Dergiler / Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2013 / Cilt: 28 - Sayı: 3

Kaynaştırma Programına Devam Eden Hafif Düzeyde Zihin Engelli Çocukların Sosyal Yeterlilikleri

Social Competence of Integrated Children With Mild Intellectual Disability

Sayfa
454–477
Yayın Tarihi
2022-10-19
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Anne-baba uyarlamasında hiperaktif/aşırı duyarlı alt ölçekleri puanlarının eğitim süresi ve eğitim şekline göre; öğretmen uyarlamasında ise kendini izole etme/ritualistik ve güvensiz/ kaygılı alt ölçeklerinin eğitim süresine ve yalnızca kendini izole etme/ritualistik alt ölçeğinin eğitim şekline göre farklılaştığı belirlenmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma, kaynaştırma programlarına devam eden zihin engelli çocukların anne-baba ve öğretmen değerlendirmelerinden elde edilen sosyal davranış ölçümlerinin karşılaştırmalı olarak incelenmesi amacıyla yürütülmüştür.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ayrıca, sosyal davranışların yaşla ilişkisi, eğitim süresi ve alınan eğitim tipine göre farklılık gösterip göstermediği değerlendirilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Anne-baba uyarlamasında hiperaktif/aşırı duyarlı alt ölçekleri puanlarının eğitim süresi ve eğitim şekline göre; öğretmen uyarlamasında ise kendini izole etme/ritualistik ve güvensiz/ kaygılı alt ölçeklerinin eğitim süresine ve yalnızca kendini izole etme/ritualistik alt ölçeğinin eğitim şekline göre farklılaştığı belirlenmiştir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu çalışma, kaynaştırma programlarına devam eden zihin engelli çocukların anne-baba ve öğretmen değerlendirmelerinden elde edilen sosyal davranış ölçümlerinin karşılaştırmalı olarak incelenmesi amacıyla yürütülmüştür. Ayrıca, sosyal davranışların yaşla ilişkisi, eğitim süresi ve alınan eğitim tipine göre farklılık gösterip göstermediği değerlendirilmiştir. Araştırmaya Ankara ili merkez ilçelerindeki okullara kaynaştırma programı kapsamında devam eden 4-18 yaş grubundaki toplam 106 çocuğun anne-baba ve öğretmenleri katılmıştır. Anne-baba ve öğretmen uyarlamaları arasındaki korelasyon katsayıları düşük ya da ılımlı düzeyde ilişkiye işaret etmiştir. Yaşla birlikte anne-baba ve öğretmen bildirimine göre olumlu sosyal davranışların arttığı ve problem davranışların bazı alt boyutlarının azaldığı belirlenmiştir. Bununla birlikte, sosyal davranışların yaşla ilişkisi anne-baba ve öğretmen bildirimleri arasında farklılık göstermiştir. Anne-baba uyarlamasında hiperaktif/aşırı duyarlı alt ölçekleri puanlarının eğitim süresi ve eğitim şekline göre; öğretmen uyarlamasında ise kendini izole etme/ritualistik ve güvensiz/ kaygılı alt ölçeklerinin eğitim süresine ve yalnızca kendini izole etme/ritualistik alt ölçeğinin eğitim şekline göre farklılaştığı belirlenmiştir.

Abstract

This study examines the social competence of integrated children with mild intellectual disability (ID) by comparing parents' and teachers' ratings. The relationships between social behaviors and age and whether these behaviors vary as a function of years of teaching experience and type of integration are also investigated. Data is obtained through self-report questionnaires completed by parents and teachers of 106 4-18 years aged integrated children with ID from Ankara, Turkey. Descriptive analysis results indicate that correlations between parents' and teachers' reports range from low to moderate. Prosocial behaviors increase along with age although the relationships vary with respect to parents' and teachers' ratings. Parents' reports of hyperactivity/overly sensitive scores differentiate according to years of teachingexperience and type of integration. Teachers' reports of selfisolated/ritualistic and insecure/anxious scores vary based on years of teachingexperience. Effect of type of integration on teachers' reports of self-isolated/ritualistic scores is found.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

YÜKSELEN, A., YABAN, E. H. (2022). Kaynaştırma Programına Devam Eden Hafif Düzeyde Zihin Engelli Çocukların Sosyal Yeterlilikleri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 28 - Sayı: 3, 454–477. https://ajindex.com/articles/532078

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Achenbach, T. M., McConaughy, S. H., & Howell, C. T. (1987). Child/adolescent behavioral and emotional problems: Implications of cross-informant correlation for situational specificity. Psychological Bulletin, 101, 213-232.
  2. Akçamete, G., Kış, A. ve Gürgür, H. (2004). Özel gereksinimli öğrenciler için kaynaştırma modeli geliştirme projesi. Ankara Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri, Proje No: 2030000016. Aman, M. G., Leone, S., Lecavalier, L., Park, L., Buican, B., & Coury, D. (2008). The Nisonger Child Behavior Rating Form–Typical IQ Version, for children with typical IQ. International Clinical Psychopharmacology, 23, 232-242.
  3. Aman, M. G., Tassé, M. J., Rojahn, J., & Hammer, D. (1996). The Nisonger CBRF: A Child Behavior Rating Form children with developmental disabilities. Research and Developmental Disabilities, 17(1), 41-57.
  4. Ang, R. P. (2003). Social problem solving skills training: Does it really work? Child Care in Practice, 9(1), 5-17.
  5. Bauminger, N., & Kasari, C. (2000). Loneliness and friendship in high-functioning children with autism. Child Development, 71(2), 447-456.
  6. Bierman, K. L., & Welsh, J. A. (2000). Assessing social dysfunction: The contributions of laboratory and performance-based measures. Journal of Clinical Child Psychology, 29(4), 526-539.
  7. Diamond, K. E., & Hestenes, L. L. (1994). Preschool children's understanding of disability: Experiences leading to the elaboration of the concept of hearing loss. Early Education and Development, 5(4), 301-309.
  8. Elliott, S. N., Malecki, C. K., & Demaray, M. K. (2001). New directions in social skills assessment and intervention for elementary and middle school students. Exceptionality, 9(1-2), 19-32.
  9. Freeman, S. F. N., & Kasari, C. (2002). Characteristics and qualities of the play dates of children with Down syndrome: Emerging or true friendships. American Journal on Mental Retardation, 107(1), 16-31.
  10. Gresham, F. M. (2000). Assessment of social skills in students with emotional and behavioral disorders. Assessment for Effective Intervention, 26, 51-58.
  11. Guralnick, M. J. (1990). Social competence and early intervention. Journal of Early Intervention, 14, 3-14.
  12. Guralnick, M. J. (1996). Future directions in early intervention for children with Down’s syndrome. In J. A. Rondal, J. Perera, L. Nadel & A. Comblain (Eds.), Down’s syndrome. Psychological, psychobiological, and socioeducational perspectives içinde (pp. 147-162). London: Whurr Publishers.
  13. Guralnick, M. J., Connor, R. T., & Hammond, M. (1995