Dergiler / Fırat Üniversitesi Sağlık Bilimleri Tıp Dergisi / 2015 / Cilt: 29 - Sayı: 1

Diyabetik Nefropatide Difüzyon MR Bulguları

Diffusion MR Findings in Diabetic Nephropathy

Sayfa
41–46
Yayın Tarihi
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgular: Diyabetik nefropatili olgularda bilateral böbreklerin ortalama; b100, b600 ve b1000 ADC değerleri değerleri sırasıyla; 3.33±0.35x10-3, 2.39±0.37x10-3, 1.97±0.20x10-3 sn/mm2bulunurken, kontrol grubundaki sağlıklı gönüllülerin normal böbreklerinde ortalama ADC değerleri ise; b100, b600 ve b1000 değerleri için sırasıyla 3.42±0.26x10-3, 2.76±0.32x10-3, 2.18±0.21x10-3sn /mm2 bulundu.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Diyabetes Mellitus, dünya nüfusunun yaklaşık %1-2'sini etkileyen ve yüksek kan şekeri ortak özelliğine sahip pek çok bozukluğu ifade eden bir hastalıktır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çalışmanın amacı, diyabetik nefropatili hastalarda diffüzyon ağırlıklı manyetik rezonans görüntüleme (DA-MRG) tekniği kullanılarak böbreklerde görünür difüzyon katsayısı (ADC = Apparent Diffusion Coefficient) değerlerini saptamaktır.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgular: Diyabetik nefropatili olgularda bilateral böbreklerin ortalama; b100, b600 ve b1000 ADC değerleri değerleri sırasıyla; 3.33±0.35x10-3, 2.39±0.37x10-3, 1.97±0.20x10-3 sn/mm2bulunurken, kontrol grubundaki sağlıklı gönüllülerin normal böbreklerinde ortalama ADC değerleri ise; b100, b600 ve b1000 değerleri için sırasıyla 3.42±0.26x10-3, 2.76±0.32x10-3, 2.18±0.21x10-3sn /mm2 bulundu.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Diyabetes Mellitus, dünya nüfusunun yaklaşık %1-2'sini etkileyen ve yüksek kan şekeri ortak özelliğine sahip pek çok bozukluğu ifade eden bir hastalıktır. En ciddi komplikasyonlarından biri son dönem böbrek yetersizliğinin ve diyabetik olgularda morbidite ve mortalitenin en önemli nedeni olan diyabetik nefropatidir. Bu çalışmanın amacı, diyabetik nefropatili hastalarda diffüzyon ağırlıklı manyetik rezonans görüntüleme (DA-MRG) tekniği kullanılarak böbreklerde görünür difüzyon katsayısı (ADC = Apparent Diffusion Coefficient) değerlerini saptamaktır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya alınan diyabetik nefropatili 50 olgu ve kontrol grubunu oluşturan 50 sağlıklı gönüllüden, renal difüzyon ağırlıklı eko-planar (EPI) görüntüler elde edilerek böbreklerin b100, b600 ve b1000 değerleriyle ADC ölçümleri gerçekleştirildi. Bulgular: Diyabetik nefropatili olgularda bilateral böbreklerin ortalama; b100, b600 ve b1000 ADC değerleri değerleri sırasıyla; 3.33±0.35x10-3, 2.39±0.37x10-3, 1.97±0.20x10-3 sn/mm2bulunurken, kontrol grubundaki sağlıklı gönüllülerin normal böbreklerinde ortalama ADC değerleri ise; b100, b600 ve b1000 değerleri için sırasıyla 3.42±0.26x10-3, 2.76±0.32x10-3, 2.18±0.21x10-3sn /mm2 bulundu. Diyabetik nefropatili hastalarda renal ADC değerleri b600 (P= 0.001) ve b1000 (P= 0.001) açısından normal böbreklere göre istatistiksel olarak anlamlı derecede düşük olduğu saptandı. Sonuç: Sonuç olarak DAMRG'nin diyabetes mellitusta diyabetik nefropatinin tanı ve takibinde yardımcı bir görüntüleme tekniği olarak kullanılabileceği düşünülmüştür

