Dergiler / Hacettepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi / 2019 / Cilt: 37 - Sayı: 3

TÜRKİYE’NİN 1980 SONRASI KURUMSAL YAPISINDAKİ DEĞİŞİMİ VE EKONOMİK SONUÇLARI

TURKEY'S POST-1980 INSTITUTIONAL STRUCTURAL CHANGE AND ECONOMIC CONSEQUENCES

Sayfa
423–438
Yayın Tarihi
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu yılların başında artan kurumsallık ekonomiye de olumlu yansımıştır ancak bu sürdürülememiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bir ülkenin kurumsal altyapısı ile ülkenin ekonomik performansı yakından ilişkilidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çalışmada, Türkiye’de ekonomik büyümenin kurumsal yapıdan nasıl etkilendiği ortaya konulmaya çalışılmaktadır ve özellikle 1980 sonrası dönem ele alınmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu yılların başında artan kurumsallık ekonomiye de olumlu yansımıştır ancak bu sürdürülememiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2000 Verileri
⚙️Değişkenler:Türkiye · Kurumsal Yapı · Ekonomik Büyüme

Özet

Bir ülkenin kurumsal altyapısı ile ülkenin ekonomik performansı yakından ilişkilidir. Bu çalışmada, Türkiye’de ekonomik büyümenin kurumsal yapıdan nasıl etkilendiği ortaya konulmaya çalışılmaktadır ve özellikle 1980 sonrası dönem ele alınmıştır. Buna göre kurumsal değişimdeki gerçekleştirilen olumlu adımlar, yatırımların artışını ve ekonomik büyümeyi beraberinde getirmektedir. Ancak ülkemizde kurumsal yapıdaki reformlar bir süreklilik arz etmediği için, ekonomik büyümenin sürdürülebilirliği sorunlu hale gelmektedir. 1990’lı yıllar uyumsuz koalisyonlar tarafından yönetilmiştir ve 2000’li yılların başında ülkemiz sancılı krizler yaşamıştır. Bu yılların başında artan kurumsallık ekonomiye de olumlu yansımıştır ancak bu sürdürülememiştir.

Abstract

A country's institutional structure is closely related to its economic performance. In this study, how economic growth in Turkey is being influenced by the institutional structure is tried to be explained, and especially after the 1980 period is discussed within the framework of New Institutional Economics. Accordingly, the positive steps in institutional change bring about an increase in investments and economic growth. However, since institutional reforms in Turkey do not have a continuity, the sustainability of economic growth is becoming problematic. The 1990s are ruled by incompatible coalitions and in the early 2000s Turkey suffered from painful crises. Increasing inclusive institutionalism after these years are also positively reflected in the economy, but this could not be sustained

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÇİÇEN, Y. B. (2022). TÜRKİYE’NİN 1980 SONRASI KURUMSAL YAPISINDAKİ DEĞİŞİMİ VE EKONOMİK SONUÇLARI. Hacettepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt: 37 - Sayı: 3, 423–438. https://ajindex.com/articles/532958

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Acemoğlu, D. (2003), “Why not a Political Coase Theorem? Social Conflict, Commitment, and Politics”, Journal of Comparative Economics, 31(4), 620-652.
  2. Acemoğlu, D., S. Johnson, J. Robinson (2005), “Institutions as a Fundamental Cause of Long-run Growth”, Handbook of Economic Growth, 1, 385-472.
  3. Aron, J. (2000), "Growth and Institutions: A Review of the Evidence", The World Bank Research Observer, 15(1), 99-135.
  4. Atiyas, İ. (2012), “Economic Institutions and Institutional Change in Turkey During the Neoliberal Era”, New Perspectives on Turkey, 47, 57-81.
  5. Atiyas, İ., B. Oder (2008), Türkiye'de Özelleştirmenin Hukuk ve Ekonomisi, Ankara:
  6. TEPAV. Aydın, S., Y. Taşkın (2014), 1960’dan Günümüze Türkiye Tarihi, 1. bs., İstanbul:
  7. İletişim Yayıncılık. Çetin, T. (2007), “Devletin Ekonomiye Müdahalesinin Kurumsal Maliyeti”, Çimento İşveren Dergisi, 21(3), 38-54.
  8. Çetin, T. (2010), “The Role of Institutions over Economic Change in Turkey”, Understanding the Process of Economic Change in Turkey: An Institutional Approach, ed. Tamer Çetin, Feridun Yılmaz, 21-39, New York: Nova Science Publishers.
  9. Çetin T., F. Yilmaz (2010), Understanding the Process of Economic Change in Turkey: An Institutional Approach, New York: Nova Science Publishers.
  10. Çetin, T. (2011), “The Role of Institutions over Economic Change in Turkey”, Understanding the Process of Economic Change in Turkey: An Institutional Approach, ed. Tamer Çetin, Feridun Yılmaz, 21-39, New York: Nova Science Publishers.
  11. Çetin, T., F. Oğuz (2007), “The Politics of Regulation in the Turkish Electricity Market”, Energy Policy, 35(3), 1761-1770.
  12. Çetin, T., F. Oğuz (2011), “Introduction: Regulation and Competition in Turkey”, The Political Economy of Regulation in Turkey, ed. Tamer Çetin, Fuat Oğuz, 1-11, New York: Springer. Ercan, M.R., Z. Öniş (2001), “Turkish Privatization: Institutions and Dilemmas”, Turkish Studies, 2(1), 109-34.
  13. Heper, M. (2000), “The Ottoman Legacy and Turkish Politics”, Journal of International Affairs, 54(1), 63-82.
  14. İliman, T., R. Tekeli (2016), “Türkiye’deki Düzenleyici ve Denetleyici Kuruluşlar: İdari Para Cezalarının Hukuksal Zeminlerinin Değerlendirilmesi”, Adnan Menderes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 3(1), 23-36.
  15. Kalaycıoğlu, E., A.Y. Sarıbay (2007), Türkiye'de Politik Değişim ve Modernleşme, Alfa Basım Yayın. Keyman, F. (2009), Küreselleşen Dünyada Türkiye ve Demokratikleşme: Süreçler, Sorunlar, Aktörler. Bilgesam Rapor No.7. http://www.bilgesam.org/Images/Dokumanlar/0-182-20140