KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Etlik Veteriner Mikrobiyoloji Dergisi / 2012 / Cilt: 23 - Sayı: 1

Salmonella klasik virulans faktörleri ve patojenite adaları (11, 12, 13, 14, 15, 16, SGA-1, YPA)

Salmonella classical virulence factors and pathogenicity islands (11, 12, 13, 14, 15, 16, SGI- 1, HPA)

Elçin GÜNAYDIN
Selahattin ŞEN
Sayfa
32–38
Yayın Tarihi
2022-10-17
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Günümüze kadar çok sayıda virulans faktörü tespit edilse de, bilinen virulens faktörleri virulans-plazmidleri, toksinler, serum dirençliliği, sideroforlar, adhezinler, invazinler diye adlandırılan klasik virulans faktörleri ve patojenite adaları olarak özetlenebilir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Salmonella genusunun yol açtığı infeksiyonlar konağın yapılanmasına ve suşun virulensine bağlı olarak hafif infeksiyondan şiddetli infeksiyona kadar geniş bir dağılım gösterir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Salmonella suşunun virulansı, virulans faktörleri diye adlandırılan, yapılarca belirlenir.
💡
Sonuç & Katkı:Günümüze kadar çok sayıda virulans faktörü tespit edilse de, bilinen virulens faktörleri virulans-plazmidleri, toksinler, serum dirençliliği, sideroforlar, adhezinler, invazinler diye adlandırılan klasik virulans faktörleri ve patojenite adaları olarak özetlenebilir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Elçin GÜNAYDIN · Selahattin ŞEN · Salmonella

Özet

Salmonella genusunun yol açtığı infeksiyonlar konağın yapılanmasına ve suşun virulensine bağlı olarak hafif infeksiyondan şiddetli infeksiyona kadar geniş bir dağılım gösterir. Salmonella suşunun virulansı, virulans faktörleri diye adlandırılan, yapılarca belirlenir. Günümüze kadar çok sayıda virulans faktörü tespit edilse de, bilinen virulens faktörleri virulans-plazmidleri, toksinler, serum dirençliliği, sideroforlar, adhezinler, invazinler diye adlandırılan klasik virulans faktörleri ve patojenite adaları olarak özetlenebilir.

Abstract

Infections which are leaded by Salmonella genus show large range from mild to serious infection depending on the constitution of the host and virulence of the strain. The virulence of the strain is determined by so-called virulence factors. Till now, altough many virulence factors were determined, well-known virulence factors are summarized as classical virulence factors termed such as virulence plasmids, toxins, serum resistance, siderophores, adhesions, invasions and pathogenicity islands.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

GÜNAYDIN, E., ŞEN, S. (2022). Salmonella klasik virulans faktörleri ve patojenite adaları (11, 12, 13, 14, 15, 16, SGA-1, YPA). Etlik Veteriner Mikrobiyoloji Dergisi, Cilt: 23 - Sayı: 1, 32–38. https://ajindex.com/articles/506682

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (8)

  1. Grimiont PAD, Weill FX, (2007). Antigenic formulae of Salmonella serovars. WHO Collaborating Centre for Reference and Research on Salmonella, Institute Pasteur, 9th revision. Muthukkaruppan VR, Borysenko M, Ridi REl, (1982). RES structure and function in reptilia. Cohen N, Sigel MM. eds. The Reticuloendothelial System. Plenum Pres, New York. p.461-508. Glick B, (1982). RES structure and function in aves. Cohen N, Sigel M M. Eds. The Reticuloendothelial System. Plenum Pres, New York. p.509-540. Manning MJ, (1979). Evolution of the vertebrate immune system. J R Soc Med. 72, 683-688. Du Pasquier L, (1993). Phylogeny of B-cell development. Curr Opin Immunol. 5, 185-193.
  2. Zapata AG, Torroba M, Vicente A, Varas A, Sacedon R, and Jimenez E, (1995). The relevance of cell microenvironments for the appearance of lymphohaemopoietic tissues in primitive vertebrates. Histol Histopathol. 10, 761-778. Du Pasquier L, (1982). Antibody diversity in lower vertebrates-why is it so restricted? Nature. 290, 311-313. Jonsson V, (1985). Comparison and definition of spleen and lymph node: a phylogenetic analysis. J Theor Biol. 117, 691-699. Du Pasquire L, (1989). Evolution of the immune system. Paul WE. eds. Fundamental Immunology. Raven Pres, New York. p. 139- 165. Barrow PA, Huggins MB, Lovell MA, (1994). Host specificity of Salmonella infection in chickens and mice is expressed in vivo primarily at the level of the reticuloendothelial system. Infect Immun. 62, 4602-4610.
  3. Fields P I, Swanson RV, Haidaris CG, Heffron F, (1986). Mutants of Salmonella typhimurium that cannot survive within the macrophage are avirulent. Proc Natl Acad Sci. 83, 5189-5193.
  4. Vladoianu IR, Chang HR, Peche´re JC, (1990). Expression of host resistance to Salmonella typhi and salmonella typhimurium: bacterial survival within macrophages of murine and human origin. Microb Pathog. 8, 83-90.
  5. Suarez M, Rüssmann, (1998). Molecular mechanisms of Salmonella invasion: the type III secretion system of the pathogenicity island 1. Microbiol. 1, 197-204.
  6. Kusters JG, Mulders-Kremers GAWM, van Doornik CEM, van der Zeijst, (1993). Effects of multiplycity of infection, bacterial protein synthesis, and growth phase on adhesion to and invasion of human cell lines by Salmonella typhimurium. Infect Immun. 61, 5013-5020.
  7. MacBeth KJ, Lee CA, (1993). Prolonged inhibition of bacterial protein synthesis abolishes Salmonella invasion. Infect Immun. 61, 1544-1546.
  8. Amin IL, Douce GR, Osborne MP, Stephen J, (1994). Quantitative studies