Dergiler / Fırat Üniversitesi Sağlık Bilimleri Tıp Dergisi / 2015 / Cilt: 29 - Sayı: 2

Parkinson Hastalığında Substantia Nigranın Difüzyon Ağırlıklı MRG Bulguları

Diffusion MRI Findings in Patients with Obsessive-Compulsive Caudate Nucleus and Putamen

Sayfa
79–86
Yayın Tarihi
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Amaç: Bu çalışmanın amacı, Parkinson hastalarında substantia nigranın difüzyon ağırlıklı manyetik rezonans görüntüleme (DA-MRG) bulgularını ortaya koymak ve sonuçları kontrol grubu ile karşılaştırmaktır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Amaç: Bu çalışmanın amacı, Parkinson hastalarında substantia nigranın difüzyon ağırlıklı manyetik rezonans görüntüleme (DA-MRG) bulgularını ortaya koymak ve sonuçları kontrol grubu ile karşılaştırmaktır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Gereç ve Yöntem: Çalışmaya 20 parkinsonlu hasta ve 20 sağlıklı gönüllü olgu alındı.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuç: Parkinson hastalarında DA-MRG incelemesi kontrol grubu ile karşılaştırıldığında ortalama substantia nigradaki ADC değerlerinde istatistiksel olarak b100'de anlamlı değişiklik saptanmış olup b600 ve b1000'de anlamlı değişiklik saptanmamıştır
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı, Parkinson hastalarında substantia nigranın difüzyon ağırlıklı manyetik rezonans görüntüleme (DA-MRG) bulgularını ortaya koymak ve sonuçları kontrol grubu ile karşılaştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya 20 parkinsonlu hasta ve 20 sağlıklı gönüllü olgu alındı. Bu olgularda DA-MRG ile b100, b600 ve b1000 gradient değerlerinde difüzyon ağırlıklı eko-planar görüntüler (EPI) alınıp, her grubun b100, b600 ve b1000 değerlerinde görünür difüzyon katsayısı (apparent diffusion coefficient= ADC) haritaları üzerinden bilateral substantia nigradan ölçüm yapıldı. Bulgular: Kontrol grubunda b100 için ortalama ADC değerleri substantia nigrada 125±30 x10-4mm²/sn, Parkinson hastalarında b100 için ortalama ADC değerleri substantia nigrada 100±44 x 10-4mm²/sn, kontrol grubunda b600 için ortalama ADC değerleri substantia nigrada 78±16 x10-4mm²/sn, Parkinson hastalarında b600 için ortalama ADC değerleri substantia nigrada 70±14 x10-4mm²/sn bulunmuştur. b1000 için kontrol grubunda 60±14 x10-4 mm²/sn; Parkinson hastalarında 58±8 x10-4mm²/sn bulunmuştur. Sonuç: Parkinson hastalarında DA-MRG incelemesi kontrol grubu ile karşılaştırıldığında ortalama substantia nigradaki ADC değerlerinde istatistiksel olarak b100'de anlamlı değişiklik saptanmış olup b600 ve b1000'de anlamlı değişiklik saptanmamıştır

Abstract

Objective: The purpose of this study is to reveal the findings of substantia nigra in Parkinson's patients by diffusion-weighted magnetic resonance imaging (DA-MRI) and to compare the results with a control group. Materials and Methods: The study included 20 patients with Parkinson disease and 20 healthy volunteers. In these cases, diffusion-weighted magnetic resonance imaging (DW-MRI) and diffusion weighted echo-planar images (DW-EPI) at b100, b600 and b1000 gradient values were taken and the measurements were made through the maps of apparent diffusion coefficient (ADC) of each group at b100, b600 and b1000 values from substantia nigra. Results: Mean ADC values at b100 for the control group were found as 125±30 x10-4 mm²/sec in substantia nigra and these values at b100 for patients with Parkinson disease were found as 100±44 x10-4 mm²/sec. For b600, 78±16 x10-4 mm²/sec were found in control group and 70±14 x10-4mm²/sec patients with Parkinson disease. For b1000 60±14 x10-4mm²/sec were found in control group and 58±8 x10-4mm²/sec patients with Parkinson disease. Conclusions: When DW-MRI examination in patients with Parkinson disease was compared with control group, changes at mean ADC values for b100 in substantia nigra were found statistically significant. However, there were no significant changes at ADC values for b600 and b1000 in substantia nigra at patients with Parkinson disease and control group

