Dergiler / Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi / 2026 / Cilt: 29 Sayı: 3

ONKOLOJİ PRATİĞİNDE “BAĞLAMA ÖZEL İLETİŞİM ALGORİTMASI”NIN GEREKLİLİĞİ VE ESASLARI ÜZERİNE: KURAMSAL DAYANAK

ON THE NECESSITY AND CORE PRINCIPLES OF A “CONTEXT-SPECIFIC COMMUNICATION ALGORITHM” FOR ONCOLOGY PRACTICES: A THEORETICAL JUSTIFICATION

Gamze Nesipoğlu(İSTANBUL ÜNİVERSİTESİ - CERRAHPAŞA, CERRAHPAŞA TIP FAKÜLTESİ)0000-0002-2313-5608
Filiz Bulut(KAHRAMANMARAŞ SÜTÇÜ İMAM ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-3674-8294
Sayfa
707–728
Yayın Tarihi
2026-09-23
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Nitekim bu algoritma; bağlamın sistematik olarak değerlendirilmesi, iletişim hedeflerinin belirlenmesi, bilgilendirme ve ortak karar verme süreçlerinin yapılandırılması, etik ilişki temelli etkileşimin sağlanması, etik sorun ve çıkar çatışmalarının değerlendirilmesi, mahremiyetin korunarak güven ve sadakate dayalı ilişkinin sürekli kılınması ile geri bildirim ve yeniden değerlendirme aşamalarını içeren süreç odaklı bir yaklaşım olarak yapılandırılmıştır. “Bağlama Özel İletişim Algoritması’nın gerekliliğinin ve esaslarının belirlendiği bu çalışmada, algoritmanın onkoloji pratiğine uygulanabilirliğini saptamak amacıyla ülkemizdeki gereksinimi karşılamaya yönelik olarak yürütülecek araştırmanın kuramsal dayanağını oluşturmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Kanser; taşıdığı olumsuz anlamı, tedavisinin uzun süreç gerektirmesi ve hastayı ölümle yüzleştirmesi nedeniyle hastanın salt biyolojik varlık boyutunda değil, psikolojik ve sosyal boyutunda da “bozulma”ya yol açmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bütüncül yaklaşımı (biyo-psiko-sosyal) sunabilmek içinse hastanın değerleri, tercihleri, sosyoekonomik durumu, hastalığı yordayışı ve koşullarının bilinmesi, kısaca hastanın tanınması gerekmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Nitekim bu algoritma; bağlamın sistematik olarak değerlendirilmesi, iletişim hedeflerinin belirlenmesi, bilgilendirme ve ortak karar verme süreçlerinin yapılandırılması, etik ilişki temelli etkileşimin sağlanması, etik sorun ve çıkar çatışmalarının değerlendirilmesi, mahremiyetin korunarak güven ve sadakate dayalı ilişkinin sürekli kılınması ile geri bildirim ve yeniden değerlendirme aşamalarını içeren süreç odaklı bir yaklaşım olarak yapılandırılmıştır. “Bağlama Özel İletişim Algoritması’nın gerekliliğinin ve esaslarının belirlendiği bu çalışmada, algoritmanın onkoloji pratiğine uygulanabilirliğini saptamak amacıyla ülkemizdeki gereksinimi karşılamaya yönelik olarak yürütülecek araştırmanın kuramsal dayanağını oluşturmaktadır.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Algoritma · "etkili ve etik iletişim" · kanser

Özet

Kanser; taşıdığı olumsuz anlamı, tedavisinin uzun süreç gerektirmesi ve hastayı ölümle yüzleştirmesi nedeniyle hastanın salt biyolojik varlık boyutunda değil, psikolojik ve sosyal boyutunda da “bozulma”ya yol açmaktadır. Dolayısıyla tanının açıklanması ve uzun tedavi/bakım sürecinde hastaya biyo-psiko-sosyal yaklaşımı elzem kılmaktadır. Bütüncül yaklaşımı (biyo-psiko-sosyal) sunabilmek içinse hastanın değerleri, tercihleri, sosyoekonomik durumu, hastalığı yordayışı ve koşullarının bilinmesi, kısaca hastanın tanınması gerekmektedir. Onkoloji uzmanının hastasını tanıyabilmesiyse inşa ettiği güvene dayalı ve hasta-merkezli ilişkiyle sağlanabilmekte; hasta-hekim ilişkisinde iletişimle etiğin iç içeliğini elzem kılmaktadır. Aksi halde hastanın hekime duyduğu güvenin zedelenmesi, tedaviye uyumunun ve memnuniyetinin azalmasıyla farklı tedavi yöntemlerine başvurması; etik ikilem/ihlaller, etiko-legal sorunlar ve tıbbi kötü uygulama iddiaları söz konusu olabilmektedir. Bu durum özel iletişim