Dergiler / Eskiyeni / 2020 / Cilt: 0 - Sayı: 42

Kur’ân Tefsirinde Sahabenin Rey Yaklaşımı

Ra’y Approach of the ṣaḥāba in Qur’ānic Commentary

Sayfa
851–880
Yayın Tarihi
2022-10-12
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Buna göre bütün Müslümanların da Kur’ân ile olan ilişkilerinin nakil ve taklitten ibaret olması gerekir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Kur’ân’ın rey ile tefsirine yönelik olumsuz yaklaşım, geçmişten beri çeşitli mahfillerde kendisine yer bulmuş bir eğilimdir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Zamanla Kur’ân’ın tefsirine de olumsuz yaklaşma-ya kadar uzanan bu tepkisel yaklaşım, insanların din hakkındaki bilgisini sadece nakil-de bulunmaya, davranışlarını ise taklit yapmakla sınırlandırma yoluna gitmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Buna göre bütün Müslümanların da Kur’ân ile olan ilişkilerinin nakil ve taklitten ibaret olması gerekir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Tefsir · Sahabe Tefsiri · Rey ile Tefsir

Özet

Kur’ân’ın rey ile tefsirine yönelik olumsuz yaklaşım, geçmişten beri çeşitli mahfillerde kendisine yer bulmuş bir eğilimdir. Zamanla Kur’ân’ın tefsirine de olumsuz yaklaşma-ya kadar uzanan bu tepkisel yaklaşım, insanların din hakkındaki bilgisini sadece nakil-de bulunmaya, davranışlarını ise taklit yapmakla sınırlandırma yoluna gitmiştir. Din hakkında böyle bir yaklaşımın meşru bir zemine oturtulabilmesi için söz konusu yaklaşım, kendisine sahabenin Kur’ân ile olan ilişkisini hedef almıştır. Buna göre sahabe Kur’ân’ı asla rey ile tefsir etmemiştir. Sahabenin yaptığı sadece Hz. Peygamber’den işittikleri veya yapıp ettiklerinden gördüklerini nakletmekten ibaret olmuştur. Onlar Kur’ân hakkında rey ile tefsire başvurmamışlar, hatta tefsir bile yapmamışlardır. Zira sahabe Hz. Peygamber’den nakledilen rivayetler gereği, bunu günah kabul eder, Kur’ân hakkında görüş beyan etmezlerdi. Yaptıkları sadece Hz. Peygamber’den nakil-de bulunmak olmuştur. Buna göre bütün Müslümanların da Kur’ân ile olan ilişkilerinin nakil ve taklitten ibaret olması gerekir.

Abstract

The negative approach to interpreting the Qur’ān with the ra’y is a tendency that has taken place in various realms since the past. This reactive approach, which extends from time to time to interpretation of the Qur’ān, has been to limit people’s knowledge of religion only to transmit and imitate their behavior. In order to put such an approach on religion on a legitimate ground, the approach in question targeted the ṣaḥāba’ (companions) relationship with the Qur’ān. According to this, companions never interpreted the Quran with the ra’y. What the ṣaḥāba did was only to convey what they saw and heard from the Prophet. They did not appeal to the tafsīr with ra’y about the Qur’ān, or even did the tafsīr. Because, according to the narrations conveyed from the Prophet, the ṣaḥāba accepted this as a sin and did not express an opinion about the Qur’ān. What they did was just transmit from the Prophet. Accord-ingly, all Muslims’ relationship with the Qur’ān should be consist of transmition and imitation.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Yüksel, M. B. (2022). Kur’ân Tefsirinde Sahabenin Rey Yaklaşımı. Eskiyeni, Cilt: 0 - Sayı: 42, 851–880. https://ajindex.com/articles/506507

