Dergiler / Hacettepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi / 2021 / Cilt: 39 - Sayı: 3

Üretim mi, Tüketim mi Belirleyici? 1990-2015 yıllarında Türkiye CO2 Emisyonlarının Kaynakları ve Politika Etkileri

Is Production or Consumption the Determiner? Sources of Turkey’s CO2 Emissions between 1990-2015 and Policy Implications

Sayfa
359–378
Yayın Tarihi
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuçlar, CO2 emisyon artışının kişi başına harcama ve nüfus faktörlerinden kaynaklandığını, emisyon katsayısı faktörünün ise emisyonu azaltıcı bir etkiye sahip olduğunu göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Türkiye’nin CO2 emisyonları 1990’dan beri istikrarlı bir şekilde artmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu artışın arkasındaki sosyoekonomik faktörlerin etkilerinin belirlenmesi, eyleme geçmek için hangi sektörlere ve hangi tür politikalara öncelik verilmesi gerektiğini belirlemeye yardımcı olabilir.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuçlar, CO2 emisyon artışının kişi başına harcama ve nüfus faktörlerinden kaynaklandığını, emisyon katsayısı faktörünün ise emisyonu azaltıcı bir etkiye sahip olduğunu göstermektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2015 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Türkiye’nin CO2 emisyonları 1990’dan beri istikrarlı bir şekilde artmaktadır. Bu artışın arkasındaki sosyoekonomik faktörlerin etkilerinin belirlenmesi, eyleme geçmek için hangi sektörlere ve hangi tür politikalara öncelik verilmesi gerektiğini belirlemeye yardımcı olabilir. Bu çalışma, Yapısal Ayrıştırma Analizi metodunu kullanarak 1990-2015 döneminde beş yıllık aralıklarla CO2 emisyon değişimine başlıca katkı yapan faktörleri tanımlamaktadır. Sonuçlar, CO2 emisyon artışının kişi başına harcama ve nüfus faktörlerinden kaynaklandığını, emisyon katsayısı faktörünün ise emisyonu azaltıcı bir etkiye sahip olduğunu göstermektedir. Üretim tarafı faktörleri tüketim tarafı faktörlerinin oldukça gerisinde kaldığı için net emisyon pozitif olmuş ve CO2 emisyonundaki asıl belirleyici tüketim olarak bulunmuştur. En çok katkıda bulunan sektörler Elektrik, Kara Taşımacılığı ve Mineral olmuştur. Yenilenebilir enerji yatırımlarını hızlandırmak ve enerji verimliliği önlemlerini sürdürmek, elektrik ve petrol tüketimine karbon vergisi koymak, toplu taşımayı ve temiz yakıt ve araç kullanımını teşvik etmek, inşaatı yavaşlatmak ve tüketim davranışlarını değiştirmek, özellikle de yüksek emisyonlu ürün ve hizmetlere olan talebi azaltmak için tüketici bilincini artırmak en öncelikli politikalar olmalıdır.

Abstract

Turkey’s CO2 emissions have been steadily increasing since the 1990s. Determining influences of socioeconomic factors behind thisincrease can help identify which sectors and what types of policies should be prioritized to go into action. This paper identifies themain contributors to CO2 emissions change within five-year intervals during 1990-2015 by adopting the Structural DecompositionAnalysis (SDA) method. The results show that CO2 emissions increase was driven by per capita expenditure and population factors,while emission coefficient factor had a reducing effect on emissions. As the production side factors fell pretty behind theconsumption side factors, net emissions were positive and the actual determiner in CO2 emissions was found as consumption. Themost contributing sectors were Electricity, Land Transportation and Mineral. Speeding up renewable energy investments andcontinuing energy efficiency measures, placing a carbon tax on electricity and oil consumption, promoting public transport and useof clean fuels and vehicles, slowing down construction and raising consumer awareness to change their consumption behavior,particularly to reduce demand for high emitting products and services should be the top priority policies.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ALKAN, A., BİNATLI, A. O. (2022). Üretim mi, Tüketim mi Belirleyici? 1990-2015 yıllarında Türkiye CO2 Emisyonlarının Kaynakları ve Politika Etkileri. Hacettepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt: 39 - Sayı: 3, 359–378. https://ajindex.com/articles/532892

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. Acar, S., A. A. Aşici, O. Balaban, M. B. Berke, İ. Çakmak, S. C. Mazlum, G. N. Demirer, P. İpek, B. Kat, V. Kulaçoğlu, I. Kurnaz, Ü. Şahin, R. Sari, U. Soytaş, F. Taşkin, E. Turhan, B. Ünüvar, E. Voyvoda, B. V. Özenç, A. E. Yeldan, A. Yilmaz, İ. Yücel (2016), Addressing Climate Change from an Economic Policy Perspective, TÜSİAD Publication No: T/2016, 12–583, Istanbul: TUSIAD. Akbostancı, E., G. İ. Tunç, S. Türüt-Aşık (2018), “Drivers of fuel based carbon dioxide emissions: The case of Turkey” Renewable and Sustainable Energy Reviews, 81, 2599–2608.
  2. Alkan, A., A. Oğuş-Binatlı, Ç. Değer (2018), “Achieving Turkey’s INDC Target: Assessments of NCCAP and INDC Documents and Proposing Conceivable Policies”, Sustainability, 10(6), 2-27.
  3. Arto, I., E. Dietzenbacher (2014), “Drivers of The Growth in Global Greenhouse Gas Emissions”, Environmental Science & Technology, 48(10), 5388–5394, DOI: 10.1021/es5005347. Bierbaum, R. M., M. Fay, B. Ross-Larson (2009), World Development Report 2010:
  4. Development and Climate Change, Washington, DC: World Bank Group, http://documents.worldbank.org/curated/en/201001468159913657/World-development-report-2010- development-and-climate-change. Chang, C., M. Dong, B. Sui, Y. Chu (2019), “Driving Forces of Global Carbon Emissions: From Time-and Spatial-Dynamic Perspectives”, Economic Modelling, 77, 70–80, DOI: 10.1016/j.econmod.2019.01.021. Dong, K., H. Jiang, H. Sun, X. Dong (2019), “Driving Forces and Mitigation Potential of Global CO2 Emissions from 1980 through 2030: Evidence from Countried with Different Income Levels”, Science of The Total Environment, 649, 335-343.
  5. Ehrlich, P. R., J. P. Holdren (1971), "Impact of Population Growth", Science, 171(3977), 1212-1217.
  6. Henriques, S. T., K. J. Borowiecki (2017), “The Drivers of Long-run CO2 Emissions in Europe, North America and Japan since 1800”, Energy Policy, 101, 537–549, DOI: 10.1016/j.enpol.2016.11.005. International Energy Agency (IEA) (2019), IEA Data and Statistics. https://www.iea.org/data-and-statistics, Accessed on: 01.01.2019.
  7. Isik, M., K. Sarica, I. Ari (2020), “Driving forces of Turkey’s Transportation Sector CO2 Emissions: An LMDI Approach”, Transport Policy, 97, 210–219.
  8. Karakaya, E., A. Bostan, M. Özçağ (2019), “Decomposition and Decoupling Analysis of Energy-Related Carbon Emissions in Turkey”, Environmental Science and Pollution Research, 26, 32080–32091.
  9. Karapinar, B., H. Dudu, O. Geyik, A. M. Yakut (2019), “How to Reach an Elusive INDC Target: Macro-Economic Impli