Bu yöreler belirlenirken meyveciliğin yapılmadığı ya da çok az yapıldığı alanlar da kendiliğinden ortaya çıkmıştır.
📌 3 Maddede Bu Makale
🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada D.İ.E.'den alınan 1992-1997 yıllarına ait altı yıllık, ilçeler bazında ortalam üretim değerleri esas alınmış ve meyvelerin yetişme koşullan ile birlikte değerlendirilerek 35 meyvenin dağılış haritaları oluşturulmuş, bu haritaların üst üste çakıştırılması sonucunda 30 ayrı meyve üretim yöresi belirlenmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çalışmada D.İ.E.'den alınan 1992-1997 yıllarına ait altı yıllık, ilçeler bazında ortalam üretim değerleri esas alınmış ve meyvelerin yetişme koşullan ile birlikte değerlendirilerek 35 meyvenin dağılış haritaları oluşturulmuş, bu haritaların üst üste çakıştırılması sonucunda 30 ayrı meyve üretim yöresi belirlenmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu yöreler belirlenirken meyveciliğin yapılmadığı ya da çok az yapıldığı alanlar da kendiliğinden ortaya çıkmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri
Özet
Bu çalışmada D.İ.E.'den alınan 1992-1997 yıllarına ait altı yıllık, ilçeler bazında ortalam üretim değerleri esas alınmış ve meyvelerin yetişme koşullan ile birlikte değerlendirilerek 35 meyvenin dağılış haritaları oluşturulmuş, bu haritaların üst üste çakıştırılması sonucunda 30 ayrı meyve üretim yöresi belirlenmiştir. Bu yöreler belirlenirken meyveciliğin yapılmadığı ya da çok az yapıldığı alanlar da kendiliğinden ortaya çıkmıştır.
Abstract
In this study, by using the data of the average fruit production between the years 1992-1997 in provinces throughout Turkey estimated by State Institute of Statistics (SIS), 35 fruit distribution maps were drawn and 30 different fruit production regions were estimated by evaluating fruit ecology. In determining these regions, the areas where fruit is grown less or where fruit is never grown have been seen.
🔖
Bu Makaleye Atıf Yap
DURMUŞ, E., YİĞİT, A. (2022). Türkiye'nin Meyve Üretim Yöreleri. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 13 - Sayı: 2, 23–54. https://ajindex.com/articles/516224
Genel Bağcılık, Su Fidan A.Ş., Mesleki Kitaplar Serisi I.Manisa. AKDAĞ, Y.Z., 1990, Türkiye’de Fındık Yetiştiriciliği ve Pazarlaması, Türkiye Ziraat Müh. III.Tek.Kong.sf.409–423
Ank. AKOVA, S.B., 1997, Türkiye’de Muz Ziraatinin Dağılışı ve Özellikleriİst.Ünv.Ed. Fak. Coğ.Böl.Derg.S.5, sf.139–178İst. AKSU, S., 1990, Türkiye’de Zeytin Yetiştiriciliği, Sorunları ve Çözüm Yolları Türkiye Ziraat Müh. III.Tek.Kong.sf.393–408
Ank. ANAMERİÇ, M., 1986,
Genel Meyvecilik I-II, Tarım Orman ve Köy işleri Bakanlığı, Teşkilatlanma ve Desteklenme Genel Müdürlüğü, Yay.No:4 Ank. BARIŞ, C., ÇELİK, H., GÖKÇAY, E., MARSALI, B., 1990, Türkiye’de Bağcılığın Sorunları ve Çözüm Yolları, Türkiye Ziraat Müh. III.Tek.Kong.sf.432–480
Türkiye Ekonomik Coğrafyası, Özeğitim Yay. Konya. DOKUZOĞUZ, M., 1990, Türkiye’de İncir Yetiştiriciliği Sorunları ve Pazarlaması, Türkiye Ziraat Müh. III.Tek.Kong.sf.384-392
Ank. DURMUŞ, E., 1999, Türkiye’nin Tarımsal Bölgeleri, Fırat Ünv., Sos.Bil.Enst., Yüksek Lisans Semineri(basılmamış) Elazığ. DURMUŞ, E.,2001, Türkiye Meyve Üretim Yörelerinin Belirlenmesi Konusunda Bir Deneme, Fırat Ünv.,Sos. Bil. Enst., Yüksek Lisans Tezi (basılmamış) Elazığ ERİNÇ, S., TUNÇDİLEK, N., 1952,
The Agricultral Regions of Turkey, The Geografical Review, S.42/2, sf.82–90.