Dergiler / Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2017 / Cilt: 32 - Sayı: 4

Gelişimsel Sorunları Olan Çocuklarda Oyun Temelli Ev ve Çocuk Merkezli Eğitim Programının Etkililiği Üzerine Çalışma

A Study On Effectiveness Of Child-Centered And Play-Based Home Support Education Program On Children Who Have Development Problems

Sayfa
960–980
Yayın Tarihi
2022-10-19
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

ABC formu sonuçlarına bakıldığında, duyusal alan başta olmak üzere otizm ile ilgili belirtilerin eğitim sonunda tamamen yok olduğu, tüm gelişim alanlarında ve toplam puanda buna bağlı olarak azalma olduğu görülmektedir

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırma, çocuklarında gelişimsel farklılıklar olduğunu fark eden ailelerin bağımsız bir psikiyatriste başvurmaları sonucunda, otizmde yüksek risk taşıdığı belirlenmiş olan çocukları ile yürütülmüştür.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırma sonunda ortaya çıkan verilerde; 1.
💡
Sonuç & Katkı:ABC formu sonuçlarına bakıldığında, duyusal alan başta olmak üzere otizm ile ilgili belirtilerin eğitim sonunda tamamen yok olduğu, tüm gelişim alanlarında ve toplam puanda buna bağlı olarak azalma olduğu görülmektedir
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu araştırma, çocuklarında gelişimsel farklılıklar olduğunu fark eden ailelerin bağımsız bir psikiyatriste başvurmaları sonucunda, otizmde yüksek risk taşıdığı belirlenmiş olan çocukları ile yürütülmüştür. Dört katılımcı ile yapılan bu çalışmada, otizm riski taşıyan, yoğun dürtü kontrolü sorunu olan bu çocuklara, oyun ile öğretim ve aile katılımına yönelik eğitim verilmiştir. Araştırma sonunda ortaya çıkan verilerde; 1. Katılımcının dört aylık, 2. Katılımcının altı aylık, 3. Katılımcının iki yıl üç aylık ve 4. Katılımcının bir yıl on aylık eğitsel çalışma sonuçları sunulmuştur. Ayrıca, eğitim süresince, çocuğun gelişimine ilişkin toplanan nitel ve nicel nitelikteki verilerin aktarılması hedeflenmiştir. Araştırmada kullanılan Ankara Gelişim Envanteri ve ABC sonuçları değerlendirilmiştir. Ankara Gelişim Envanteri sonuçlarına göre, genel ve alt gelişim alanları boyutundaki puanlarda, tüm katılımcılarda artış olduğu, özellikle en yüksek artışın dil ve bilişsel alanda olduğu görülmektedir. ABC formu sonuçlarına bakıldığında, duyusal alan başta olmak üzere otizm ile ilgili belirtilerin eğitim sonunda tamamen yok olduğu, tüm gelişim alanlarında ve toplam puanda buna bağlı olarak azalma olduğu görülmektedir

Abstract

This study was conducted with four participants at high risk for autism, who consulted a psychiatrist independent of the study, due to their families noticing developmental abnormalities. This study presents four months, six months, two years - three months and one year - ten months durations based results of the four participants of the play-based home support educational program respectively. Semi-experimental research methods with a single group pretest-posttest model were used in this study. It was observed that the application of a play-based home support and child-centered educational programs to four children of different ages demonstrated strong symptoms of autism resulted in improvements in all sub-scales of ADSI(AGTE), with greater developments specifically in the linguistic-cognitive scale. Results of the ABC, despite the fact that the educational program was administered to each child for different lengths of time; indicated an observable decline in autism symptoms in all sub-areas

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BİÇER, E., KASIM, D., SARI, O. T. (2022). Gelişimsel Sorunları Olan Çocuklarda Oyun Temelli Ev ve Çocuk Merkezli Eğitim Programının Etkililiği Üzerine Çalışma. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 32 - Sayı: 4, 960–980. https://ajindex.com/articles/531750

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (8)

  1. Aldred, C., Green, J., & Adams, C. (2004). A new social communication intervention for children with autism: pilot randomised controlled treatment study suggesting effectiveness. Journal of Child Psychology and Psychiatry, 45(8), 1420-1430.
  2. Aldemir, Ö., Gürsel, O. (2011). Gelişimsel yetersizlik gösteren çocuklara okul öncesi dönem akademik becerilerin öğretiminde küçük grup düzenlemesiyle sunulan sabit bekleme süreli öğretimin etkililiği. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 14(2). Baker, J. K., Messinger, D. S., Lyons, K. K., & Grantz, C. J. (2010). A pilot study of maternal sensitivity in the context of emergent autism. Journal of autism and developmental disorders, 40(8), 988-999.
  3. Birkan, B. (2002). Erken özel eğitim hizmetleri. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 3(02). Boyce, G. C., White, K. R., & Kerr, B. (1993). The effectiveness of adding a parent involvement component to an existing center-based program for children with disabilities and their families. Early Education and Development, 4(4), 327-345.
  4. Bruder, M. B. (2000). Family-centered early intervention clarifying our values for the new millennium. Topics in early childhood special education, 20(2), 105-115.
  5. Kasari, C., Freeman, S., & Paparella, T. (2006). Joint attention and symbolic play in young children with autism: A randomized controlled intervention study. Journal of Child Psychology and Psychiatry, 47(6), 611-620.
  6. Collins, B. C., Gast, D. L., Ault, M. J., & Wolery, M. (1991). Small group instruction: Guidelines for teachers of students with moderate to severe handicaps. Education and Training in Mental Retardation, 18-32.
  7. Diken, I. H, Gul, S. O., (2009). Erken çocuklukta özel eğitime ilişkin türkiye'de gerçekleştirilmiş lisansüstü tez çalışmalarının gözden geçirilmesi. International Journal of EarlyChildhood Special Education, 1(1). Diken, I. H. (2012). Türk annelerinin ve özel gereksinimli çocuklarının etkileşimsel davranışlarının araştırılması: Erken müdahaleye yönelik öneriler. Eğitim ve Bilim, 37, 163. Diken, O., & Mahoney, G. (2013). Interactions between Turkish mothers and preschool children with autism. Intellectual and Developmental Disabilities, 51(3), 190–200. Doussard–Roosevelt, J. A., Joe, C. M., Bazhenova, O. V., & Porges, S. W. (2003). Mother–child interaction in autistic and nonautistic children: Characteristics of maternal approach behaviors and child social responses. Development and Psychopathology, 15(02), 277-295.
  8. Drew, A., Baird, G.