Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBulgular: Aksiyel BT kesitlerinde sekiz olguda naviküler kemikte dorsala subluksasyon, yedi olguda naviküler kemikte kamalaşma, dört olguda talus başında düzleşme, üç olguda naviküler kemiğin lateral kısmında yassılaşma, iki olguda talonaviküler eklem aralığında azalma, iki olguda talonaviküler temas alanında azalma görüldü.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Amaç: Tek taraflı doğuştan çarpık ayak (DÇA) nedeniyle tam subtalar gevşetme ameliyatıyla başarılı sonuç alınan olguların orta dönem izleminde tarsal kemik değişiklikleri bilgisayarlı tomografi (BT) ile değerlendirildi. Hastalar ve yöntemler: Çalışmaya 1990-1995 tarihleri arasında tek taraflı DÇA nedeniyle tam subtalar gevşetme uygulanan dokuz hasta (5 erkek, 4 kız; ort. yaş 12; dağılım 9-14) alındı. Tüm olgularda iyileşme Simons kriterlerine göre iyi derecedeydi. Ortalama 10.5 yıl (dağılım 8-13 yıl) olan izlemden sonra olguların normal ve ameliyatlı ayakları düz grafilerle ve standart ve üç boyutlu BT ile incelendi. Bu görüntülerde tarsal kemik değişiklikleri niceliksel ve niteliksel olarak değerlendirildi. Bulgular: Aksiyel BT kesitlerinde sekiz olguda naviküler kemikte dorsala subluksasyon, yedi olguda naviküler kemikte kamalaşma, dört olguda talus başında düzleşme, üç olguda naviküler kemiğin lateral kısmında yassılaşma, iki olguda talonaviküler eklem aralığında azalma, iki olguda talonaviküler temas alanında azalma görüldü. Sağlam tarafta talus hacmi ortalama 29.3 mm3 ve naviküler kemik hacmi 8.5 mm3 iken ameliyatlı ayaklarda bu değerler sırasıyla 24.0 mm3 (p=0.008) ve 7.0 mm3 (p=0.01) bulundu. Sonuç: Doğuştan çarpık ayak nedeniyle cerrahi tedavi uygulanan ve klinik ve fonksiyonel olarak normale yakın sonuçlar elde edilen ayaklarda bile tarsal kemiklerde yapısal değişiklikler ortaya çıkmaktadır. Bu değişimlerin daha uzun dönemde klinik bulguları nasıl etkileyeceğinin araştırılması gerekir.
Abstract
Objectives: We evaluated the mid-term radiologic changes in tarsal bones by computed tomography (CT) in patients in whom complete subtalar release for congenital unilateral clubfoot resulted in a successful outcome. Patients and methods: The study included nine patients (4 girls, 5 boys; mean age 12 years; range 9 to 14 years) who underwent complete subtalar release for congenital unilateral clubfoot between 1990 and 1995. According to the Simons criteria, a satisfactory outcome was obtained in all the patients. After a mean follow-up of 10.5 years (range 8 to 13 years), all the feet were studied by plain radiographs and standard and three-dimensional CT. Changes in tarsal bones were evaluated and compared with the normal side. Results: Axial CT scans showed dorsal navicular subluxation in eight feet, wedge-shape formation in the navicular bone in seven feet, flattening of the talar head in four feet, flattening of the lateral part of the navicular bone in three feet, narrowing of the talonavicular joint distance in two feet, and decrease in the talonavicular contact area in two feet. Significant differences were found between the operated and the contralateral feet with respect to the mean volumes of the talus (24.0 mm3 vs 29.3 mm3,p=0.008) and the navicular bone (7.0 mm3 vs 8.5 mm3, p=0.01). Conclusion: Structural changes in tarsal bones may occur following surgical treatment of congenital unilateral clubfoot despite achievement of satisfactory clinical and functional results. Further studies are required to understand how these changes will influence the clinical condition of the foot in the long-term.