KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Geosound / 2005 / Cilt: 0 - Sayı: 47

Gildirli ve Kaplankaya formasyonları geçişindeki kırıntılı sedimanların özellikleri ve ortamsal etkileri (Adana Havzası- G Türkiye)

Environmental effects and properties of the clastic sediments in the transition of the Gildirli and Kaplankaya formations (Adana Basin- S Turkey)

Murat GÜL
Hayati KOÇ
Kemal ZORLU
Özgür KALELİOĞLU
Sayfa
103–120
Yayın Tarihi
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Kırmızı renkli çakıllı ve kumlu akarsu çökelleriyle başlayan kırıntılı çökeller havza içine doğru incelmektedir ve pelesipodlu, ekinidli, Ostrea'lı, karbonat çimentolu birimlere (Kaplankaya formasyonu) geçiş göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Güney Türkiye'de yer alan önemli Neojen yaşlı havzalardan biri de Adana Havzasıdır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu havza içinde, Alt Miyosen döneminde, Tersiyer öncesi birimleri, uyumsuzlukla üzerleyen taban çakütaşları ve akarsu çökellerinden oluşan Gildirli formasyonu, sığ denizel birimlerden oluşan Kaplankaya formasyonu ile geçişli bir ilişkiye sahiptir.
💡
Sonuç & Katkı:Kırmızı renkli çakıllı ve kumlu akarsu çökelleriyle başlayan kırıntılı çökeller havza içine doğru incelmektedir ve pelesipodlu, ekinidli, Ostrea'lı, karbonat çimentolu birimlere (Kaplankaya formasyonu) geçiş göstermektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Güney Türkiye'de yer alan önemli Neojen yaşlı havzalardan biri de Adana Havzasıdır. Bu havza içinde, Alt Miyosen döneminde, Tersiyer öncesi birimleri, uyumsuzlukla üzerleyen taban çakütaşları ve akarsu çökellerinden oluşan Gildirli formasyonu, sığ denizel birimlerden oluşan Kaplankaya formasyonu ile geçişli bir ilişkiye sahiptir. Bu ilişki Mersin ili kuzeyindeki Soğucak-Bekiralanı köylerinde belirgin bir şekilde izlenebilmektedir. Bu alanda ofiyolitik karışık üzerine uyumsuzlukla gelen, Kaplankaya formasyonu resif al ürünleri normal gelişimlerini tamamlayamadan, Gildirli formasyonu kırıntılıları ile kesilmiştir. Kırmızı renkli çakıllı ve kumlu akarsu çökelleriyle başlayan kırıntılı çökeller havza içine doğru incelmektedir ve pelesipodlu, ekinidli, Ostrea'lı, karbonat çimentolu birimlere (Kaplankaya formasyonu) geçiş göstermektedir. Kırıntılı malzemenin etkisini yitirmesiyle ve ortamın sakinleşmesiyle, resifal kireçtaşları tekrar gelişmeye başlamıştır.

Abstract

One of the important Neogene basins in the southern Turkey is the Adana Basin. Gildirli formation contains basal conglomerate and fluvial deposits, unconformably overlies the pre-Tertiary units and has a transitional relation with shallow marine deposits of Kaplankaya formations in this basin during the Lower Miocene time. This relation is significantly observed in Soğucak-Bekiralanı villages at the north of Mersin. The Kaplankaya formation unconformably overlies the ophiolitic complex and was ceased by the Gildirli formations elastics without completing their normal development. The deposition starts with red colored gravelly and sandy fluvial deposits and is thinning towards the basin interior and passing into pelecypoda, echinoid, Ostrea bearing and carbonate cemented units (the Kaplankaya Formation). The reef limestone was started to develop again, after the elastics lose their effect and calm down of the environment.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

GÜL, M., KOÇ, H., ZORLU, K., KALELİOĞLU, Ö. (2022). Gildirli ve Kaplankaya formasyonları geçişindeki kırıntılı sedimanların özellikleri ve ortamsal etkileri (Adana Havzası- G Türkiye). Geosound, Cilt: 0 - Sayı: 47, 103–120. https://ajindex.com/articles/524888

Kaynakça (16)

  1. Atabey E., 1999, Mut Havzasında Orta Miyosen karbonat yığışımlarının litofasiyes özellikleri ve evrimi, Orta Toroslar, 52. Türkiye Jeoloji Kurultayı Bildiriler Kitabı, 295-309.
  2. Bassant, P., Lomando, A. and Buchem, F. V., 2001,
  3. The Lower Miocene of the Mut Basin, South Central Turkey: an excellent analogue for the sub-surface Miocene carbonate platforms of the Pearl River Mouth Basin, China. Fourth International Turkish Geology Symposium, Adana, 293. Braga, J. C. and Martin, J. M., 1998, Geometries of reef advance in response to relative sea level changes in a Messinian (uppermost Miocene) fringing reef (Cariatiz reef, Sorbas Basin, SE Spain). Sedimentary Geology, 118,1-4, 37-54.
  4. Brandano, M. and Çorda, L., 2002, Nutrients, sea level and tectonics: constraints for the fades architecture of a Miocene carbonate ramp in central Italy. Terra Nova, 14,257-262.
  5. Dabrio, C. J., Esteban, M. and Martin, J. M., 1981,
  6. The coral reef of Nijar, Messinian (uppermost Miocene), Almeria Province, S. E. Spain. Journal of Sedimentary Research (JSR), 51, 2, 521-539.
  7. Demirtaşlı, E., Turhan, N., Bilgin, A. Z. and Selim, M., 1984.
  8. Geology of the Bolkar Mountains, International Symposium on the Geology of the Taurus Belt, Ankara, 125-141.
  9. Dunham, R. J., 1962. Classification of carbonate rocks according to depositional texture. In Ham, W. G. (ed.) Classification of Carbonate Rocks; Amer. Assoc. Petroleum Geologists Mem. 1:108-121.
  10. Esteban, M., 1979. Significance of the Upper Miocene coral reefs of the Western Mediterranean. Palaeogeography Palaeoclimatology Palaeoecology 29, 169-188.
  11. Esteban, M., 1996. An overview of Miocene reefs from Mediterranean area: general trends and fades models. In: Fransen, E.K., Esteban, M., Ward, W.C., Rouchy, J.-M. (Eds.), Models for carbonate stratigraphy from Miocene reef complexes of the Mediterranean regions. SEPM (Soc. Sediment. Geol.) Spec. Publ., 3 -53. Franseen, E.K. and Mankiewicz, C., 1991, Depositional sequences and correlation of middle (?) to late Miocenecarbonate complexes, Las Negras and Nijar areas, southeastern Spain: Sedimentology, 38, 871-898.
  12. Gedik, A., Birgili, Ş., Yılmaz, H. ve Yoldaş, R., 1979, Mut-Ermenek-Silifke yöresinin jeolojisi ve petrol olanakları. TJK Bülteni, 22; 7-26,
  13. Ankara.
  14. Gökten, E., 1976, Silifke yöresinin temel kaya birimleri ve Miyosen stratigrafisi. Türkiye Jeoloji Bülteni. 19-2, 117-126.
  15. Görür, N., 1979, Karaisalı Kireçtaşının (Miyosen) Sedimentolojisi. Türkiye Jeoloji Kurumu Bülteni, 22:227-232.
  16. Görür, N., 1980