Dergiler / ADALYA / 2016 /

Kilikya Ermeni Prensliği’nin İkinci Başkenti Anavarza

The Second Capital of the Armenian Principality of Cilicia: Anavarza

Dergi
ADALYA
Sayfa
277–312
Yayın Tarihi
2016-06-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Anavarza Kalesi’nde yaptığımız arazi çalışmasıyla elde edilen verilerin yanı sıra özellikle özgün kaynaklardan yararlanılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmanın ana amacı; Kilikya Bölgesi’nde Ermeni halkının ilk yerleşiminden itibaren, tarihsel süreç içinde özellikle Ortaçağ’ın sosyopolitik koşulları altında Kilikya’daki kalelere yerleşmelerine, 1080-1375 yılları arasında, önce bir prenslik veya baronluk, daha sonra bir krallığa dönüşerek 300 yıl sürecek bir devlet haline gelmelerine kısaca değinmektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Kilikya Ermeni Krallığı, ilk kez dağlık bölgelerden deniz kıyısına inerek Batı ile sosyal, siyasal, kültürel ve dinsel bağlamda etkileşim içine girmiş, Uzak Doğu ile de uzun süreli iyi ilişkiler kurmuş ve güttüğü akılcı siyaset sayesinde, sıkışık bir jeopolitik konumda uzun soluklu bir varlık gösterebilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Anavarza Kalesi’nde yaptığımız arazi çalışmasıyla elde edilen verilerin yanı sıra özellikle özgün kaynaklardan yararlanılmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu çalışmanın ana amacı; Kilikya Bölgesi’nde Ermeni halkının ilk yerleşiminden itibaren, tarihsel süreç içinde özellikle Ortaçağ’ın sosyopolitik koşulları altında Kilikya’daki kalelere yerleşmelerine, 1080-1375 yılları arasında, önce bir prenslik veya baronluk, daha sonra bir krallığa dönüşerek 300 yıl sürecek bir devlet haline gelmelerine kısaca değinmektir. Kilikya Ermeni Devleti, coğrafi kopuşuna rağmen yıkılmış eski Ermeni Devletleri’nin son temsilcisi olarak, ana vatanı ile sosyo-kültürel bağlarını yaşatırken, Ermeni sanatını, bilim ve kültürünü de doruk noktasına taşımıştır. Kilikya Ermeni Krallığı, ilk kez dağlık bölgelerden deniz kıyısına inerek Batı ile sosyal, siyasal, kültürel ve dinsel bağlamda etkileşim içine girmiş, Uzak Doğu ile de uzun süreli iyi ilişkiler kurmuş ve güttüğü akılcı siyaset sayesinde, sıkışık bir jeopolitik konumda uzun soluklu bir varlık gösterebilmiştir. Bu makalede, ilk yerleşimlerinden itibaren Ermenilerin Kilikya’daki varlığına ve krallığa doğru giden tarihsel gelişim sürecine değinilerek, bu süreçte büyük bir rol oynamış olan Anavarza Kalesi incelenecektir. Ermenilerin ilk yönetim merkezi olan Vahka Feke Kalesi’nden sonra, ikinci başkent olarak yerleştikleri Anavarza Kalesi’nde bıraktıkları kültürel mirasın izleri, askeri ve –bu bölgede ilk kez inşa ettikleri– dini mimari bağlamında kısaca ele alınacaktır. Anavarza Kalesi’nde yaptığımız arazi çalışmasıyla elde edilen verilerin yanı sıra özellikle özgün kaynaklardan yararlanılmıştır.

