Dergiler / Eurasian Journal of Veterinary Sciences / 2021 / Cilt: 37 - Sayı: 3

Doğu Akdeniz bölgesinde küçük ruminant lentivirus enfeksiyonlarının serolojik ve moleküler yöntemlerle araştırılması

Investigation of small ruminant lentivirus infections by serological and molecular methods in Eastern Mediterranean region

Sayfa
193–201
Yayın Tarihi
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgular: ELISA ve/veya PCR testleri sonuçlarına göre koyunlarda %9,62 (25/260), keçilerde %9,32 (41/440) ve tüm hayvanlarda %9,43 (66/700) oranında pozitiflik tespit edildi.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Amaç: Yapılan bu çalışma ile keçi ve koyun işletmelerinden alınan örneklerde küçük ruminant lentivirus enfeksiyonlarının varlığının araştırılması amaçlandı.
📊
Temel Bulgular & Veri:Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada Doğu Akdeniz bölgesinden (Hatay, Kahramanmaraş ve Osmaniye) 2015-2017 yılları arasında toplanan halk elindeki keçi ve koyun işletmelerinden 6 ay ve üzeri yaştaki 260 koyun ve 440 keçi olmak üzere toplam 700 hayvandan alınmış lökosit ve kan serum örnekleri kullanıldı.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgular: ELISA ve/veya PCR testleri sonuçlarına göre koyunlarda %9,62 (25/260), keçilerde %9,32 (41/440) ve tüm hayvanlarda %9,43 (66/700) oranında pozitiflik tespit edildi.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2015-2017 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Amaç: Yapılan bu çalışma ile keçi ve koyun işletmelerinden alınan örneklerde küçük ruminant lentivirus enfeksiyonlarının varlığının araştırılması amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada Doğu Akdeniz bölgesinden (Hatay, Kahramanmaraş ve Osmaniye) 2015-2017 yılları arasında toplanan halk elindeki keçi ve koyun işletmelerinden 6 ay ve üzeri yaştaki 260 koyun ve 440 keçi olmak üzere toplam 700 hayvandan alınmış lökosit ve kan serum örnekleri kullanıldı. Küçük ruminant lentivirus varlığının ortaya konulması için serolojik (ELISA) ve moleküler yöntem (PCR) testleri kullanıldı. Bulgular: ELISA ve/veya PCR testleri sonuçlarına göre koyunlarda %9,62 (25/260), keçilerde %9,32 (41/440) ve tüm hayvanlarda %9,43 (66/700) oranında pozitiflik tespit edildi. Ayrıca gag gen bölgesinin kısmi dizin analizi sonucunda hem koyunlarda hem de keçilerde küçük ruminant lentiviruslarının B genotipinin varlığı tespit edildi. Öneri: Sonuç olarak Doğu Akdeniz (Hatay, Kahramanmaraş, Osmaniye) bölgesinde küçük ruminant lentiviruslarının yakın geçmişteki bölgedeki durumu ortaya konulmuş oldu. Bu çalışmada küçük ruminant lentivirus enfeksiyonlarının teşhisi ve sürü bazlı tam eradikasyonu için ELISA ve PCR testlerinin birlikte kullanılması gerektiği kanısına varıldı. Ayrıca moleküler çalışmaların arttırılması, farklı gen bölgelerine ve tam genom analizlerine yönelik detaylı araştırmaların da yapılarak farklı alt tiplerin ortaya konulması, böylece ülkede sirküle olan alt tiplerin belirlenmesi önemli olabilecektir.

Abstract

Aim: The aim of this study was to investigate the presence of small ruminant lentivirus infections in samples taken from goat and sheep farms. Materials and Methods: In this study, leukocyte and blood serum samples were taken from a total of 700 animals, including 260 sheep and 440 goats aged 6 months and over, from public-owned goats and sheep farms collected from the Eastern Mediterranean region (Hatay, Kahramanmaraş and Osmaniye) between 2015-2017 year. Serologic (ELISA) and molecular method (PCR) tests were used to reveal the presence of small ruminant lentivirus. Results: According to the results of ELISA and / or PCR tests, positivity was detected at a rate of 9.62% (25/260) in sheep, 9.32% (41/440) in goats and 9.43% (66/700) in all animals. In addition, as a result of the partial sequence analysis of the gag gene region, the presence of the B genotype of small ruminant lentivirus was detected in both sheep and goats. Conclusion: As a result, the situation of small ruminant lentiviruses in the Eastern Mediterranean (Hatay, Kahramanmaraş, Osmaniye) region in the recent past has been revealed. In this study, it was concluded that ELISA and PCR tests should be used together for the diagnosis of small ruminant lentivirus infections and complete herd-based eradication. In addition, it may be important to increase molecular studies, to reveal different subtypes by conducting detailed researches on different gene regions and full genome analysis, thus determining the subtypes circulating in the country

