Dergiler / Gazi Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi / 2013 / Cilt: 17 - Sayı: 1-2

Uluslararası adalet divanının petrol platformlarına ilişkin kararının değerlendirilmesi

Evaluating the decision of international court of justice concerning the oil platforms

Sayfa
1155–1180
Yayın Tarihi
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışmanın amacı iki ülke arasında ortaya çıkan uyuşmazlığın tarihi arka planı, Divanın bu davaya ilişkin yargı yetkisini, tarafl arın iddialarını, özellikle ABDnin meşru müdafaa iddiası konusunu değerlendirmektir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada 1992de İran ve ABD tarafından Birleşmiş Milletler (BM)in başlıca yargı organı olan Uluslararası Adalet Divanına sunulan Petrol Platformları Davası incelenmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Tarafl ar, Divanın zorunlu yargı yetkisini yürürlükte olan, uyuşmazlıkların zorunlu çözümünü düzenleyen Dostluk Antlaşması (1955) ile kabul etmişlerdir.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışmanın amacı iki ülke arasında ortaya çıkan uyuşmazlığın tarihi arka planı, Divanın bu davaya ilişkin yargı yetkisini, tarafl arın iddialarını, özellikle ABDnin meşru müdafaa iddiası konusunu değerlendirmektir.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:2003 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu çalışmada 1992de İran ve ABD tarafından Birleşmiş Milletler (BM)in başlıca yargı organı olan Uluslararası Adalet Divanına sunulan Petrol Platformları Davası incelenmiştir. Tarafl ar, Divanın zorunlu yargı yetkisini yürürlükte olan, uyuşmazlıkların zorunlu çözümünü düzenleyen Dostluk Antlaşması (1955) ile kabul etmişlerdir. Divan, tarafl arın iddialarını, itirazlarını ve taleplerini değerlendirdikten sonra Kasım 2003 tarihindeki kararında ABDnin silâhlı kuvvetlrinin 19 Ekim 1987 ve 18 Nisan 1988 tarihlerinde İran petrol platformlarına yönelik saldırılarının iki taraf arasındaki 1955 tarihli Dostluk Antlaşması hükümleri ve uluslararası hukuka aykırı bulmuştur. Çalışmanın amacı iki ülke arasında ortaya çıkan uyuşmazlığın tarihi arka planı, Divanın bu davaya ilişkin yargı yetkisini, tarafl arın iddialarını, özellikle ABDnin meşru müdafaa iddiası konusunu değerlendirmektir.

Abstract

In this study Oil Platforms Case that was presented to ICJ as the principal judicial organ of the United Nations (UN) by Iran and United States in 1992 is discussed. The parties have recognized the compulsory jurisdiction of the Court under 1955 Treaty Amity between Iran and US. After evaluating the claims and requests of the dispute parties, in its November 2003 decision the Court found the attacks of US Military Forces on Iranian oil platforms on 19 October 1987 and 18 April 1988 contrary to the provisions of 1955 Treaty Amity and rules of international law. The purpose of the study is evaluate of historical back ground of the dispute arising between the two countries, the jurisdiction of the Court in this case, claims of the paties, in particular the United States claim of self-defense.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BAGHERİ, S. (2022). Uluslararası adalet divanının petrol platformlarına ilişkin kararının değerlendirilmesi. Gazi Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt: 17 - Sayı: 1-2, 1155–1180. https://ajindex.com/articles/522828

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (21)

  1. ALEXANDROV, Stanimir, Self – Defense Against the Use of Force in International Law, First ed., Netherlands 1996.
  2. ARAL, Berdal, Uluslararası Hukukta Meşru Müdafaa Hakkı, Ankara 1999.
  3. BROWNLIE, Ian, Law and the Use of Force by the States, First ed., Oxford 1963.
  4. BROWNLIE, Ian, Principle Public International Law, 4th ed., Oxford 1995.
  5. BROWNLIE, Ian, The Principle of Non – Use of Force, (Edit) William BUTLER; The Non- Use of Force International Law, London 1989.
  6. DAY, Erin, Economic Sanctions Imposed by the United States Against Specifi c Countries: 1979 Through 1992, Washington 1992.
  7. D. GILL, Terry, “Litigation Strategy in the Nicaraguan Case at the International Court”, in: Yoram Dinstein & Mala Tabory; International Law at a Time of Perplexıty, Netherlands 1989.
  8. GREIG, D. Westlake, Internatioanal Law, London 1970.
  9. F. DAMROSCH, Lori & Others, International Law: Cases and Materials, Fourth ed., United States 2001.
  10. HYDE, Charles Cheney, International Law Chiefl y as Interpreted and Applied by the United States, Vol. 3, Boston 1945.
  11. H. BAŞEREN, Sertaç, Uluslararası Hukukta Devletlerin Münferiden Kuvvet Kullanmalarının Sınırları, Ankara 2003.
  12. İNAN, Yüksel, Uluslararası Adalet Divanı’nın Yargı Yetkisi, Ankara 1982.
  13. J. SCHEFFER, David, Introduction: The Gerat Debate of the 1980s, Louis Henkin & Others (Ed.), Right v. Might, International Law and the Use of Force, New York 1989.
  14. KESKİN, Funda, Uluslararası Hukukta Kuvvet Kullanma: Savaş, Karışma ve Birleşmiş Milletler, Ankara 1998.
  15. PAZARCI, Hüseyin, Uluslararası Hukuk Dersleri, Cilt: 3, Ankara 1999.
  16. E. FOSTER, Caroline, The Oil Platforms Case and the Use of Force in International Law, Singapore Journal of International & Comparative Law, Vol. 7, 2003, ss. 579-588.
  17. H. F. BEKKER, Pieter, The World Court Finds that U.S. Attacks on Iranian Oil Platforms in 1987-1988 Were Not Justifiable as Self-Defense, but the United States Did Not Violate the Applicable Treaty With Iran, ASIL Insights, 2003, (http://www.asil.org/insigh119.cfm, erişim 12.11.2012)
  18. H. TAFT, William, Self-Defense and the Oil Platforms Decision, The Yale Journal of International Law, Vol. 29: 291, 2004, ss. 295-306.
  19. HENKIN, Louis, The Reports of the Death of Article 2 (4) Are Greatly Exaggreated, AJIL, Vol. 65, 1971, ss. 544-548.
  20. INTOCCIA, Gregory Francis, American Bombing of Libya: An International Legal Analysis, Case Western Reserve Journal of International Law, Vol. 19, 1987, ss. 177-213.
  21. JENNINGS, R.Y, The Caroline and McLeod Cases, AJIL, Vol. 32, No.