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

DAŞ, C., SERHATLIOĞLU, S. (2022). Parkinson Hastalığında Substantia Nigranın Difüzyon Ağırlıklı MRG Bulguları. Fırat Üniversitesi Sağlık Bilimleri Tıp Dergisi, Cilt: 29 - Sayı: 2, 79–86. https://ajindex.com/articles/514626

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. Parkinson J. An essay on the shaking palsy. 1817. J Neuropsychiatry Clin Neurosci 2002; 14: 223-236. Duvasion RC. History of Parkinsonizm. Pharmachology and Therapeutics 1937; 32: 1- 17. Bradley GW, Daroff RB, Fenichel GM, Marsden DC. Neurology in Clinical Practice. 3rd edition, MA: Butterworth, 2000: 1891-1899.
  2. Victor M, Ropper AH. Adams and Victor's Principles of Neurology. 7th edition, 2001: 1128-1137. Ertan S. Parkinson Hastalığının Klinik Özellikleri. In: Siva A, Saip S, Kaynak D. Nörolog Olmayanlar için Nöroloji. 1. Baskı, İstanbul: Kaya Basım, 2005; 249-254.
  3. Rajput AH, Rajput A, Rajput M. Epidemiology of Parkinsonism. In: Pahwa R, Lyons KE, Koller WC Handbook of Parkinson's Disease. 3rd edition, New York: Marcel Dekker Inc., 2003; 17-42. Bammer R. Basic principles of diffusion-weighted imaging. Eur J Radiol 2003; 45: 169-184.
  4. Sinha S, Lucas-Quesada FA, Sinha U, DeBruhl N, Bassett LW. In vivo diffusion-weighted MRI of the breast: Potential for lesion characterization. J Magn Reson Imaging 2002; 15: 693-704.
  5. Alkan A, Sahin I, Keskin L, et al. Diffusion-weighted imaging features of brain in obesity. Magn Reson Imaging 2008; 26: 446-450.
  6. Chan JH, Tsui EYK, Luk SH, et al. MR diffusion-weighted imaging of kidney: Differentiation between hydronephrosis and pyonephrosis. Clin Imaging 2001; 25: 110-113.
  7. Frost JJ, Rosier AJ, Reich SG, et al. Positron emission tomographic imagine of the dopamine transporter with 11C- win 35 428 reveals marked declines mild Parkinson's disease. Ann Neurol 1993; 34: 423- 431. Bernheimer H, Birkmayer W, Hornykiewicz O, Jellinger K, Seitelberger F. Brain dopamine and the syndromes of Parkinson and Huntington. Clinical, morphological and neurochemical correlations. J. Neurol Sci 1973; 20: 415- 455. Zheng XN, Zhu XC, Ruan LX, et al. MRS study on lentiform nucleus in idiopathic Parkinson's disease with unilateral symptoms. J Zhejiang Univ SCI 2004; 5: 246-250. Gilroy J. Basic Neurology. Mc Graw-Hill Education, 1992: 182. 15. Dauer W, Przedborski S. Parkinson's disease: Mechanisms and models. Neuron 2003; 39: 889-909.
  8. Deumens R, Blokland A, Prickaerts J. Modeling Parkinson's disease in rats: An evaluation of 6-OHDA lesions of the nigrostriatal pathway. Exp Neurol 2002; 175: 303-317. Elibol B. Parkinson Hastalığında Patogenez: Nöron kaybı mekanizmaları. Türkiye Klinikleri J Neurol-Special Topics 2008; 1: 15-22.
  9. Chien D, Kwong KK, Gress DR. MR diffusion imaging cerebral infarction in humans. AJNR Am J Neuroradiol 1992; 13: 1097-1102. Mü