KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Geriatri / 2001 / Cilt: 4 - Sayı: 3

Pratisyen hekimlerin yaşlılarda akılcı ilaç kullanımı alışkanlıklarının değerlendirilmesi

Sibel KALAÇA
Şanda ÇALI
Ahmet AKICI
Şule OKTAY
M. Ümit UĞURLU
Sayfa
100–105
Yayın Tarihi
2022-10-17
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuç olarak pratisyen hekimlerin yaşlı hastaların tedavilerini düzenlerken akılcı ilaç kullanımı ilkeleri doğrultusunda davranmadıkları görülmüştür.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Akılcı ilaç kullanımı (AİK) ilkelerine özenle uyulması, fizyolojik, farmakokinetik ve farmakodinamik değişiklikler ve tedaviye uyum eksikliği nedeniyle yaşlılarda daha büyük önem taşımaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Hekimlerin AİK konusundaki tutum ve davranışları 162 hastayla görüşülerek sorgulanmış; bu hastalardan 122'sinin reçete örnekleri de analiz edilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuç olarak pratisyen hekimlerin yaşlı hastaların tedavilerini düzenlerken akılcı ilaç kullanımı ilkeleri doğrultusunda davranmadıkları görülmüştür.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:162 hasta
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Akılcı ilaç kullanımı (AİK) ilkelerine özenle uyulması, fizyolojik, farmakokinetik ve farmakodinamik değişiklikler ve tedaviye uyum eksikliği nedeniyle yaşlılarda daha büyük önem taşımaktadır. Bu çalışmada pratisyen hekimlerin yaşlı hastaların tedavisini düzenlerken AİK kurallarını ne ölçüde uyguladıkları araştırılmıştır. Hekimlerin AİK konusundaki tutum ve davranışları 162 hastayla görüşülerek sorgulanmış; bu hastalardan 122'sinin reçete örnekleri de analiz edilmiştir. Hastalarla yapılan görüşmenin sonuçlarına göre, bu çalışmaya katılan hekimlerin, hastalarının %75'ini muayene etmeden reçete yazdıkları, %63'üne tanısını söylemedikleri, %77'sine ilaçlar ile ilgili bilgi vermedikleri ve %91'ine ilaç dışı tedaviden söz etmedikleri, analiz edilen reçetelerin büyük çoğunluğunun (%70) ise okunaklı olmadığı görülmüştür. En sık yazılan ilaçlar arasında ilk sırada; çoğunluğunu antihipertansiflerin oluşturduğu kardiyovasküler sistem ilaçlarının (%28) yer aldığı, bunu analjezik /antiinflamat uvar ilaçların (%17) ve vitamin/mineral preparatlarının (%9) izlediği saptanmıştır. Hekimlerin analjezik ve antibiyotik seçiminde; sırasıyla nonsteroid antiinflamatuvar ilaçları (%62) ve penisilin+beta-laktamaz inhibitörlerini (%19) ilk sıralarda tercih etmeleri, ilaç seçiminde yeterince akılcı bir yaklaşım sergilemediklerini düşündürmektedir. Buna karşın, hekimlerin antihipertansif ilaç seçimlerinin daha akılcı olduğu görülmüştür. Ancak bu durum olasılıkla pratisyen hekimlerin hipertansif hastalarda çoğunlukla uzman reçetelerini yinelemelerine bağlı olabilir. Sonuç olarak pratisyen hekimlerin yaşlı hastaların tedavilerini düzenlerken akılcı ilaç kullanımı ilkeleri doğrultusunda davranmadıkları görülmüştür. Bu sorunun çözümü için yapılacak kapsamlı çalışmaların ışığında, pratisyen hekimlerin bu konuda sürekli eğitimi rogramlanmalıdır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KALAÇA, S., ÇALI, Ş., AKICI, A., OKTAY, Ş., UĞURLU, M. Ü. (2022). Pratisyen hekimlerin yaşlılarda akılcı ilaç kullanımı alışkanlıklarının değerlendirilmesi. Geriatri, Cilt: 4 - Sayı: 3, 100–105. https://ajindex.com/articles/525189

