KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Erken Çocukluk Çalışmaları Dergisi / 2019 / Cilt: 3 - Sayı: 2

Anaokullarında işbirlikli öğrenme: Zorluk mu yoksa gerçeklik mi?

Collaborative learning in kindergarten: Challenge or reality?

Eleni ZİSOPOULOU
Sayfa
335–351
Yayın Tarihi
2022-10-12
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuç olarak, öğretmenler bu yöntemi uygularken zorluklarla karşılaşmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:İşbirlikli öğrenme, 21.
📊
Temel Bulgular & Veri:Işbirlikli öğrenmenin temel özelliği sınıf arkadaşları arasındaki etkileşimi içermesidir.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuç olarak, öğretmenler bu yöntemi uygularken zorluklarla karşılaşmaktadır.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

İşbirlikli öğrenme, 21. Yüzyıldaki güncel eğitim konularından biridir. Işbirlikli öğrenmenin temel özelliği sınıf arkadaşları arasındaki etkileşimi içermesidir. Fakat anaokulunda işbirlikli öğrenme, okul öncesi çocukların ileri düzeyde işbirliği becerilerine sahip olmamaları nedeniyle birçok zorluğu beraberinde getirmektedir. Sonuç olarak, öğretmenler bu yöntemi uygularken zorluklarla karşılaşmaktadır. Araştırmada öğretmenlerin işbirlikli öğrenmeye ilişkin görüşlerini değerlendirmek amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemini Yunan okullarındaki 107 anaokulu öğretmeni oluşturmuştur. Veri toplama aracı olarak örneklemin kişisel özelliklerini, işbirlikçi öğrenmenin uygulanmasına ilişkin on dört çoktan seçmeli soruyu ve öğretmenlerin işbirlikli öğrenmeye ilişkin görüşlerine ilişkin otuz üç soruyu içeren bir anket kullanılmıştır. Verilerin analizi, öğretmenlerin neredeyse yarısının ilgili bir eğitime katılmamış olmamasına rağmen, anaokullarında işbirlikli öğrenmenin sıklıkla kullanıldığını göstermiştir. Ayrıca, öğretmenler sosyal ve bilişsel becerileri içeren yöntemin sonuçlarını ve işbirlikçi öğrenmeyi değerlendirme ve becerilerinin ilerlemesinin etkilerini yüksek derecede değerlendirmiştir.

Abstract

Collaborative learning is a twenty-first-century education trend with its main characteristicbeing the interaction among classmates. Collaborative learning in kindergarten, however, presents manydifficulties, as preschoolers do not have advanced cooperation skills. As a result, teachers face challengeswhen applying this method. The study aimed to evaluate teachers’ opinions about collaborative learning.The study’s sample was composed of 107 kindergarten teachers in Greek schools. The tool was animprovised questionnaire that included personal characteristics of the sample, 14 multiple-choicequestions on the application of collaborative learning and 33 questions regarding teachers’ opinionsabout collaborative learning. Analysis of the data has shown that collaborative learning is frequentlyused in kindergarten schools, even though almost half of the teachers have never attended a relevanttraining course. In addition, teachers have highly evaluated the results of the method, which includessocial and cognitive skills and the effects of collaborative learning evaluation and skills advancement.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ZİSOPOULOU, E. (2022). Anaokullarında işbirlikli öğrenme: Zorluk mu yoksa gerçeklik mi?. Erken Çocukluk Çalışmaları Dergisi, Cilt: 3 - Sayı: 2, 335–351. https://ajindex.com/articles/504630

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (3)

  1. Alanís, I. (2018). Enhancing collaborative learning: Activities and structures in a dual language preschool classroom. Association of Mexican American Educators Journal, 12(1), 5−26. Artut, P. D. (2009). Experimental evaluation of the effects of cooperative learning on kindergarten children’s mathematics ability. International Journal of Educational Research, 48(6), 370−380. Baines, E., Blatchford, P., & Kutnick, P. (2008). Pupil grouping for learning: Developing a social pedagogy in the classroom. In R. Gillies, A. Ashman, & J. Terwel (Eds.), The teacher'’s role in implementing cooperative learning in the classroom (pp. 55−71). New York: Springer. Bales, R. F., & Strodtbeck, F. L. (1951). Phases in group problem-solving. The Journal of Abnormal and Social Psychology, 46(4), 485−495. Barkley, E. F., Cross, K. P., & Major, C. H. (2014). Collaborative learning techniques: A handbook for college faculty. San Fransisco: John Wiley & Sons. Blum-Kulka, S., & Dvir-Gvirsman, S. (2010). Peer interaction and learning. In P. P. B. McGaw (Ed.), International encyclopedia of education (3rd ed., pp. 444–449).
  2. Oxford, England: Elsevier. Bonk, C. J., & King, K. S. (2012). Models of asynchronous computer conferencing for collaborative learning in large college classes. In Electronic Collaborators (pp. 193−218). Routledge. Brassart, E., & Schelstraete, M. A. (2015). Enhancing the communication abilities of preschoolers at risk for behavior problems: Effectiveness of a parent-implemented language intervention. Infants & Young Children, 28(4), 337−354. Clark, C., & McDonnell, A. P. (2008). Teaching choice making to children with visual impairments and multiple disabilities in preschool and kindergarten classrooms. Journal of Visual Impairment & Blindness, 102(7), 397−409. Cohen, E. G. (1994). Restructuring the classroom: Conditions for productive small groups. Review of Educational Research, 64(1), 1–35.
  3. Dillenbourg, P., Järvelä, S., & Fischer, F. (2009). The evolution of research on computer-supported collaborative learning. In Technology-enhanced Learning (pp. 3−19). Dordrecht: Springer,. Dovigo, F. (2016). Argumentation in preschool: A common ground for collaborative learning in early childhood. European Early Childhood Education Research Journal, 24(6), 818−840. Duţă, N., & Martínez-Rivera, O. (2015). Between theory and practice: The importance of ICT in higher education as a tool for collaborative learning. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 180, 1466-1473. Fawcett