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Doğan, F., Ergün, Y., Dağalp, S. B., Ataseven, V. S. (2022). Doğu Akdeniz bölgesinde küçük ruminant lentivirus enfeksiyonlarının serolojik ve moleküler yöntemlerle araştırılması. Eurasian Journal of Veterinary Sciences, Cilt: 37 - Sayı: 3, 193–201. https://ajindex.com/articles/509792

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (10)

  1. Adams DS, Klevjer-Anderson P, Carlson JL, McGuire TC, et al., 1983. Transmission and control of caprine arthritis-encephalitis virus. Am J Vet Res, 44, 1670–1675.
  2. Adams DS, Oliver RE, Ameghino E, DeMartini JC, et al., 1984. Global survey of serological evidence of caprine arthritisencephalitis virus infection. Vet Rec, 115, 493-495.
  3. Akkan HA, Karaca M, Tütüncü M, Keles I, et al., 2009. Investigation of the seroprevalance of maedi-visna in the region of Van using Elisa and histopathological findings. JAVA-MJ, 8(8), 1595-1598.
  4. Albayrak H, Yazici Z, Okur-Gumusova S, Ozan E 2012. Maedivisna virus infection in Karayaka and Amasya Herik breed sheep from provinces in northern Turkey. Trop Anim Health Prod, 44(5), 939-41. Ameen PM, 2016. Van ili ve çevresinde Visna-MAedi Virus (VMV) ve Bordes Disease Virus (BDV) enfeksiyonlarının seroprevalansı. Yüksek Lisans Tezi. Yüzüncü Yıl Üni. Sağlık Bilimler Enstitüsü, Van, Türkiye. Arık C, 2013. Afyonkarahisar ili ve çevresinde Visna-Maedi Virus enfeksiyonunun klinik ve serolojik olarak araştırılması. Yüksek Lisans Tezi, Afyon Kocatepe Üni. Sağlık Bilimler Enstitüsü. Afyonkarahisar, Türkiye. Aslantaş Ö, Pınar D, Güngör B, 2002. Hatay yöresinde maedi-visna enfeksiyonunun serolojik olarak araştırılması. Vet Hek Mikrob Derg, 2(2), 31-34.
  5. Bertolotti L, Mazzei M, Puggioni G, Carrozza ML, et al., 2011. Characterization of new small ruminant lentivirus subtype B3 suggests animal trade within the Mediterranean Basin. Gen Virol, 92(8), 1923-1929. Brodie SJ, de la Concha-Bermejillo A, Snowder GD, DeMartini JC, 1998. Current concepts in the epizootiology, diagnosis, and economic importance of ovine progressive pneumonia in North America. Small Rumin Res, 27,1–17.
  6. Burgu İ, Toker A, Akça Y, Alkan F, et al., 1990. Türkiye’de Visna-Maedi enfeksiyonunun serolojik olarak araştırılması. AÜ Vet Fak Derg, 37(3), 538-553.
  7. Burgu İ, Akça Y, Alkan F, Özkul A, et al., 1994. Antibody prevalence of Caprine Arthritis Encephalitis Virus (CAEV) in goats in Turkey. Dtsch Tierarzti. Wschr 101, 390-391.
  8. Cimtay İ, Keskin O, Şahin T, 2004. Şanlıurfa yöresinde koyun ve keçilerde bazı lentivirus enfeksiyonlarının araştırılması. Uludag Univ J Fac Vet Med, 23 (1-2-3), 33-38.
  9. Clements JE, Gdovin SL, Montelaro RC, Narayan O, 1988. Antigenic Variation in Lentiviral Diseases. Ann Res Immunol, 6,139-59.
  10. Clements JE, Wall RJ, Narayan O, Hauer D, et al., 1994. Development of Transgenic Sheep That Express the Visna Virus Envelope Gene. Virology 200, 370-80. Chebloune Y,