Dergiler / Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2015 / Cilt: 30 - Sayı: 4

Fransızca ve Türkçe Öğretmenlerinin Söz Edimi Öğretimine İlişkin Görüşleri

The Opinions of Teachers of French and Turkish Related to Speech Acts Teaching

Sayfa
146–159
Yayın Tarihi
2022-10-19
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Elde edilen sonuç, öğretmenlerin yetişme süreçlerinde edimbilimsel bileşene ilişkin yeterince bilgi aldıklarını düşündüklerini ortaya koymakla birlikte, azımsanmayacak bir bölümünün bu konuda kararsız olduklarını göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Araştırmayla, öğretmenlerin üniversite öğrenimleri sırasında edim bilimsel bileşen ile söz edimi kavramına ilişkin bilgi alıp almadıkları, öğretim etkinlikleri sırasında dilbilgisel bileşene mi yoksa edimbilimsel bileşene mi ağırlık verdikleri sorularına yanıt aranmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu amaçla, 2013 yılında Paris'te Alliance Française tarafından düzenlenen öğretmen yetiştirme programına katılan farklı ülkelerden 22 Fransızca öğretmeninin yanı sıra, Ankara Üniversitesi Türkçe ve Yabancı Dil Araştırma ve Uygulama Merkezi TÖMER'de yabancılara Türkçe öğretmekte olan 9 öğretmene 16 sorudan oluşan bir sormaca uygulanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Elde edilen sonuç, öğretmenlerin yetişme süreçlerinde edimbilimsel bileşene ilişkin yeterince bilgi aldıklarını düşündüklerini ortaya koymakla birlikte, azımsanmayacak bir bölümünün bu konuda kararsız olduklarını göstermektedir.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:2013 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Araştırmayla, öğretmenlerin üniversite öğrenimleri sırasında edim bilimsel bileşen ile söz edimi kavramına ilişkin bilgi alıp almadıkları, öğretim etkinlikleri sırasında dilbilgisel bileşene mi yoksa edimbilimsel bileşene mi ağırlık verdikleri sorularına yanıt aranmıştır. Bu amaçla, 2013 yılında Paris'te Alliance Française tarafından düzenlenen öğretmen yetiştirme programına katılan farklı ülkelerden 22 Fransızca öğretmeninin yanı sıra, Ankara Üniversitesi Türkçe ve Yabancı Dil Araştırma ve Uygulama Merkezi TÖMER'de yabancılara Türkçe öğretmekte olan 9 öğretmene 16 sorudan oluşan bir sormaca uygulanmıştır. Sormaca sorularının araştırma sorularıyla doğrudan ilişkili 10 sorusuna verilen yanıtlar değerlendirilerek burada sunulmuştur. Elde edilen sonuç, öğretmenlerin yetişme süreçlerinde edimbilimsel bileşene ilişkin yeterince bilgi aldıklarını düşündüklerini ortaya koymakla birlikte, azımsanmayacak bir bölümünün bu konuda kararsız olduklarını göstermektedir. Yanı sıra, öğretmenlerin edimbilimsel bileşene, iletişim yetisine ve buna odaklı bir ders tasarlamaya önem verdikleri anlaşılmakta, fakat bu konuda nasıl bir yol izleyecekleri konusuna kuşkulu yaklaştıkları görülmektedir. Nitekim söz edimlerinin örtük mü, belirtik mi öğretileceği, uygulama sırasında kuramsal bilgi verilip verilmeyeceği gibi konularda öğretmenler arasında genel bir kararsızlık olduğu anlaşılmaktadır.

