Dergiler / Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi / 2021 / Cilt: 24 - Sayı: 3

SAĞLIK KAYNAKLARININ KULLANILABİLİRLİĞİ: TÜRKİYE VE SEÇİLİ OECD ÜLKELERİNİN KARŞILAŞTIRILMASI

AVAILABILITY OF HEALTH RESOURCES: A COMPARISON OF TURKEY AND SELECTED OECD COUNTRIES

Sayfa
603–618
Yayın Tarihi
2022-10-17
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırma bulgularına göre 29 ülke arasında ilk sırada Japonya (0,712), son sırada ise Türkiye (0,084) yer alıyor.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bir ülkenin sağlık sistemindeki kaynakların göstergeleri, sağlığa erişimin önemli belirleyicileri olarak kabul edilebilir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışma, 2018 yılı için veri paylaşan 29 OECD ülkesini içermektedir. 2018 yılı için veri paylaşmayan ülkeler için son bildirimde bulunduğu yıla ait veriler kullanılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırma bulgularına göre 29 ülke arasında ilk sırada Japonya (0,712), son sırada ise Türkiye (0,084) yer alıyor.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:2018 Verileri
⚙️Değişkenler:Sağlık Hizmetlerine Erişim · Sağlık Kaynakları · Kullanılabilirlik

Özet

Bir ülkenin sağlık sistemindeki kaynakların göstergeleri, sağlığa erişimin önemli belirleyicileri olarak kabul edilebilir. Bu çalışma, sağlık hizmetlerine erişimin fiziksel boyutlarından biri olan “kullanılabilirlik” boyutu açısından Türkiye ile seçili OECD ülkeleri arasında bir karşılaştırma yapmaktadır. Bu amaçla on sağlık kaynağı göstergesi (her bin kişiye düşen hekim, hemşire, ebe, eczacı, diş hekimi, fizyoterapist, hastane ve hastane yatak sayısı, bir milyon kişiye düşen Bilgisayarlı Tomografi (BT) ve Manyetik Rezonans Görüntüleme (MRG) cihazı sayıları ve kişi başı cari sağlık harcaması (SGP, $)) ölçüm kriteri olarak kullanılmıştır. Çalışma, 2018 yılı için veri paylaşan 29 OECD ülkesini içermektedir. 2018 yılı için veri paylaşmayan ülkeler için son bildirimde bulunduğu yıla ait veriler kullanılmıştır. Veri elde etmek için OECD ve Dünya Sağlık Örgütü (WHO) sağlık istatistikleri veri tabanları kullanılmıştır. Verilerin analizinde çok kriterli bir karar verme yöntemi olan TOPSIS yöntemi kullanılmıştır. Araştırma bulgularına göre 29 ülke arasında ilk sırada Japonya (0,712), son sırada ise Türkiye (0,084) yer alıyor. Japonya'yı Almanya (0,519) ve ABD (0,467) gibi gelişmiş ülkeler takip etmektedir. Benzer sosyo-ekonomik statüye sahip diğer ülkelerle karşılaştırıldığında, Türkiye kişi başına daha az kaynağa sahiptir. Sonuç olarak, sağlıkla ilgili kaynak planlama sürecinde farklı ülkelerle yapılan karşılaştırmalar önemli görülmektedir..

Abstract

Indicators of resources in a country’s healthcare system can be considered as important determinants of access to health. This study makes a comparison between Turkey and selected OECD countries in terms of the “availability” dimension, which is one of the physical dimensions of access to healthcare. For this purpose, ten indicators of health resources (number of physicians, nurses, midwives, pharmacists, dentists, physiotherapists, hospitals and hospital beds per one thousand people, the number of Computed Tomography (CT) and Magnetic Resonance Imaging (MRI) devices per one million people, and current health expenditures per capita (PPP,$) were used as measurement criteria. The study includes 29 OECD countries that shared data for 2018. For the countries that did not share data for 2018, data for the year of the last shared was used. The health statistics databases of OECD and the World Health Organization (WHO) were used to obtain data. The TOPSIS method, which is a multi-criteria decision-making method was used to analyze the data. According to the research findings, Japan (0.712) ranks first, and Turkey (0.084) ranks last among the 29 countries. Japan is followed by developed countries such as Germany (0.519) and United States (0.467). Compared to other countries of similar socio-economic status, Turkey has fewer resources per capita. As a result, comparisons with different countries are important in the health-related resource planning process

