Dergiler / ADALYA / 2018 /

The Neolithic Cave Settlements of the Antalya Region in Southwestern Anatolia: A Comparative Perspective in Terms of Chipped Stone Assemblages

Dergi
ADALYA
Sayfa
1–15
Yayın Tarihi
2018-06-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Antalya’nın tarih öncesine ilişkin en eski bulgular şehrin kuzey-kuzeybatısında yer alan ve Suluin, Öküzini ve Karain yerleşimlerini içeren “Batı Toros Mağaraları” olarak da isimlendirilen mağaralardan ele geçmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Antalya, Güneybatı Anadolu’da bulunan ve bünyesinde çok sayıda arkeolojik yerleşim yeri barındıran Türkiye’nin bir Akdeniz kıyısı şehridir.
📊
Temel Bulgular & Veri:İnsanlığın ilk evrelerinden gelişmiş uygarlıklara kadar oldukça geniş bir tarih aralığında pek çok medeniyete ev sahipliği yapmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Antalya’nın tarih öncesine ilişkin en eski bulgular şehrin kuzey-kuzeybatısında yer alan ve Suluin, Öküzini ve Karain yerleşimlerini içeren “Batı Toros Mağaraları” olarak da isimlendirilen mağaralardan ele geçmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Antalya · Neolitik Çağ · mağara yerleşimi

Özet

Antalya, Güneybatı Anadolu’da bulunan ve bünyesinde çok sayıda arkeolojik yerleşim yeri barındıran Türkiye’nin bir Akdeniz kıyısı şehridir. İnsanlığın ilk evrelerinden gelişmiş uygarlıklara kadar oldukça geniş bir tarih aralığında pek çok medeniyete ev sahipliği yapmıştır. Günümüzde de Antalya hem tarihi dokusu hem deniz turizmi ile hala yerli-yabancı birçok insanın uğrak yeri olmaya devam etmektedir. Antalya’nın tarih öncesine ilişkin en eski bulgular şehrin kuzey-kuzeybatısında yer alan ve Suluin, Öküzini ve Karain yerleşimlerini içeren “Batı Toros Mağaraları” olarak da isimlendirilen mağaralardan ele geçmiştir. Söz konusu bu mağaraların bazılarında Pleistosen sonrası / Erken Holosen Dönem’de de yerleşimin devam ettiği ve insanların bu mağaraları hala yaşam alanı olarak kullandığı anlaşılmıştır. Bu çalışma kapsamında Neolitik Çağ’da iskân görmüş mağaralardan ele geçen yotmataş buluntular üzerinde yapılan analiz çalışmalarından yola çıkılarak kullanılan teknolojik-tipolojik benzerlik ya da farklılıklar belirlenecektir.

Abstract

Located in southwest Anatolia, Antalya is a large city on the Mediterranean coast of Turkey, which contains numerous archaeological sites within its borders. Throughout human history, Antalya has hosted many cultures from the earliest phases to the modern civilizations. Today, Antalya continues to be a popular center for many domestic and foreign tourists with both its historical and resort appeal. The earliest findings regarding the prehistory of Antalya have been recovered in the caves situated to the north-northwest of the city, referred also as “the Western Taurus Caves”. These include the caves at Suluin, Öküzini, and Karain. Current evidence suggests that human occupation continued in some of these caves during the period after the Pleistocene and in the Early Holocene. Within the scope of this study, the similarities or the differences in terms of technology and typology of the lithic industries will be discussed by reviewing the analytical studies performed on the chipped stone assemblages recovered from the caves inhabited during the Neolithic Period.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KARTAL, G. (2018). The Neolithic Cave Settlements of the Antalya Region in Southwestern Anatolia: A Comparative Perspective in Terms of Chipped Stone Assemblages. ADALYA, 1–15. https://ajindex.com/articles/52084

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (3)

  1. Bordaz 1969 J. Bordaz, “The Suberde Excavations, Southwestern Turkey an Interim Report”, TAD 17.2, 1969, 43-71. Bostancı 1959 E. Y. Bostancı, “Researches on the Mediterranean Coast of Anatolia A New Palaeolithic Site at Beldibi Near Antalya”, Anadolu/Anatolia 4, 1959, 129-178. Bostancı 1962 E. Y. Bostancı, “Belbaşı Kaya Sığınağında Bulunan Üst Paleolitik ve Mezolitik Endüstri, Belbaşı Kültürü”, Belleten 26.102, 1962, 233-292. Carter et al. 2011 T. Carter – F.-X. Le Bourdonnec – M. Kartal – G. Poupeau – T. Calligaro – P. Moretto, “Marginal Perspectives: Sourcing Epi-paleolithic to Chalcolithic Obsidian from the Öküzini Cave (SW TURKEY)”, Paléorient 37.2, 2011, 123-149. Kartal 2011 G. Kartal, “Karain Mağarası B Gözü Orta Paleolitik Katlaşımının Teknolojik Analizi”, in: H. Taşkıran – M. Kartal – K. Özçelik – M. B. Kösem – G. Kartal (eds.), Işın Yalçınkaya’ya Armağan / Studies in Honour of Işın Yalçınkaya (2011) 133-151. Kartal 2013
  2. G. Kartal, Karain B’nin Geç Neolitik-Erken Kalkolitik (H.V) ve Kalkolitik Çağ (H.IV) Yontmataş Endüstrilerinin Tekno-Tipolojik Analizi (Ankara University Unpublished PhD Thesis 2013). Kartal 2015a G. Kartal, “Karain B Gözü Kalkolitik Çağ Yontmataş Buluntu Topluluğunun TeknoTipolojik Analizi”, Anadolu/Anatolia 41, 2015, 25-49. Kartal 2015b G. Kartal, “Karain B Gözü’nün Neolitik ve Kalkolitik Yontmataş Endüstrileri”, AST 30 (2015) 55-72. Kartal 2002 M. Kartal, “The Microliths of Öküzini Cave”, in: I. Yalçınkaya – M. Otte – J. Kozlowski – O. Bar-Yosef (eds.), La Grotte d’Öküzini: Evolution du Paléolithique final du sud-ouest de l’Anatolie - Öküzini: Final Paleolithic evolution in southwest Anatolia. ERAUL 96 (2002) 235-252. Kartal 2003 M. Kartal, “Anadolu’nun Epi-paleolitik Dönem Buluntu Toplulukları: Sorunlar, Öneriler, Değerlendirmeler ve Çeşitli Yaklaşımlar / Anatolian Epi-paleolithic Period Assemblages: Problems, Suggestions, Evaluations and Various Approaches”, Anadolu / Anatolia 24, 2003, 35-61. Kartal 2009
  3. M. Kartal, Konar Göçerlikten Yerleşik Yaşama Geçiş Epi-Paleolitik Dönem Türkiye’de Son Avcı-Toplayıcılar (2009). Kartal 2011 M. Kartal, “Epi-paleolithic - Early Neolithic Findings in Northern and Midwestern Turkey and Lithic Comparisons with Southwestern Anatolia / Kuzey ve Orta - Batı Türkiye’de Epi-paleolitik - Erken Neolitik Buluntular ve Güneybatı Anadolu ile Olan Yontmataş Karşılaştırmalar”, in: H. Taşkıran – M. Kartal – K. Özçelik – M. B. Kösem – G. Kartal (eds), Işın Yalçınkaya’ya Armağan / Studies in Honour of Işın Ya