Abstract

Diabetes Mellitus affects 1-2% of World population and denotes many disorders which share hyperglycemia in common. One of the most serious complications of Diabetes Mellitus is Diabetic Nephropathy which is the most substantial cause of end-stage renal failure, and morbidity and also mortality in diabetic patients. The aim of this study is to determine the values of Apparent Diffusion Coefficient (ADC) with using diffusion-weighted magnetic resonance imaging (DW-MRI) technique in Diabetic Nephropathy diagnosed patients. Material and Methods: ADC measurement were performed with kidneys b100, b600, and b1000 values which obtained from renal diffusion weighted echo planar (epi) images of 50 diabetic nephropathy patients and 50 healthy volunteers control group. Results: Average b100, b600, and b1000 ADC values were found as, 3.33±0.35x10-3, 3.33±0.35x10-3, 2.39±0.37x10-3, 1.97±0.20x10-3 sec/mm2 for bilateral kidneys in diabetic nephropathy cases, and 3.42±0.26x10-3, 2.76±0.32x10-3, 2.18±0.21x10-3 sec /mm2 for healthy kidneys in control group, respectively. Renal ADC values in terms of b600 (P= 0.001) and b1000 (P= 0.001) were found statistically significantly lower in diabetic nephropathy patients than normal kidneys. Conclusion: As a result; DW-MRI was considered to be used as an imaging technique in order to help diagnosis and follow-up of diabetic nephropathy in diabetes mellitus patients

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

SERHATLIOĞLU, S., BAYKUŞ, E. K. (2022). Diyabetik Nefropatide Difüzyon MR Bulguları. Fırat Üniversitesi Sağlık Bilimleri Tıp Dergisi, Cilt: 29 - Sayı: 1, 41–46. https://ajindex.com/articles/514605

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Giunti S, Barit D, Cooper ME. Mechanisms of diabetic nephropathy: role of hypertension. Hypertension 2006; 48: 519-526.
  2. Cova M, Squillaci E, Stacul F, et al. Diffusion-weighted MRI in the evaluation of renal lesions: Preliminary results. BJR 2004; 77: 851-857.
  3. Chandarana H, Lee VS. Renal functional MRI: Are we ready for clinical application? AJR Am J Roentgenol 2009; 192: 1550-1557.
  4. Huang AJ, Lee VS, Rusinek H. Functional renal MR imaging. Magn Reson Imaging Clin N Am 2004; 12: 469- 486. Huang AJ, Lee VS, Rusinek H. MR imaging of renal function. Radiol Clin North Am 2003; 41: 1001-1017.
  5. Thoeny HC, De Keyzer F, Oyen RH, Peeters RR. Diffusion wighted MR imaging of kidneys in healthy volunteers and patients with parenchymal diseases: Initial experience. Radiology 2005; 235: 911-917.
  6. Russell CD, Dubovsky EV. Measurement of renal function with radionuclides. J Nucl Med 1989; 30: 2053-2057.
  7. Warach S, Chien D, Li W, Ronthal M, Edelman RR. Fastmagnetic resonance diffusion-weighted imaging of acute human stroke. Neurology 1992; 42: 1717-1723.
  8. Chan JH, Tsui EYK, Luk SH, et al. MR diffusion-weighted imaging of kidney: Differention between hydronephrosis and pyonephrosis. Journal of Clinical Imaging 2001; 25: 110-113. Hostetner TH. Early renal function in diabetes and risk factors for development of diabetic nephropathy. In: Jacobson HR, Striker GE, Klahr S (Editors). The Principles and Practice of Nephrology. 1st edition, Philadelphia: BCC Decker, 1991: 460-470.
  9. Amos AF, McVarty DJ, Zimmot P. The rising global burden of diabetes and its complications: Estimates and projections to the year 2010. Diabetic Med 1997; 14: 7-55.
  10. Forsblom CM, Groop PH, Ekstrand A, et al. Predictors of progression from normoalbuminuria to microalbuminuria in NIDDM. Diabetes Care 1998; 21: 1932-1938.
  11. Namimoto T, Yamashita Y, Sumi S. Focal liver masses: Characterization with diffusion-weighted echo-planar MR imaging. Radiology 1997; 204: 739-744.
  12. Yang D, Ye Q, Williams DS, Hitchens TK, Ho C. Normal and transplanted rat kidneys: Diffusion MR imaging at 7 T. Radiology 2004; 231: 702-709.
  13. Siegel CL, Aisen AM, Ellis JH, Londy F, Chenevert TL. Feasibility of MR diffusion studies in the kidney. J Magn Reson Imaging 1995; 5: 617-620.
  14. Turner R, Le Bihan D, Maier J. Echoplanar imaging of intravoxel incoherent motion. Radiology 1990; 177: 407- 414. Chow LC, Bammer R, Moseley ME, Sommer FG. Single breath-hold diffusion-weighted imaging of the abdomen. J Magn Reson Imaging 2003; 18: 377-382.
  15. Fukuda Y, Oha