araçlarına gereksinimi de beraberinde getirmektedir. Geliştirilen iletişim araçları özellikle kötü haber verme bağlamında yol gösterici olmakla birlikte, hastalığın evresi, kültürel belirleyiciler ve etik yükümlülükler gibi bağlamsal değişkenleri ele almakta sınırlı kalmaktadır. Onkolojide “olması gereken” hasta-hekim ilişkisiyse özneler-arası ilişki olup, Buber’in geliştirdiği “Ben ve Sen” ilişkisi olmalıdır ki iki taraf da etkin ve kişi/özne niteliğini taşıyabilsin. Ayrıca Kuçuradi’nin “değerler ve değerlilik ilişkisi” olarak “etik değerleri”, “kişisel değerleri” ve “ilişki değerleri”ni içeren “etik ilişki”yi de esas alması gerekli görülmektedir. Böylece hastaya yararlı olunurken, hastanın insan değeri ve onuru ile özerkliği ve mahremiyeti korunabilecektir. Bahsedilen mahiyette hasta-hekim ilişkisinin tesisinin onkoloji pratiğinde klinik, etik ve bağlamsal gereksinimleri birlikte gözeten “Bağlama Özel İletişim Algoritması”yla olanaklı kılınabileceği ileri sürülebilir. Nitekim bu algoritma; bağlamın sistematik olarak değerlendirilmesi, iletişim hedeflerinin belirlenmesi, bilgilendirme ve ortak karar verme süreçlerinin yapılandırılması, etik ilişki temelli etkileşimin sağlanması, etik sorun ve çıkar çatışmalarının değerlendirilmesi, mahremiyetin korunarak güven ve sadakate dayalı ilişkinin sürekli kılınması ile geri bildirim ve yeniden değerlendirme aşamalarını içeren süreç odaklı bir yaklaşım olarak yapılandırılmıştır. “Bağlama Özel İletişim Algoritması’nın gerekliliğinin ve esaslarının belirlendiği bu çalışmada, algoritmanın onkoloji pratiğine uygulanabilirliğini saptamak amacıyla ülkemizdeki gereksinimi karşılamaya yönelik olarak yürütülecek araştırmanın kuramsal dayanağını oluşturmaktadır.

Abstract

Cancer affects not only patients’ biological health but also their psychological and social well-being because of the meanings associated with the disease, the prolonged course of treatment, and the prospect of death. Therefore, disclosing the diagnosis and managing long-term treatment and care require oncologists to adopt a holistic ((bio-psycho-socia) approach. Providing such care requires an understanding of the patient’s values, preferences, socioeconomic circumstances, perception and interpretation of the illness, and broader life situation, in short, it requires knowing and understanding the patient as a person. In oncology practice, this approach can be realized only through a trust-based, patient-centered relationship grounded in ethical and interpersonal values and principles. Communication and ethics must, therefore, be regarded as inseparable dimensions of the patient–physician relationship. Otherwise, failure to establish such a relationship may erode patients’ trust in their physicians, reduce treatment adherence and satisfaction, and encourage recourse to alternative treatments. It may also give rise to ethical dilemmas and violations, medico-legal disputes, and medical malpractice claims. These risks highlight the need to develop specialized communication tools for oncology practice. Although existing communication frameworks—particularly those developed for breaking bad news—provide valuable guidance, their capacity to integrate clinical, cultural, and ethical considerations, including disease stage, cultural determinants, and professional obligations, remains limited. The desired patient–physician relationship should instead be intersubjective and reflect Martin Buber’s concept of the “I and Thou” relationship, in which both parties are active participants and recognize one another as persons. This relationship should also incorporate Kuçuradi’s concept of the “ethical relationship”, understood as a relationship involving values and human worth and encompassing ethical, personal, and