Dergiler / Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi / 2013 / Cilt: 62 - Sayı: 1

Uluslararası hukukta suçluların iadesi ve suçluları kovuşturma yükümlülüğü

Extradition and the obligation to prosecute of offenders in international law (aut dedere aut judicare)

Sayfa
1–40
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışmanın amacı suçluların iadesi ve suçluları kovuşturma yükümlülüğünü inceleyerek iade kurumunun kaynakları, kapsamı ve bu kurumun en önemli istisnası olarak insan haklarının ihlâli sonucu suçluları iade etmeme yükümlülüğü konusunu değerlendirmektir

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Çağımızda iade veya geri verme işleminde insan hakları önemli bir konuma sahiptir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bugün kişi, adil olmayan yargılama, ölüm cezası, işkence ya da insanlık dışı ve küçültücü muamele ya da cezaya maruz kalma riski olan bir ülkeye gönderilemez.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışmanın amacı suçluların iadesi ve suçluları kovuşturma yükümlülüğünü inceleyerek iade kurumunun kaynakları, kapsamı ve bu kurumun en önemli istisnası olarak insan haklarının ihlâli sonucu suçluları iade etmeme yükümlülüğü konusunu değerlendirmektir
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Çağımızda iade veya geri verme işleminde insan hakları önemli bir konuma sahiptir. Bugün kişi, adil olmayan yargılama, ölüm cezası, işkence ya da insanlık dışı ve küçültücü muamele ya da cezaya maruz kalma riski olan bir ülkeye gönderilemez. Ancak, kendisinden kişinin gönderilmesi talep edilen bir devlet, belirli hususlarda yeterli teminat alması halinde kişinin gönderilmesine karar verebilir. Çalışmanın amacı suçluların iadesi ve suçluları kovuşturma yükümlülüğünü inceleyerek iade kurumunun kaynakları, kapsamı ve bu kurumun en önemli istisnası olarak insan haklarının ihlâli sonucu suçluları iade etmeme yükümlülüğü konusunu değerlendirmektir

Abstract

In modern times, human rights has an important position in extradition process. Today, if the offence for which extradition is requested is punishable by death, unfair trial, torture or inhuman and degrading treatment or punishment under the law of the requesting party, extradition may be refused unless the requesting party gives such assurance as the requested party considers sufficient that the death-penalty will not be carried out. The purpose of this study is to evaluate extradition and the obligation to prosecute offenders with the study of the sources and scope of the institution of extradition and by observing the duty of non-refoulement as the most important exception to this institution and a result of violation of human rights.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BAGHERİ, S. (2013). Uluslararası hukukta suçluların iadesi ve suçluları kovuşturma yükümlülüğü. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt: 62 - Sayı: 1, 1–40. https://ajindex.com/articles/220130

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (22)

  1. Aydın, Devrim. (2006). Uluslararası Ceza Mahkemesi Temel Belgeler Derlemesi, Ankara: Kapasite Geliştirme Derneği Yayınları.
  2. Bassiouni, M. Cherif and WĐSE, E.M. (1995). Aut Dedere Aut Judicare: The Duty to Extradite or Prosecute in International Law; Dortrecht/Boston/London: M. Nijhoff Pub. Broomhall, Bruce. (2003). International Justice and the International Criminal Court, Between Sovereignty and the Rule of Law, Oxford: Oxford University Press.
  3. Cassese, Antonio. (2003).
  4. International Criminal Law, London: Oxford University Press.
  5. Deeks, Ashley. (2008). Promises Not to Torture: Diplomatic Assurances in U.S. Courts, American Society of International Law Publishers.
  6. Eralp, Özgen. (1962).
  7. Suçluların Geri Verilmesi, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Yayınları, No.167, Ankara:
  8. Ajans-Türk Matbaası. Gölcüklü, A. Feyyaz ve Gözübüyük, A. Şeref. (2007). Avrupa Đnsan Hakları Mahkemesi Sözleşmesi ve Uygulaması, 9. Bası, Ankara:
  9. Turhan Kitabevi.
  10. Gözübüyük, Abdullah Pulat. (1949). “Suçluların Geri Verilmesi Hukukununu Birleştirlmesi ve Geriverme Umumi Andlaşma Tasarısı”, Yeni Cezaevi Basımevi, Ankara.
  11. Grotius, Hugo. (1628). The Law of War and Peace (1625), Translated into English by Francis W. Kelsey with the collaboration of Arthur E. R. Boak, Henry A. Sanders, Jesse S. Reeves and Herbert F. Wright, Book II, Chap. XXI. Đçel, Kayıhan ve Donay, Süheyl. (2005). Karşılaştırmalı ve Uygulamalı Ceza Hukuku, Đstanbul: Beta Yayınevi.
  12. Önder, Ayhan. (1992). Ceza Hukuku Dersleri, Đstanbul: Filiz Kitapevi. Önder, Ayhan. (1991).
  13. Ceza Hukuku Genel Hükümler, Cilt I, Đstanbul: Beta Yayınları.
  14. Özgen, Eralp. (1962).
  15. Suçluların Geri Verilmesi, Ankara:
  16. Ajans Türk Matbaası. Nadya Sadat, Leila. (2002). The International Criminal Court and the Transformation of International Law: Justice for the New Millennium, Transnational Publishers.
  17. Tahir Taner, Mehmet. (1953). Ceza Hukuku: Umumi Kısım, 3. Basım, Đstanbul: DÜHF Yayını. Tufan Yüce, Turhan. (1985).
  18. Ceza Hukuku Temel Kavramlar, Ankara:
  19. Turhan Kitabevi.
  20. Yılmaz, Alia. (2001). Uluslararası Ceza Hukuku, 2. Bası, Đstanbul: Beta Yayıncılık A. Schabas, William. (1999). “The Follow Up to Rome: Preparing for Entry into Force of the International Criminal Court Statute”, Human Rights Law Journal, Vol. 20, No. 4-6, ss. 157-166.
  21. A. Schabas, William. (1997). “War Crimes, Crimes Against Humanity and the Death Penalty”, Albany Law Journal, Vol. 60, No. 3, ss. 733-770.
  22. Allain, Jean and R.W. D. Jones, John. (1997). “A Patchwork of Norms: A Commentary on t