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. Abdulhamîd, Muhsin. Dirâsât fî usûli tefsîri’l-Kur’ân. Bagdâd: Dâru’l-Beydâ, 1984. Abdurrezzâk, Ebû Bekr b. Hemmâm. el-Musannef. Thk. Habîburrahmân el-A’zâmî. 12 Cilt. Beyrût: el-Mektebu’l-İslâmî, 1983. Ahmed b. Hanbel. Musned. Thk. Şuayb el-Arnavûd. Beyrût: Muessesetu’r-Risâle, 2001.
  2. Ayar, Kenan. Sahabe Dönemi Siyasi Olaylarında Kur’ân’ın Rolü. Ankara: Ankara Okulu Yayın-ları, 2014.
  3. Bedr, Abdullah Ebû’s-Su’ûd. Tefsîru’s-sahâbe. Beyrût: Dâru İbn Hazm, 2000. Begavî, Ebû Muhammed Huseyin Mes’ûd. Tefsîru’l-Begavî (Meâlimu’t-Tenzîl). Riyâd: Dâru Tayyibe, 1989.
  4. Beroje, Sahip. “Hz. Peygamber (a.s.)’ın Sahabe İçtihatları Karşısındaki Tavrı”. İslâmî İlimler Dergisi 3/1 (2008), 125-136. Beyzâvî, Nâsiruddin Ebî Saîd Abdillah b. Omer b. Muhammed Şirâzî. Envâru’t-Tenzîl ve esrâru’t-te’vîl. İstanbul: Derseâdet, t.y. Buhârî, Ebû Abdillâh Muhammed b. İsmâil. Sahîhu’l-Buhârî. Beyrût: Dâru İbn Kesîr, 2002. Cuveynî, Ebu’l-Me’âlî Abdulmelik. el-Burhân fî usûli’l-fıkh. Thk. Abdulazîm ed-Dîb. Devha, 1399. Çakan, İsmail L. - Eroğlu, Muhammed. “Abdullah b. Abbas”. 1: 76-79. Türkiye Diyanet Vakfı, 1988.
  5. Çalışkan, İsmail. “Tefsirde Sahâbe İhtilafları”. XII. Tefsir Akademisyenleri Koordinasyon Toplantısı Kur’an ve Sahâbe Sempozyumu. 22 Mayıs 2015. 217-242. https://doi.org/10.18505/cuifd.18605 Dârekutnî, Ali b. Ömer. Sunenu Dârekutnî. 5 Cilt. Beyrût: Muessesetu’r-Risâle, 2004.
  6. Demirci, Mustafa. “Sevâd”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 36: 576-578. Ankara: TDV Yayınları, 2009.
  7. Demircigil, Bayram. “Tefsirde İhtilaf Karşıtı Söylemin Tahlil ve Tenkidi”. Sakarya Üni-versitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 21/40 (2019), 441-468. https://doi.org/10.17335/sakaifd.615630 Ebû Abdirrahmân, Mukbil b. Hâdi’l-Vâdî. es-Sahîhu’l-müsnet min esbâbi’n-nüzul. San’a: Mektebetü Sanâi’l-Eseriyye, 2004. Ebû Dâvud, Süleymân b. el-Eş’âs. Sünenu Ebî Dâvud. Beyrût: Dâru’l-Fikr, 2005. Ebû Yûsuf, Ya’kûb b. İbrâhîm. Kitâbu’l-Harâc. Beyrût: Dâru’l-Ma’rife, 1979. Ebu’s-Suûd, İbn Muhammed İmâdî. İrşadu’l-’akli’s-selîm ilâ mezâyâ’l-Kur’âni’l-Kerîm. Thk. Abdulkadir Ahmed Atâ. Riyâd: Mektebetu’r-Riyâdi’l-Hadîse, t.y. Emîn, Ahmed. Fecru’l-İslâm. Beyrût: Dâru’l-Kitâbi’l-‘Arabî, 1969. Ferrâ, Ebu’l-Huseyn Muhammed b. Ebî Ya’lâ. Tabakâtu’l-Hanâbile. Thk. Abdurrahmân b. Suleymân el-Useymîn. 3 Cilt. Câmi’atu Ummu’l-Kurâ, 1999.
  8. Gürler, Kadir. “Kur’ân’ın Re’y ile Tefsirini Yasaklayan Rivâyetlere Eleştirel Bir Yakla-şım”. Gazi Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 3/5 (2004), 17-46.
  9. Hamid, Abdussettar. “Sahabe Tefsiri