relational values. Such an approach can promote the patient’s well-being while safeguarding human worth, dignity, autonomy, and privacy. We, therefore, propose that such a relationship can be facilitated in oncology practice through a “Context-Specific Communication Algorithm” that integrates clinical, ethical, and contextual requirements. The algorithm adopts a process-oriented structure comprising the following stages: systematically assessing the context; identifying communication goals; structuring information disclosure and shared decision-making; facilitating interactions grounded in an ethical relationship; evaluating ethical concerns and conflicts of interest; sustaining trust and fidelity while protecting privacy; and obtaining feedback and conducting reassessment. In this study, we identify the rationale and core principles of the proposed algorithm and establish a theoretical foundation for a future research evaluating its applicability to oncology practice and its capacity to address needs arising within the national context.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Nesipoğlu, G., Özgönül, M. L., Bulut, F. (2026). ONKOLOJİ PRATİĞİNDE “BAĞLAMA ÖZEL İLETİŞİM ALGORİTMASI”NIN GEREKLİLİĞİ VE ESASLARI ÜZERİNE: KURAMSAL DAYANAK. Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi, Cilt: 29 Sayı: 3, 707–728. https://doi.org/10.61859/hacettepesid.1751910

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (58)

  1. Abazari, P., Taleghani, F., Hematti, S., Malekian, A., Mokarian, F., Hakimian, S. M. R., & Ehsani, M. (2017). Breaking bad news protocol for cancer disclosure: An Iranian version. Journal of Medical Ethics and History of Medicine, 19, 10–13
  2. Anuk, D., & Bahadır, G. (2020). A challenging issue for both patients and physicians: Breaking bad news in oncology. Turkish Journal of Oncology, 35(1), 114–118.
  3. Anuk, D., Alçalar, N., Sağlam, E. K., & Bahadır, G. (2022). Breaking bad news to cancer patients and their families: Attitudes toward death among Turkish physicians and their communication styles. Journal of Psychosocial Oncology, 40(1), 115–130.
  4. Arora, N. K., Street, R. L., Jr., Epstein, R. M., & Butow, P. N. (2009). Facilitating patient-centered cancer communication: A road map. Patient Education and Counseling, 77(3), 319–321.
  5. Aydın-Er, R., & Aşıklı, E. (2020). Kanser tanısının hastaya söylenmesi konusunda hasta, hasta yakını, hekim ve hemşirelerin görüşleri üzerinden bir değerlendirme. Turkiye Klinikleri J Med Ethics, 28(3), 483-491.
  6. Baile, W. F., Lenzi, R., Parker, P. A., Buckman, R., & Cohen, L. (2002). Oncologists’ attitudes toward and practices in giving bad news: An exploratory study. Journal of Clinical Oncology, 20(8), 2189–2196
  7. Balseven-Odabaşı, A., & Örnek-Büken, N. (2009). Aydınlatılmış onam ve yaşamın sonunda alınan etik kararlar-Hacettepe örneği. Journal of Medical Sciences, 29(5), 1041-1054.
  8. Başol, İ., Güzelant, A. F., Özoğlu, E., Ozan, N. H., Nergis, A., Hancı, D., & Göksel, Ö. (2016). Akciğer kanserli hastaya tanısı söylenmeli mi? Ege Tıp Dergisi, 55(1), 20–25.
  9. Blazeković-Milaković, S., Matijasević, I., Stojanović-Spehar, S., & Supe, S. (2006). Family physicians’ views on disclosure of a diagnosis of cancer and care of terminally ill patients in Croatia. Psychiatria Danubina, 18(1–2), 19–29.
  10. Bor, R., Miller, R., Goldman, E., & Scher, I. (1993). The meaning of bad news in HIV disease: Counselling about dreaded issues revisited. Counselling Psychology Quarterly, 6(1), 69–80.
  11. Brown, R., Dunn, S., Byrnes, K., Morris, R., Heinrich, P., Shaw, J., & Smith, T. (2009). Doctors’ stress responses and poor communication performance in simulated bad news consultations. Academic Medicine, 84(11), 1595–1602.
