Dergiler / Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2022 / Cilt: 37 - Sayı: 2

Türkiye’de Hizmet Öncesi Öğretmen Eğitiminde Mentorluğun Tarihi

History of Mentoring in Pre-Service Teacher Education in Turkey

Sayfa
826–837
Yayın Tarihi
2022-10-19
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Son olarak, uygulanan programlar arasında katılımcılar tarafından daha verimli olduğu düşünülen hizmet öncesi mentorluk formasyonunun Klinik Süpervizyon Modeli olduğu gözlemlenmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu incelemenin konusu Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluşundan (1923) itibaren hizmet öncesi öğretmen eğitiminde mentorluğun tarihidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Yapılan literatür taramasında 1923 ile 1998 arasında hizmet öncesi öğretmen eğitiminde mentorluğa ilişkin kaynağa ulaşılamamıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Son olarak, uygulanan programlar arasında katılımcılar tarafından daha verimli olduğu düşünülen hizmet öncesi mentorluk formasyonunun Klinik Süpervizyon Modeli olduğu gözlemlenmiştir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu incelemenin konusu Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluşundan (1923) itibaren hizmet öncesi öğretmen eğitiminde mentorluğun tarihidir. Yapılan literatür taramasında 1923 ile 1998 arasında hizmet öncesi öğretmen eğitiminde mentorluğa ilişkin kaynağa ulaşılamamıştır. Bununla beraber, tam ve net bir formasyonu olmasa da hizmet öncesi öğretmen eğitiminde mentorluk uygulamalarına gayri resmi olarak Köy Enstitülerinden itibaren (1940-1954) başlandığı, sonraki senelere daha yapılandırılmış bir halde ulaştırıldığı izlenmiştir. Türkiye’de hizmet öncesi öğretmen mentorluğu literatürde 1980 ve sonrasındaki çalışmalarda yer almaktadır. Çalışmada kronolojik olarak dönem incelemesi yapılmıştır. İlk olarak, 1940-1954 yılları arasında açık kalan Köy Enstitülerinde resmi olmayan, yapılandırılmamış ve/veya adı konulmamış bir mentorluk sisteminin olduğuna ulaşılabilir. Sonrasında, 1998 yılı reformlarıyla yapılandırılmış hizmet öncesi öğretmen mentorluğu programı başlamıştır. Bu gelişme sonrası Klinik Süpervizyon Modeli pilot çalışması ve e-mentorluk çalışmalarının da deneyimlenmesi ile literatürde hizmet öncesi öğretmen eğitiminde uygulamalı çalışmalar betimleyici bir yaklaşımla incelenmiştir. Son olarak, uygulanan programlar arasında katılımcılar tarafından daha verimli olduğu düşünülen hizmet öncesi mentorluk formasyonunun Klinik Süpervizyon Modeli olduğu gözlemlenmiştir. Bu bulgu hizmet öncesi öğretmen eğitimi programlarına katkı sağlayabilir.

Abstract

This study aims to elaborate on the history of mentoring in pre-service teacher education in Turkey since the foundation of the republic (1923). Existing literature does not provide information about the availability of an implemented pre-service teacher education between 1923 to 1998. However, a non-structured, undesignated formation in pre-service teacher training was initiated unofficially in the Village Institutes (1940-1954) and the formation reached a better structure in the following decades. The literature on pre-service teacher mentorship in Turkey emerged in the post-1980s. This study examines pre-service teacher mentorship chronologically. Firstly, an incipient pre-service teacher mentoring was inferred within the Village Institutes (1940-1954), albeit a non-structured, undesignated system. Next, a structured practicum mentorship was initiated in pre-service teacher education due to post-1998 reforms. Upon such progress, the Clinical Supervision Model piloting and e-mentorship implementations have been examined in pre-service teacher education studies which have been reviewed within a descriptive approach. Finally, the study concludes that the Clinical Supervision Model has been perceived significantly effective by the parties involved in pre-service teacher mentoring implementations. This finding may contribute to pre-service teacher education programs.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

YEMEZ, N., ÇOBAN, M., ATAY, D. (2022). Türkiye’de Hizmet Öncesi Öğretmen Eğitiminde Mentorluğun Tarihi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 37 - Sayı: 2, 826–837. https://ajindex.com/articles/531463

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (19)

  1. Akyüz, Y. (2004). Türk eğitim tarihi - Başlangıçtan 2004’e. (9th ed.). Ankara:
  2. Anı Yayınları.
  3. Akyüz, Y. (2006). Türk eğitim tarihi. Ankara:
  4. Pegem Yayınları.
  5. Alabaş, Y., & Yılmaz, İ. (2018). Evaluation of candidate teacher training process from the viewpoint of mentor teachers. Journal of Education and Training Studies, 6(11), 12-26.
  6. Alemdağ, E., & Erdem, M. (2017). Designing an e-mentoring program for novice teachers in Turkey and investigating online interactions and program outcomes. Mentoring & Tutoring: Partnership in Learning, 25(2), 123-150.
  7. Anderson, E. M., & Shannon, A. L. (1988). Toward a conceptualization of mentoring. Journal of Teacher Education, 39(1), 38-42.
  8. Aslan, B., & Öcal, S. D. (2012). A case study on mentoring in a teacher development program. Journal of Education and Future, 2, 31-48.
  9. Atan, E. (2019). Köy Enstitülerinin Türkiye’nin kalkınmasındaki etkisi. In A. Ö. Türen (Ed.), Köy Enstitüleri Dosyası (pp. 150–161). İstanbul:
  10. Destek Yayınları.
  11. Atay, D. Y. (2003). The changing face of teacher education. Ankara:
  12. Nobel Publications. Atay, D. (2004). Collaborative dialogue with student teachers as a follow-up to teacher in-service education and training. Language Teaching Research, 8(2), 143-162. https://doi.org/10.1191/1362168804lr138oa
  13. Bates, A.J., Drits, D. & Ramirez, L. (2011). Self-awareness and enactment of supervisory stances: Influences on responsiveness toward student teacher learning. Teacher Education Quarterly, 38(3), 69-87.
  14. Bierema, L. L., & Merriam, S. B. (2002). E-mentoring: Using computer mediated communication to enhance the mentoring process. Innovative Higher Education, 26(3), 211-227.
  15. Binbaşıoğlu, C. (1995). Türkiye’de eğitim bilimleri tarihi. İstanbul:
  16. MEB. Boz, N., & Boz, Y. (2006). Do prospective teachers get enough experience in school placement? Journal of Education for Teaching, 32(4), 353-368. https://doi.org/10.1080/02607470600981912
  17. Brooks, V., & P. Sikes. (1997). The good mentor guide: Initial teacher education in secondary schools. Buckingham: Open University Press.
  18. Bulunuz, N., Gürsoy, E., Kesner, J., Göktalay - Baltacı. S., & Salihoğlu., U. M. (2014). The implementation and evaluation of a clinical supervision model in teacher education in Turkey: Is it an effective method? Educational Sciences: Theory & Practice, 14(5), 1823-1833. https://doi.org/10.12738/estp.2014.5.2085
  19. Clutterbuck, D., & Ragins, B. R. (2002). Mentoring and diversity. Oxford: Butterworth-Heinemann. Cross, C., Hubbard, K., Beverly, L., Gra