Abstract

In this study, the main objective is to answer questions if teachers FLE and TLE took during their university courses, information about pragmatic competence and if they focus on grammar and pragmatic competence during their teaching practice. To do this, a survey containing 16 questions was conducted in 2013 in Paris with the participation of 22 teachers who attended FLE at the time a teacher training program organized by the Alliance Française and with that of 9 teachers TLE teaching Turkish for foreigners in the center of the teaching of Turkish and foreign languages attached to the Ankara University (TÖMER). This study provides the answers and the considerations obtained from 10 questions directly related to the research questions. Although the results obtained show that a good part of teachers think they have taken enough information about pragmatic competence, the number of those who say they are reluctant on the matter is not negligible. The results also suggest that if teachers wish to design courses geared more to the pragmatic competence as well as communication skills, they are reluctant about the approaches they might take to do this. Indeed, we understand that they are not sure if they should teach speech acts implicitly or explicitly and should be given theoretical information in their teaching practices.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

POLAT, Y. (2022). Fransızca ve Türkçe Öğretmenlerinin Söz Edimi Öğretimine İlişkin Görüşleri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 30 - Sayı: 4, 146–159. https://ajindex.com/articles/531879

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (7)

  1. Austin, J. L. (1970). Quand dire, c'est faire. (Çev: Gilles Lane) Paris: Éditions du Seuil. Avrupa Konseyi. (1991). Diller için avrupa ortak başvuru metni, öğrenme - öğretme - değerlendirme. (Çev. Özcan DEMİREL, Abdülvahit ÇAK R, Necmettin SE İL, İlknur EGEL, Gülru YÜKSEL, Belma HA NEDAR, Osman TOKLU, İbrahim BÜKEL, Ayşegül DALO LU) Ankara: T.C. Milli Eğitim Bakanlığı Talim Terbiye Kurulu Başkanlığı. Bachman, C., Lindenfeld, J., & Simonin, J. (1991). Langage et communication sociale. Paris: Les Editions Didier. Bérard, E. (1991).
  2. L'approche communicative, Théories et pratiques. Paris: CLE. Canale, M. & Swain, M. (1980). Theoretical bases of communicative approaches to second language teaching and testing. Applied Linguistics, 1, 1-47. [Available on line at: http://ibatefl.com/wp-content/uploads/2012/08/CLTCanale-Swain.pdf] Retrieved on September 4, 2015.
  3. Fujimori, J., & Houck, N. (2004). Practical criteria for teaching speech acts. The Language Teacher, 28(5), 3-8. [Available online at: http://jalt-publications.org/tlt/articles/711-practical-criteria-teaching-speech-acts] Retrieved on September 4, 2015.
  4. Galisson, R. (1980). D'hier à aujourd'hui la didactique générale des langues étrangères. Paris: Clé internationale. Gülmez, G. (1993). Méthodes d'enseignement du français langue étrangère. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi. Hymes, D. (1991). Vers la compétence de communication, Traduction de France Mugler. Paris: Credif / Hatier / Didier. Karatepe, Ç. (2001). Pragmalinguistic awareness in efl teache training. Language Awareness, 10(2-3), 178-188. [Available on line at: http://www.tandfonline.com/doi/abs/10.1080/09658410108667033#.Vei4_Hi27-Y] Retrieved on September 3, 2015.
  5. Kasper, G. (1997). Can pragmatic competence be taught? Honolulu: University of Hawai'i, Second Language Teaching & Curriculum Center. [Available online at: http://www.nflrc.hawaii.edu/NetWorks/NW06/] Retrieved on September 2, 2015.
  6. Kasper, G., & R. Rose, K. (1999). Pragmatics and SLA. Annual Review of Applied Linguistics, Cambridge University Press, 81-104. [Available on line at: http://journals.cambridge.org/action/displayAbstract?fromPage=online&aid=168255&fileId=S02671905991900 56] Retrieved on September 3, 2015.
  7. Kubota, M. (1996). Appropriacy planning: Speech acts studies and planning appropriate models for esl learners. Working Papers In Educational Linguistics, 12(2), 53-70. [Available on line at: http://files.eric.ed.gov/fulltext/ED409738.pdf] Retrieved on Sept