Dergiler / ADALYA / 2014 /

Antalya’da İdari Yapı ve Nüfus 1915

Administrative Structure and Population in Antalya 1915

Dergi
ADALYA
Sayfa
305–350
Yayın Tarihi
2014-06-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Böylece XIV. yy. boyunca, Yunus Bey ve onun soyundan gelenlerin idaresinde kalan Antalya, Teke Bey olarak da tanınan Emir Mübârizü’d-din Mehmet Bey zamanında Teke-ili olarak anılmaya başlanmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Antalya’nın 1207 yılında Selçuklular tarafından alınmasıyla başlayan Türk hakimiyeti bir ara kesintiye uğramış ancak 1216 yılında şehrin yeniden ele geçirilmesiyle kesinleşmiştir1.
📊
Temel Bulgular & Veri:XIII. yy.’ın ikinci yarısından itibaren artan Moğol baskısı ile Anadolu’da zayıflayan Selçuklu hakimiyeti Antalya’da da etkisini yitirmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Böylece XIV. yy. boyunca, Yunus Bey ve onun soyundan gelenlerin idaresinde kalan Antalya, Teke Bey olarak da tanınan Emir Mübârizü’d-din Mehmet Bey zamanında Teke-ili olarak anılmaya başlanmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Antalya’nın 1207 yılında Selçuklular tarafından alınmasıyla başlayan Türk hakimiyeti bir ara kesintiye uğramış ancak 1216 yılında şehrin yeniden ele geçirilmesiyle kesinleşmiştir1. XIII. yy.’ın ikinci yarısından itibaren artan Moğol baskısı ile Anadolu’da zayıflayan Selçuklu hakimiyeti Antalya’da da etkisini yitirmiştir. Bu gelişmeler üzerine Hamidoğulları’ndan Dündar Bey Antalya’yı zapt edip, şehrin idaresini kardeşi Yunus Bey’e vermiştir. Böylece XIV. yy. boyunca, Yunus Bey ve onun soyundan gelenlerin idaresinde kalan Antalya, Teke Bey olarak da tanınan Emir Mübârizü’d-din Mehmet Bey zamanında Teke-ili olarak anılmaya başlanmıştır.

Abstract

One main Ottoman administrative regulation in the nineteenth century was the Vilayet Nizamnamesi of 1864. With this nizamname Teke Sanjak was taken from the Anadolu Eyaleti and attached to the Konya Vilayeti. Alaiye lost her sanjak status, but in 1868 Alaiye was attached to Teke Sanjak as a kaza. Following applications to facilitate communication with the Sublime Porte and to resolve effective decisions, Teke Sanjak was made an autonomous sanjak in 1913. The administrative structure and population of Antalya in 1915 is based on the population report Nüfus cetveli sent to the Ministry of Internal Affairs Dahiliye Nezareti prepared in the same year for determining the population under war circumstances. However, site names were identified with fieldwork as they changed in time. In addition, the population count for females and males and then-existing distribution of ethnicities were determined.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

AK, M. (2014). Antalya’da İdari Yapı ve Nüfus 1915. ADALYA, 305–350. https://ajindex.com/articles/52176

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (7)

  1. Ak 2012 M. Ak, 19. Yüzyılda Teke Yöresi Yörüklerinin Sosyo-Ekonomik Durumu (Akdeniz Üniversitesi Yayınlanmamış Doktora Tezi 2012). Ak 2010 M. Ak, “Antalya’da Yörükler ve Yörük Kültürü”, Dünden Bugüne Antalya 2, 2010, 332-347. Akbal 1951 F. Akbal, “1831 Tarihinde Osmanlı İmparatorluğunda İdarî Taksimat ve Nüfus”, Belleten XV, 60, 1951, 617-628. Akıncıoğlu 1998
  2. M. C. Akıncıoğlu, Antalya Solimkent Tarihi (1998). Alexandris 1999 A. Alexandris, “The Greek Census of Anotalia and Thrace 1910-1912: A Contribution to Ottoman Historical Demography”, bk.: D. Gondicas – C. Issawi (ed.), Ottoman Greeks in the Age of Nationalism: Politics, Economy, and Society in the Nineteenth Century (1999) 45-76. Altıntaş 2005 A. Altıntaş, “Osmanlı İmparatorluğu’nun Tehcir Kararı Alması ve Uygulaması”, Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi VII.1, 2005, 77-99. Armağan 2002 A. L. Armağan, “Tarihsel Süreç İçinde Teke Yöresi”, Tarih Araştırmaları Dergisi XX, 32, 2002, 1-21. Armağan 2006 A. L. Armağan, “XVI. Yüzyıl’da Antalya”, Son Bin Yılda Antalya Sempozyumu (2006) 97-115. Atabeyli 1940 N. K. Atabeyli, “Antalya Tahtacılarına Dair Notlar”, Türk Tarih-Arkeologya ve Etnografya Dergisi IV, 1940, 203-212. Baykara 2010 T. Baykara, “Türkiye Selçukluları Devrinde Antalya”, Dünden Bugüne Antalya 1, 2010, 105-112. Beaufort 2002
  3. F. Beaufort, Karamanya, A. Neyzi – D. Türker (çev.) (2002). Bilim 2004 C. Bilim, “Arşiv Belgelerinde ve Salnamelerde Alanya”, Alanya Tarih ve Kültür Seminerleri III (2004) 197-202. BOA. Başbakanlık Osmanlı Arşivi. Çavdar 1999 T. Çavdar, “Osmanlı Döneminde Nüfus Bilgileri”, Osmanlı 4 (1999) 551-557. Çimrin 2007
  4. H. Çimrin, Bir Zamanlar Antalya Tarih, Gözlem ve Anılar 1 (2007). Danieloğlu 2010 D. E. Danieloğlu, 1850 Yılında Yapılan Bir Pamphylia Seyahati, A. Ozil (çev.) (2010). DH.EUM.KLU. Dahiliye Nezareti Emniyet-i Umumiye Kalemi Umumi. Ekiz 2001
  5. A. Ekiz, Dünden Bugüne Elmalı (2001). Emecen 1991 F. Emecen, “Antalya”, Diyanet İslâm Ansiklopedisi 3 (1991) 232-236. Erdem 2006 İ. Erdem, “Türkiye Selçukluları ve Beylikler Devri ile Seyahatnamelerde Alanya (XIV-XVII. yy.’lar)”, Alanya Tarih ve Kültür Seminerleri II (2006) 445-449. Erten 1940
  6. S. F. Erten, Antalya Tarihi (1940). Erten 2007
  7. S. F. Erten, Milli Mücadelede Antalya (2007). Göde 2004 K. Göde, “Selçuklu Türkiye’sinde Alâiye’nin Yeri ve Önemi”, Alanya Tarih ve Kültür Seminerleri III (2004) 107-108. Gönüllü 2004 M. N. Gönüllü, “Alanya ve Çevresinde Yer Adları ile İlgili Bazı Efsaneler ve Hikayeler”, Alanya Tar