Abstract

Located within the territory of the district of Kozan, about 75 km. north-east of Adana, Anavarza was the largest Late Antique city of Smooth Cilicia Çukurova . It gained in importance in the Roman period 1st cent. B.C. , and in the Middle Ages it became the second biggest city after Sis Kozan on the Cilician Plain during the period of the Armenian Principality of Cilicia. The city of Anavarza is known for its citadel on the rocky hill to the east, at a strategic location with a viewing range that reaches the Gulf of İskenderun and encompasses other Cilician fortresses. It changed hands between the Arabs and Byzantines a few times and was a stopping point for the First Crusaders. However, time had its toll and pushed the city into the mist of history. Today there is a village called Dilekkaya on the site, and travelers and historians have been frequenting it since the nineteenth century.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

HANÇER, E. (2016). Kilikya Ermeni Prensliği’nin İkinci Başkenti Anavarza. ADALYA, 277–312. https://ajindex.com/articles/52138

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (11)

  1. Acaryan 2002 H. Acaryan, “Giligya”, The History of Armenian Diaspora (Ermenice) (2002) 349-384. Akşit 1985
  2. O. Akşit, Roma İmparatorluk Tarihi (M. Ö. 27 – M. S. 395) (1985). Akurgal 1990
  3. E. Akurgal, Anadolu Uygarlıkları3 (1990). Alishan 1885 Ğ. Alishan, Sisuan (Ermenice) (1885). Alishan 1901-1902
  4. Ğ. Alishan, Ermeniname (Ermenice) I-III (1901-2). Anonim 1973
  5. Guide-Atlas DENOEL, Voyages et civilisations de la Turquie (1973). Anonim 1995 Küçük Ermeni Ansiklopedisi (Ermenice) 2 (1995). Bedrosyan 2005
  6. L. Der Bedrosyan, Haçlılar ve Ermeniler (Ermenice) I (2005). Bell 1906 G. L. Bell, “Notes on a Journey through Cilicia and Lycaonia”, Révue Archéologique, VI, 1906, 1-29. Boase 1978
  7. T. S. R. Boase, The Cilician Kingdom of Armenia (1978). Bozoyan 2008 A. Bozoyan, “Armenian Political Revival in Cilicia”, Armenian Cilicia, bk.: R. G. Hovhannisian – S. Payaslian (ed.) (2008) 67-78. Chalandon 2005 F. Chalandon, “Les Comnènes: Etudes sur l’empire byzantin aux XIe et XIIe siècles”, (I, 1900, II (1-2), 1912’den Ermenice çevirisi), Haçlılar ve Ermeniler (2005) 143-191. Coulie 2008 B. Coulie, “Manuscripts and Libraries: Scriptorial Activity in Cilicia”, bk.: R. G. Hovhannisian – S. Payaslian (ed.), Armenian Cilicia (2008) 261-274. Dédéyan 1982 G. Dédéyan, Histoire des Arméniens (1982). Dédéyan 2008 G. Dédéyan, “The Founding and Coalescence of the Rubenian Principality, 1073- 1129”, bk.: R. G. Hovhannisian – S. Payaslian (ed.), Armenian Cilicia (2008) 79-92. Edwards 1982 R. W. Edwards, “Ecclesiastical Architecture in the Fortifications of Armenian Cilicia”, DOP 36, 1982, 155-176. Edwards 1983 R. W. Edwards, “Ecclesiastical Architecture in the Fortifications of Armenian Cilicia”, DOP 37, 1983, 124-146. Edwards 1987
  8. R. W. Edwards, The Fortifications of Armenian Cilicia, DOP 23 (1987). Edwards 2008 R. W. Edwards, “The Role of Military Architecture in Medieval Cilicia: The Triumph of a Non-Urban Strategy”, bk.: R. Hovannisian – S. Payaslian (ed.), Armenian Cilicia, UCLA Armenian History and Culture Series 8 (2008) 153-244. Eprigyan 1903-1905
  9. H. S. Eprigyan, Bütün Dünya Sözlüğü (Ermenice) I (1903-1905). Ersan 2007
  10. M. Ersan, Selçuklular Zamanında Anadolu’da Ermeniler (2007). Evans 1999 H. C. Evans, “Imperial Aspirations: Armenian Cilicia and Byzantium in the Thirteenth Century”, bk.: A. Eastmond (yay. haz.), Eastern Approaches to Byzantium (1999) 243-253. Gough 1952 M. R. Gough, “Anazarbos”, AnatSt 2, 1952, 85-150. Grousset 2005a
  11. R. Grousset, Başlangıcından 1071’e Ermenilerin Tarih