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KIRAN, Ş., AKBOLAT, M. (2022). SAĞLIK KAYNAKLARININ KULLANILABİLİRLİĞİ: TÜRKİYE VE SEÇİLİ OECD ÜLKELERİNİN KARŞILAŞTIRILMASI. Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi, Cilt: 24 - Sayı: 3, 603–618. https://ajindex.com/articles/530930

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Abedini, Z., Sari, A. A., Foroushani, A. R., & Jaafaripooyan, E. (2019). Diffusion of advanced medical imaging technology, CT, and MRI scanners, in Iran: A qualitative study of determinants. The International journal of health planning and management, 34(1), 397-410.
  2. Aday, L. A. & Andersen, R. A. (1974). Framework for the study of access to medical care. Health Services Research, 9(3), 208-220.
  3. Ahmadi, H., Rad, M. S., Nilashi, M., Ibrahim, O., & Almaee, A. (2013). Ranking the micro level critical factors of electronic medical records adoption using TOPSIS Method. Health Informatics, 4(2), 19-32.
  4. Akbolat, M. & Işık, O. (2008). Sağlık çalışanlarının tükenmişlik düzeyi: Bir kamu hastanesi örneği. Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi, 11(2), 229-254.
  5. Akdag, H., Kalaycı, T., Karagöz, S., Zülfikar, H., & Giz, D. (2014). The evaluation of hospital service quality by fuzzy MCDM. Applied Soft Computing Journal, 23, 239-248.
  6. Akdağ, R. (2007). Nereden nereye: Türkiye Sağlıkta Dönüşüm Programı Kasım 2002-Haziran 2007.
  7. T.C. Sağlık Bakanlığı Yayınları, Yayın No: 713. Amiri, M., Ayazi, S. A., Olfat, L., & Moradi, J. S. (2011). Group decision making process for supplier selection with VIKOR under fuzzy circumstance case study: An Iranian car parts supplier. International Bulletin of Business Administration, 10(6), 66-75.
  8. Andersen, R. M., McCutcheon, A., Aday, L. A., Chiu, G. Y., & Bell, R. (1983). Exploring dimensions of access to medical care. Health Services Research, 18(1), 49-74.
  9. Asadi, R. & Daryaei, M. (2011). Strategies for development of Iran health tourism. European Journal of Social Sciences, 23(3), 329-344.
  10. Balçık, P. Y. & Nangır, Ö. F. (2016). Avrupa ve Türkiye’de sağlık insan gücü ve sağlık teknolojileri. Ankara Medical Journal, 16(1), 90-97.
  11. Behera, D. K., & Dash, U. (2020). Healthcare financing in South-East Asia: Does fiscal capacity matter? International Journal of Healthcare Management, 13(sup1), 375-384.
  12. Black, M., Ebener, S., Aguilar, P. N., Vidaurre, M., & El Morjani, Z. (2004). Using GIS to measure physical accessibility to health care. World Health Organization. Bulut, T. & Durur, G. (2017). Türkiye’nin sağlık turizm performansının TOPSIS yöntemiyle değerlendirilmesi. Sağlık ve Sosyal Politikalara Bakış Dergisi, 1, 82-99.
  13. Büyüközkan, G., Çifçi, G. & Güleryüz, S. (2011). Strategic analysis of healthcare service quality using Fuzzy AHP Methodology. Expert Systems with Applications, 38(8), 9407-9424.
  14. Çakır, S. & Perçin, S. (2013). Çok kriterli karar verme t