  12. Brueck, M., & Salib, A. M. (2017). Strategies for acing the fundamentals and mitigating legal and ethical consequences of poor physician-patient communication. AMA Journal of Ethics, 19(3), 289–295
  13. Buber, M. (1971). I and Thou (W. Kaufmann, Trans.; 1st Touchstone ed., 100th Anniversary Reissue). Free Press.
  14. Chiu, L. Q., Lee, W. S., Gao, F., Parker, P. A., Ng, G. Y., & Toh, C. K. (2006). Cancer patients’ preferences for communication of unfavourable news: An Asian perspective. Supportive Care in Cancer, 14(8), 818–824. https://doi.org/10.1007/s00520-005-0911-7
  15. de Moura Villela, E. F., Bastos, L. K., de Almeida, W. S., Pereira, A. O., de Paula Rocha, M. S., de Oliveira, F. M., & Silva, R. (2020). Effects on medical students of longitudinal small-group learning about breaking bad news. The Permanente Journal, 24, 19–157. https://doi.org/10.7812/TPP/19.157
  16. Doolin, J. W., Schaffer, A. C., Tishler, R. B., & Jacobson, J. O. (2024). An analysis of medical malpractice claims against medical oncologists from a national database: Implications for safer practice. Journal of Healthcare Risk Management, 43(3), 18–28. https://doi.org/10.1002/jhrm.21563
  17. Erözenci, A. (2013). Bir Türk filmi olarak kanser: Kanserle iletişim. İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
  18. Fletcher, K., Prigerson, H. G., Paulk, E., Temel, J., Finlay, E., Marr, L., McCorkle, R., Rivera, L., Muñoz, F., & Maciejewski, P. (2013). Gender differences in the evolution of illness understanding among patients with advanced cancer. Journal of Supportive Oncology, 11(3), 126–132. https://doi.org/10.12788/j.suponc.0007
  19. Ghiasse, A. (2021). İnsan ilişkilerinde iletişim. İçinde Atikullah Ghiasse (Ed.), Onkolojide iletişim (1. bs., ss. 1-9). Nobel Akademik Yayıncılık: Ankara.
  20. Gilligan, T., Coyle, N., Frankel, R. M., Berry, D. L., Bohlke, K., Epstein, R. M., et al. (2017). Patient-clinician communication: American Society of Clinical Oncology consensus guideline. Journal of Clinical Oncology, 35(31), 3619–3621. https://doi.org/10.1200/JCO.2017.75.2311
  21. Gül, Ş. (2023). Hekim ve hemşirelerin kötü haber verme ile ilgili düşünce ve deneyimlerinin etik açıdan analizi (Doktora tezi, Ankara Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Tıp Tarihi ve Etik Anabilim Dalı). Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  22. Hickson, G. B., Federspiel, C. F., Pichert, J. W., Miller, C. S., Gauld-Jaeger, J., & Bost, P. (2002). Patient complaints and malpractice risk. JAMA, 287(22), 2951–2957. https://doi.org/10.1001/jama.287.22.2951
  23. Jabali, O., Shubietah, A. R. M., Ktaifan, M., Zakaria, Z., & Abumohsen, H. (2023). Perspectives of Palestinian healthcare workers on factors affecting the families’ acceptance of news of death: A cross-sectional study. Cureus, 15(5), e39001. https://doi.org/10.7759/cureus.39001
  24. Kaplan, M. (2010). SPIKES: A framework for breaking bad news to patients with cancer. Clinical Journal of Oncology Nursing, 14(4), 514–516. https://doi.org/10.1188/10.CJON.514-516
  25. Karakartal, D. (2018). Kanser hastalarının yaşadıkları psiko-sosyal sorunların incelenmesi. Uluslararası Beşeri Bilimler ve Eğitim Dergisi, 4(9), 48–62.
  26. Küçük, L. (2015). Sağlık bakım hizmetlerinde iletişim. In F. Akçay-Ay (Ed.), Sağlık uygulamalarında temel kavramlar ve beceriler (8. bs., pp. 87–103). Nobel Tıp Kitabevleri.
  27. Kuçuradi, İ. (1999). Etik (3. bs.). Türkiye Felsefe Kurumu
  28. Kuçuradi, İ. (2019). Ahlak, Etik ve Etikler. Türkiye Felsefe Kurumu
  29. Kuçuradi, İ. (2020). İnsan ve Değerleri (8. bs.). Türkiye Felsefe Kurumu
  30. Marschollek, P., Bąkowska, K., Bąkowski, W., Marschollek, K., & Tarkowski, R. (2019). Oncologists and breaking bad news: From the informed patients’ point of view – The evaluation of the SPIKES protocol implementation. Journal of Cancer Education, 34(2), 375–380.