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (20)

  1. Akan P. Erdinçler D, Tezcan V. Beğer T: Yaşlılarda ilaç kul-lanımı. Geriatri 1999; 2 (1): 33-38
  2. Arslan Ş. Atalay A. Gökçe-Kutsal Y: Yaşlılarda ilaç tüketimi. Geriatri 2000; 1(2); 56-60
  3. Bergendal L, Friberg A, Sehaffrath AM: Potential drug-drug interactions in 5125 mostly elderly out-patients in (Gothenburg. Sweden. Pharmacy World Sci. 1995; 17(5): 151-7
  4. Bjerrum L, Sogaard J, Hallas J, Kragstrup J: Polypharmacy: correlations with sex, age and drug regimen. Eur. J Clin. Phar-macol. 1998; 54: 197-202
  5. De Vries TPGM: Guide in Good Prescribing. Action pro-gramme on essential drugs. Geneva, WHO. 1994
  6. Erbaşı S, Tüfekçioğlu O, Sabah İ: Yaşlılık ve hipertansiyon. Geriatri 1999; 2(2): 67-70
  7. Esengen Ş, Seçkin Ü, Borman P, Bodur H, Gökçe-Kutsal Y, Yücel M: Huzur evinde yaşayan bir grup yaşlıda fonksiyonel-kognitif değerlendirme ve ilaç kullanımı. Geriatri 2000; 3(1): 6-10
  8. Grahame-Smith DG. & Aronson JK: Oxford Textbook of Clinical Pharmacology and Drug Therapy. Second Edition. Oxford Universty Press 1992
  9. Griffin MR, Yared A, Ray WA: Nonsteriodal antiinflammatory drugs and acute renal failure in elderly persons. American Journal of Epidemiology. 2000; 151(5): 4R8- 496
  10. Kayaalp SO. Rasyonel Farmakoterapi Yönünden Tıbbi Far-makoloji
  11. Baskı, Hacettepe-Taş, Ankara, 2000; Cilt 1. s 99-101 ve Cilt 2, s 1658-63
  12. Kayaalp SO: (Ed.)TİK: Türkiye İlaç Klavuzu 2001 Formülleri. Turgut Yayıncılık ve Tic. A.Ş, 2001. s 17-18
  13. Le Grand A, Hogerzeil HV. Haaijer-Ruscamp FM: Intervention research in rational use of drugs a revîew. Health Policy and Planning 1999; 14(2)-. S9-102
  14. Oktay Ş: Bir toplantının ardından: "Türkiye'de rasyonel ilaç kullanımı ilkelerinin yerleştirilmesinde farmakoterapi eğitimi ve klinik farmakolojinin yeri" çalışma toplantısı. Kızılcahamam, Ankara 28-29 Eylül 1999. Türk Farmakoloji Demeği Bülteni Kasım-Aralık 1999; (57)
  15. Seçkin Ü, Bodur H, Gökçe-Kutsal Y: Yaşlılarda ilaç tüketimi. Geriatri 1998; 1(1): 36-38
  16. Speight TM & Holford NHG: Avery's Dug Treatment 4TH Edition, Adis Press; New Zealand. 1997, s 173-223
  17. TC. Resmi Gazele, 1.8.199S, Hasta Hakları Yönetmeliği
  18. The Sixth Report of Joint National Commitee on Prevention. Detection, Evaluation, and Treatment of High Blood Pressure. Arch Intern Mwd. 1997; 157: 2413-2446
  19. Tuncer M: Türk Farmakoloji Demeği Bülteni. Mart-Nisan 2001,(66)
  20. Veehof LJG, Stevart RE, Meyboom-de Jong B: Advers drug reactions polypharmacy in the elderly in general pra