Sanal Ortam Yalnızlık Ölçeği (SOYÖ) Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması

Amaç & Hipotez:Bireylerin sanal ortamlarda yalnızlık düzeylerinin belirlenmesinin, alanyazında henüz yeterince tartışılmamış bir konu olduğundan, sanal ortamlarda hissedilen yalnızlık düzeylerini ölçmeye dönük, geçerliği ve güvenirliği ispat edilmiş bir ölçme aracına rastlanamamıştır.

📊

Temel Bulgular & Veri:Araştırmanın çalışma grubunu birinci uygulama için 354, ikinci uygulama için ise 141 birey oluşturmaktadır.

💡

Sonuç & Katkı:Sonuç olarak; SOYÖ üç faktör altında toplanabilen, 20 maddeden oluşmuş 5'li Likert tipi bir ölçektir.

🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması

📍Kapsam:141 birey

⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bireylerin sanal ortamlarda yalnızlık düzeylerinin belirlenmesinin, alanyazında henüz yeterince tartışılmamış bir konu olduğundan, sanal ortamlarda hissedilen yalnızlık düzeylerini ölçmeye dönük, geçerliği ve güvenirliği ispat edilmiş bir ölçme aracına rastlanamamıştır. Bu çerçevede, bu araştırmanın amacı sanal ortamlarda bireylerin hissettikleri yalnızlık düzeylerini belirlemeye dönük bir ölçek geliştirmektir. Araştırmanın çalışma grubunu birinci uygulama için 354, ikinci uygulama için ise 141 birey oluşturmaktadır. Ölçeğin geçerliğini araştırma için açımlayıcı ve doğrulayıcı faktör analizi, madde-faktör toplam korelasyonu, düzeltilmiş korelasyonu ve madde ayırt edicilikleri hesaplanmıştır. Ölçeğin güvenirliğini araştırmak için ise ölçeğin iç tutarlılık katsayısı ve kararlılık düzeyleri hesaplanmıştır. Sonuç olarak; SOYÖ üç faktör altında toplanabilen, 20 maddeden oluşmuş 5'li Likert tipi bir ölçektir. Analizler ölçeğin, bireylerin sanal ortamlarda yalnızlık düzeylerini ölçmeye dönük geçerli ve güvenilir bir araç olduğunu ortaya koymuştur.

Abstract

Determination of individual' loneliness in virtual environments is an important issue, which has not been studied adequately and in the literature, it was not encountered any scales to measure the individual' loneliness in virtual environments for which validity and reliability have been proven. In this flame the main purpose of this study is to develop a scale in order to individual' loneliness in virtual environments. The sample group is composed of 354 for the first application and 141 individuals for the second. In order to detect the validity of the scale, exploratory and confirmatory factor analyses, item factor total correlations, corrected correlations and item discriminations were conducted. In order to assess the reliability of the scale, the level of internal consistency and the stability levels were calculated. As a result; Virtual Environment Loneliness Scale (VELS) is a five-point Likert-type scale and includes 20 items that can be gathered under three factors. The analyses provided evidence that the VELS is a valid and reliable scale that can be used in order to determination of individual' loneliness in virtual environments.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Korkmaz, Ö., KURT, İ., USTA, E. (2022). Sanal Ortam Yalnızlık Ölçeği (SOYÖ) Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 29 - Sayı: 2, 144–159. https://ajindex.com/articles/531946

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

Yeni Sekmede Aç ↗

↗Yeni Sekme

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (16)

Alavi, M. (2000). Managing organizational knowledge. R.W. Zmud (Ed.), Framing the Domains of IT Management: Projecting the Future through the Past, Pinnaflex Education Resources, Cincinnati pp. 15-28
Balcı, A. (2009). Sosyal bilimlerde araştırma: Yöntem, teknik ve ilkeler. Ankara:
PegemA Pub. Baumeister, R.F., Leary, M.R. (1995).The need to belong: Desire for interpersonal attachments as a fundamental human motivation. Psychological Bulletin, 117: pp. 497-529
Brenner, V. (1997). Psychology of computer use: XLVII. Parameters of Internet use, abuse and addiction: the first 90 days of the Internet Usage Survey. Psychological Reports, 80, pp. 879-882
Büyüköztürk, Ş. (2002). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara:
PegemA Pub. Cacioppo, J.T.,. Ernst, J.M., Burleson, M.H., McClintock, M.K., Malarkey, W.B., Hawkley, L.C. (2000). Lonely traits and concomitant physiological processes: The MacArthur social neuroscience studies. International Journal of Psychophysiology, 35: pp. 143-154
Chana, W. M., Dicianno B. E. (2011).Virtual socialization in adults with spina bifida. PM&R, Volume 3, Issue 3, Pages 219-225
Chelune, G., Sultan, F., Williams, C. (1980).Loneliness, self-disclosure and interpersonal effectiveness. Journal of Counseling Psychology, 27, pp. 462-468
Chipuer, H.M. (2001). Dyadic attachments and community connectedness: Links with youths' loneliness experiences. Journal of Community Psychology, 29: pp. 429-446
Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G., & Büyüköztürk, Ş. (2010). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik: Spss ve Lisrel uygulamalar. Ankara:
PegemA pub. Davenport, T.H., Prusak, L. (1998). Working knowledge: How organizations manage what they know. Harvard Business School Press,
Boston, MA Denizci, M.(2009). Bilişim toplumu bağlamında internet olgusu ve sosyopsikolojik etkileri, Marmara İletişim Dergisi (15),47-64.
DiTommaso, E., & Spinner, B. (1997). Social and emotional loneliness: A re-examination of Weiss' typology of loneliness. Personality and Individual Differences, 22(3), 417-427.
Driscoll, M. P. (2000). Psychology of learning from instruction (2nd ed.). Needhain Heights, MA: Allyn & Bacon. Ellis, S. (1995). Origins and elements of virtual environments. W. Barfield, T. Furness (Eds.), Virtual Environments and Advanced Interface Design. Oxford University Press, New York pp. 14-57
Eroğlu, A. (2008). Faktör analizi. In: Kalaycı, Ş. (ed), SPSS uygulamalı çok değişkenli istatistik teknikleri, Ankara: Asil Pub: 321-331.
Friend, M., 8c