  31. Marshall, D. C., Punglia, R. S., Fox, D., Recht, A., & Hattangadi-Gluth, J. A. (2015). Medical malpractice claims in radiation oncology: A population-based study, 1985–2012. International Journal of Radiation Oncology, Biology, Physics, 93(2), 241–250.
  32. Merriman, L. M., & Dale, J. (2005). Clinical protocols. In W. A. Turner & L. M. Merriman (Eds.), Clinical skills in treating the foot (2nd ed., p. 37). Elsevier.
  33. Mersha, A., Abera, A., Tesfaye, T., Abera, T., Belay, A., Melaku, T., Shiferaw, M., et al. (2023). Therapeutic communication and its associated factors among nurses working in public hospitals of Gamo zone, southern Ethiopia: Application of Hildegard Peplau's nursing theory of interpersonal relations. BMC Nursing, 22(1), 381. https://doi.org/10.1186/s12912-023-01526-z
  34. Mystakidou, K., Tsilika, E., Parpa, E., Katsouda, E., & Vlahos, L. (2005). Patterns and barriers in information disclosure between health care professionals and relatives with cancer patients in Greek society. European Journal of Cancer Care, 14(2), 175–181.
  35. Narayanan, V., Bista, B., & Koshy, C. (2010). ‘BREAKS’ protocol for breaking bad news. Indian Journal of Palliative Care, 16(2), 61–65. https://doi.org/10.4103/0973-1075.68401
  36. National Cancer Institute. (2025a). Communication in cancer care (PDQ®) – health professional version. National Cancer Institute. https://www.cancer.gov/about-cancer/coping/adjusting-to-cancer/communication-hp-pdq
  37. National Cancer Institute. (2025b). Protocol. In Dictionary of cancer terms. National Cancer Institute. https://www.cancer.gov/publications/dictionaries/cancer-terms/def/protocol
  38. Oktay, G. (1993). Algorithm. In Longman-Metro Büyük İngilizce-Türkçe Sözlük (1st ed., p. 28). Metro Kitap Yayın Pazarlama.
  39. Ozdogan, M., Samur, M., Artac, M., Yildiz, M., Savas, B., & Bozcuk, H. S. (2006). Factors related to truth-telling practice of physicians treating patients with cancer in Turkey. Journal of Palliative Medicine, 9(5), 1114–1119. https://doi.org/10.1089/jpm.2006.9.1114
  40. Özkıriş, A., Güleç, G., Yenilmez, Ç., Musmul, A., & Yanaş, M. (2011). A study on the attitudes of physicians: Approach towards death and terminally ill. Düşünen Adam: The Journal of Psychiatry and Neurological Sciences, 24(2), 89–100. https://doi.org/10.5350/DAJPN2011240201
  41. Ptacek, J. T., & Eberhardt, T. L. (1996). Breaking bad news: A review of the literature. JAMA, 276(6), 496–502.
  42. Ruggiero, E., Schiavon, S., Stragliotto, S., Gallio, I., Formaglio, F., Lorusso, M., Feltrin, A., Maruzzo, M., & Brunello, A. (2025). Ethical issues in communication in a tertiary oncology center: Exploratory survey. Frontiers in Psychology, 16, 1576369. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2025.1576369
  43. Sánchez, A. R., Beltrán, M. J. M., Arribas Marín, J. M., de la Torre-Montero, J. C., Gil, B. B., García, M. D. C. M., & Ribeiro, A. S. F. (2024). The communication of bad news in palliative care: The view of professionals in Spain. American Journal of Hospice and Palliative Medicine, 41(1), 26–37. https://doi.org/10.1177/10499091231163323
  44. Scott, J. G., Scott, R. G., Miller, W. L., Stange, K. C., & Crabtree, B. F. (2009). Healing relationships and the existential philosophy of Martin Buber. Philosophy, Ethics, and Humanities in Medicine, 4, 11. https://doi.org/10.1186/1747-5341-4-11
  45. Seifart, C., Hofmann, M., Bär, T., Riera, B., Knorrenschild, J., Seifart, U., & Rief, W. (2014). Breaking bad news—What patients want and what they get: Evaluating the SPIKES protocol in Germany. Annals of Oncology, 25(3), 707–711. https://doi.org/10.1093/annonc/mdt582
  46. Seki-Öz, H. (2020). Terapötik iletişim. In R. Erdem, S. Bostan, & A. Yılmaz (Eds.), Sağlık iletişimi: Makro perspektif (1. bs., ss. 171–187). Nobel Akademik Yayıncılık.
