitel ve nicel verilere dayalı olarak eleştirel bir yorumlamaya tabi tutulmuştur. Reform sürecinde demokrasi-etkinlik dengesinin etkinlik lehine orantısız bir şekilde bozulduğu; politika belirlemede ve uygulamada merkeziyetçi bir yönelimin tercih edildiği; farklı alan yönetim modellerinin birlikte ve ayrı şekilde uygulandığı; yerleşim yerlerinin ve yönetsel birimlerin meclislerde sahip oldukları temsilci sayısının nüfusa ve alana göre hesaplanması yönteminin temsilde adaletsizliğe sebebiyet verdiği ortaya konmuştur.

Abstract

This article aims to debate the status of local government reform in Turkey in terms of democracy and efficiency dichotomy. In the study, after reviewing certain concepts, reform process in Turkey is analyzed historically on topics such as subsidiarity, border enlargement, consolidation, service efficiency, local autonomy and justice in representation. Reform practices are subjected to a critical interpretation based on qualitative and quantitative data. In the reform process, the paper has demonstrated that the balance of democracy-efficiency is disproportionately in favor of efficiency; a centralized attitude is preferred in policy making and implementation; different territory management models are applied jointly as well as separately; the method of calculating the number of representatives of settlements and administrative units in the councils by population and territory causes injustice in representation.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÇİNER, C. U., ZENGİN, O. (2022). TÜRKİYE’DEKİ BELEDİYE SİSTEMİNİN 2000’Lİ YILLARDA YENİDEN YAPILANDIRILMASI: DEMOKRASİ VE ETKİNLİK AÇISINDAN BİR DEĞERLENDİRME. Hacettepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt: 37 - Sayı: 3, 439–470. https://ajindex.com/articles/532965

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (16)

  1. Alıcı, O.V. (2012), Büyükşehir Belediyesi ile İlçe Belediyeleri Arasındaki İlişkiler: İstanbul Örneği, İstanbul:
  2. Beta. Arıkboğa, E. (2014), “Büyükşehir Belediye Meclislerindeki Temsil Adaletsizliğinin Coğrafi ve Siyasi Görünümleri”, Marmara Üniversitesi Siyasal Bilimler Dergisi, 2(2), 35-61.
  3. Ashley, P. (1969), Local and Central Government: A Comparative Study of England, France, Prussia, and the United States, College Park, Maryland: McGrath Publishing Company. Balaguer-Coll, M. T., D. Prior, E. Tortosa-Ausina (2010), “Decentralization and Efficiency of Local Government”, The Annals of Regional Science, 45(3), 571-601.
  4. Beetham, D. (1996), “Theorising Democracy and Local Government”, in D. King, G. Stoker (ed.), Rethinking Local Democracy, Houndmills, Basingstoke, Hampshire, London: Macmillan, 28-49.
  5. Bilmez, M. E. (2013), “Büyükşehir Kanunu Eğitimi”, TBB, http://www.tbb.gov.tr/belediye-akademisi/sunumlar/ E.T.:18.08.2013.
  6. Bingöl, Y., E. Yazıcı, T. Büyükakın (2013), İl Sınırında Büyükşehir Belediye Modeli: Kocaeli Deneyimi, Kocaeli Büyükşehir Belediyesi. Boggero, G. (2018), Constitutional Principles of Local Self Government in Europe, Leiden, Boston: Brill. Coe, N. M., M. Hess (2011), “Local and Regional Development: A Global Production Network Approach”, in A. Pike, A. Rodriguez-Pose, J. Tomaney (ed.), Handbook of Local and Regional Development, London, New York: Routledge, 128-138.
  7. Çelikyay, H. (2014), Değişen Kent Yönetimi ve 6360 Sayılı Büyükşehir Yasası, Analiz, Sayı 101, İstanbul: Siyaset Ekonomi ve Toplum Araştırmaları Vakfı. Çınar, T., B. Duru, C.U. Çiner, O. Zengin (2013),
  8. Belediyenin Sınırları, Ankara:
  9. TODAİE. Çınar, T., C.U. Çiner, O. Zengin (2009), Büyükşehir Yönetimi: Bütünleştirme Süreci, Ankara:
  10. TODAİE. Çiftçi, F., A. Tomar (2013), “Büyükşehir Yasasının İzmir Kırsalı Üzerine Olası Etkileri”, iç. 2. İzmir Kent Sempozyumu, 28-30 Kasım 2013, TMMOB, 409-418.
  11. Çiner, C.U. (2018), “Territorial Policy Making and Administrative Reform in Turkey”, iç. C. Bakır, G. Ertan (ed.), Policy Analysis in Turkey, Bristol University Press.
  12. Çiner, C.U. (2017), “Yeniden Kamu Yönetimi Temel Kanunu: Yerel Yönetimler Alanındaki Bilanço”, Memleket Siyaset Yönetim, (28), 27-52.
  13. Çöpoğlu, M. (ed.) (2017), 6360 Sayılı Kanun Ekseninde Yerel Yönetim Reformları, İstanbul:
  14. Der Yayınları.
  15. Eke, A.E. (1982), Anakent Yönetimi ve Yönetimlerarası İlişkiler, Ankara: Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Yayınları.
  16. Eke, A.E. (1985), “Anakent Yönetimi ve Yönetimlerarası İlişkil