Dergiler / Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2022 / Cilt: 37 - Sayı: 1

Hayat Bilgisi Dersi Öğretim Programında Yer Alan Duyuşsal Alan Kazanımlarının Taksonomik Açıdan İncelenmesi

Taxonomic Investigation of Affective Domain Objectives in the Life Science Curriculum

Sayfa
188–203
Yayın Tarihi
2022-10-19
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Mevcut programların kazanımlarının taksonomik alan ve düzeyler açısından incelenmesi, öğretmenlerin bu alanlardaki farkındalığını artırabileceği gibi program geliştirme merkezlerine de veri kaynağı oluşturabilir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada, duyuşsal öğrenme üzerinde durulmakta, hayat bilgisi öğretim programına ait duyuşsal alan kazanımlarının, kuramsal çerçevede yer alan sınıflamalardaki düzeyleri tartışılmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu nedenle 2018-2019 öğretim yılında güncellenen Hayat Bilgisi Öğretim Programı incelenecek doküman olarak belirlenmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Mevcut programların kazanımlarının taksonomik alan ve düzeyler açısından incelenmesi, öğretmenlerin bu alanlardaki farkındalığını artırabileceği gibi program geliştirme merkezlerine de veri kaynağı oluşturabilir.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:2018-2019 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu çalışmada, duyuşsal öğrenme üzerinde durulmakta, hayat bilgisi öğretim programına ait duyuşsal alan kazanımlarının, kuramsal çerçevede yer alan sınıflamalardaki düzeyleri tartışılmaktadır. Amacı var olan durumu ortaya çıkarmak olan bu çalışmanın yöntemi tür bakımından nitel ve amaç bakımından betimsel olup, doküman incelemesi yoluna gidilmiştir. Çalışmanın kapsamını birinci, ikinci ve üçüncü sınıf hayat bilgisi öğretim programı oluşturmaktadır. Bu nedenle 2018-2019 öğretim yılında güncellenen Hayat Bilgisi Öğretim Programı incelenecek doküman olarak belirlenmiştir. Duyuşsal alana yönelik kavramsal model olarak Reigeluth ve Martin (1999) tarafından geliştirilen taksonomi ile Krathwohl, Bloom ve Masia (1964) tarafından geliştirilen taksonomi alınmıştır. Programda yer alan duyuşsal alan kazanımlarının sınıflamalar kapsamında ele alınarak incelenmesi kazanımların yoğunlaştığı ve seyrekleştiği alanların belirlenmesini sağlamıştır. Yapılan inceleme sonucunda duyuşsal alan kazanımlarının yeterli miktarda olmadığı, taksonomik bir sarmallık içermediği ve gelişim alanlarından ruhsal ve ahlaki gelişimin ihmal edildiği söylenebilir. Mevcut programların kazanımlarının taksonomik alan ve düzeyler açısından incelenmesi, öğretmenlerin bu alanlardaki farkındalığını artırabileceği gibi program geliştirme merkezlerine de veri kaynağı oluşturabilir.

Abstract

In this study, affective learning is emphasized and the levels of affective domain objectives related to the life science curriculum are discussed in the classifications included in the theoretical framework. The method of this study, whose aim is to reveal the current situation, is qualitative and descriptive in terms of purpose. Document review was conducted in the study. First, second and third class life science curriculums are the scope of the study. For this reason, life science curriculum which was updated in 2018-2019 academic year is determined as a document to be analyzed. The taxonomy developed by Reigeluth and Martin (1999) and the taxonomy developed by Krathwohl, Bloom and Masia (1964) were taken as conceptual model for the affective domain. Analyzing the affective domain objectives included in the program within the scope of classifications, determined the areas where the objectives were concentrated and the areas in which they were rare. As a result of the analysis, it can be said that the affective domain objectives are not sufficient, it does not contain a taxonomic spirality and the spiritual and moral development of the development areas are neglected. Analyzing the achievements of existing programs in terms of taxonomic area and levels can increase the awareness of teachers in these areas and may also provide data source to program development centers.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