  47. Shah, S., Usman, A., Zaki, S., Qureshi, A., Lal, K., Uneeb, S. N., & Khan, M. A. (2023). The role of family and culture in the disclosure of bad news: A multicentre cross-sectional study in Pakistan. PEC Innovation, 3, 100200. https://doi.org/10.1016/j.pecinn.2023.100200
  48. Siegle, A., Villalobos, M., Bossert, J., Krug, K., Hagelskamp, L., Krisam, J., & et al. (2018). The Heidelberg Milestones Communication Approach (MCA) for patients with prognosis <12 months: Protocol for a mixed-methods study including a randomized controlled trial. Trials, 19(1), 438.
  49. Siminoff, L. A., Graham, G. C., & Gordon, N. H. (2006). Cancer communication patterns and the influence of patient characteristics: Disparities in information-giving and affective behaviors. Patient Education and Counseling, 62(3), 355–360.
  50. Stelfox, H. T., Gandhi, T. K., Orav, E. J., & Gustafson, M. L. (2005). The relation of patient satisfaction with complaints against physicians and malpractice lawsuits. The American Journal of Medicine, 118(10), 1126–1133.
  51. Stone, P., Buckle, P., Dolan, R., Feliu, J., Hui, D., Laird, B. J. A., Maltoni, M., Kaasa, S., Zimmermann, C., Fallon, M., Cherny, N. I., Jordan, K., & ESMO Guidelines Committee. (2023). Prognostic evaluation in patients with advanced cancer in the last months of life: ESMO clinical practice guideline. ESMO Open, 8, 101195. https://doi.org/10.1016/j.esmoop.2023.101195
  52. Türk Dil Kurumu. (2022). Algoritma. Türk Dil Kurumu Sözlük. Erişim 3 Mayıs 2025, https://sozluk.gov.tr/ Timmermann, C., Uhrenfeldt, L., & Birkelund, R. (2017). Ethics in the communicative encounter: Seriously ill patients’ experiences of health professionals’ nonverbal communication. Scandinavian Journal of Caring Sciences, 31(1), 63–71. https://doi.org/10.1111/scs.12317
  53. Tuca, A., Viladot, M., Barrera, C., Chicote, M., Casablancas, I., Cruz, C., Font, E., Marco-Hernández, J., Padrosa, J., Pascual, A., Codorniu, N., & Román, B. (2021). Prevalence of ethical dilemmas in advanced cancer patients (secondary analysis of the PALCOM study). Supportive Care in Cancer, 29, 3667–3675. https://doi.org/10.1007/s00520-020-05885-0
  54. Ulukütük, M. (2011). Martin Buber ve Hans Georg Gadamer’in felsefelerinde Ben-Sen ilişkilerinin ahlaki açılımları. Birey ve Toplum, 1(1), 97–110.
  55. Villalobos, M., Deis, N., Wesselmann, S., Seufferlein, T., Ehlers, F., Mahler, C., Heußner, P., Krauß, O., Klinkhammer-Schalke, M., & Winkler, E. C. (2022). Heidelberg Milestones Communication (HeiMeKOM) – Experiences, best practice examples and recommendations from the final symposium on January 30 and 31 in 2020. Gesundheitswesen, 84(10), 968–970. https://doi.org/10.1055/a-1375-0922
  56. World Health Organization. (2025, February 3). Cancer. World Health Organization. https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/cancer
  57. Yazgı, Z. G. (2020). Onkoloji hastalarının sağlık profesyonellerinin iletişimine ilişkin duygu, düşünce ve deyimleri (Yüksek lisans tezi, Mersin Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Hemşirelik Anabilim Dalı). Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezDetay.jsp?id=644991
  58. Yoshida, S., Shiozaki, M., Sanjo, M., Morita, T., Hirai, K., Tsuneto, S., & Shima, Y. (2012). Pros and cons of prognostic disclosure to Japanese cancer patients and their families from the family’s point of view. Journal of Palliative Medicine, 15(12), 1342–1349. https://doi.org/10.1089/jpm.2012.0196