MUTLU, E., ALTUNBAŞ, B. B., KAMBUR, S. (2022). Hayat Bilgisi Dersi Öğretim Programında Yer Alan Duyuşsal Alan Kazanımlarının Taksonomik Açıdan İncelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 37 - Sayı: 1, 188–203. https://ajindex.com/articles/531448

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Akbaba, T. (2004). Cumhuriyet Dönemi’nde program geliştirme çalışmaları. Bilim ve Aklın Aydınlığında Eğitim Dergisi, 54, 5-12.
  2. Akbaş, O. (2004). Türk milli eğitim sisteminin duyuşsal amaçlarının ilköğretim II. kademedeki gerçekleşme derecesinin değerlendirilmesi. Gazi Üniversitesi. Eğitim Bilimleri Enstitüsü Eğitim Programları ve Öğretim Bilim Dalı Yayımlanmamış Doktora Tezi. Altheide, D. (1996). Process of document analysis. In D. Altheide (Eds.), Qualitative media analysis. California: Sage Publications. Arseven A, D. (2001). Alan araştırma yöntemi (ilkeler teknikler örnekler). Ankara:
  3. Gündüz Eğitim Yayıncılık. Arslan, M. (2000). Cumhuriyet Dönemi ilköğretim programları ve belli başlı özellikleri. Milli Eğitim Dergisi, 146. Astin, A.W., Astin, H.S., & Lindholm, J.A. (2011). Assessing students' spiritual and religious qualities. Journal of College Student Development, 52(1), 39-61.
  4. Benjamin, C. (Çev: ÇELİK, Vehbi). (1981). Temel bir eğitim problemi: değerler. Milli Eğitim Dergisi, 92, 69-71.
  5. Bacanlı, H. (1999). Duygusal davranış eğitimi. Ankara:
  6. Nobel Yayın Dağıtım. Bahar, M., Nartagün, Z., Durmuş, S. & Bıçak, B. (2006). Geleneksel-tamamlayıcı ölçme ve değerlendirme teknikleri öğretmen el kitabı. Ankara:
  7. PegemA Yayıncılık. Balaban-Salı, J. (2006). “Tutumların Öğretimi”, In A. Şimşek (Eds.), İçerik türlerine dayalı öğretim. Ankara:
  8. Nobel Yayın Dağıtım. Cheng, Y. C. (2010). Classroom environment and student affective performance: an effective profile. The Journal of Experimental Education, 62 (3), 221-239.
  9. Chickering, A. W., Dalton, J. C., & Stamm, L. (2005). Encouraging authenticity and spirituality in higher education. San Francisco: Jossey-Bass. Cipli, M. M. (2004). 8. Sınıf öğrencilerinin sosyal bilgiler dersi duyuşsal hedefleri yönünden eleştirel düşünceleri. Celal Bayar Üniversitesi.
  10. Yüksek Lisans Tezi. Çelik, F. (2006). Türk eğitim sisteminde hedefler ve hedef belirlemede yeni yönelimler. Burdur Eğitim Fakültesi, 11, 1-15.
  11. Delandshere, G. (1996). From static and prescribed to dynamic and principled assessment of teaching. The Elementary School Journal, 97(2), 105-120.
  12. Demirel, Ö. (2012). Öğretim ilke ve yöntemleri. Ankara:
  13. Pegem Akademi. Ekiz, D. (2015). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara:
  14. Anı Yayıncılık. Ertürk, S. (1972). Eğitimde program geliştirme. Ankara:
  15. Hacettepe Üniversitesi Yayını. Fer, S. (2005). 1923 Yılından günümüze Cumhuriyet Dönemi ilköğretim programları üzerine bir inceleme. Cumhuriyet Dönemi Eğitim Politikaları Sempozyumunda sunul