Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightTibial ve femoral tünel genişlemesi yan ve ön-arka grafiler ile değerlendirildi.Bulgular: Her iki grup arasında IKDC ve Lysholm skorları, fiziksel instabilite testleri, hasta memnuniyet anketleri ve Siklops lezyon ve artrofibrozis komplikasyonlarının görülme sıklığı yönünden anlamlı fark saptanmadı.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Amaç: Bu çalışmada parsiyel ön çapraz bağ (ÖÇB) yırtıklarının tedavisi için destekleme tekniği ve standart rekonstrük-siyonunun klinik sonuçları ve muhtemel komplikasyonları karşılaştırıldı.Hastalar ve yöntemler: Bu prospektif randomize çalışmaya parsiyel ÖÇB yırtığı nedeniyle cerrahi uygulanan 40 hasta (36 erkek, 4 kadın; ort. yaş 30 yıl; dağılım 19-40 yıl) dahil edildi. Hastalar 20 kişiden oluşacak şekilde randomize olarak iki gruba ayrıldı. Grup l'de hastalar hamstring tendon otogrefti kullanılarak standart tek band ÖÇB onarımı ile tedavi edilirken, grup 2'de bağ artığının temizlenmesi yerine, korunup hamstring tendon otogrefti ile standart onarım yapar gibi destekleme tekniği uygulandı. Ortalama takip süresi 24.3 ay (dağılım; 21-28 ay) idi. Cerrahinin klinik sonuçları Uluslararası Diz Dokümantasyon Komitesi (IKDC). Lysholm skorları, fiziksel instabilite testleri ve hasta memnuniyet anketleri ile değerlendirildi. Her iki grubun komplikasyoıı oranları karşılaştırıldı. Tibial ve femoral tünel genişlemesi yan ve ön-arka grafiler ile değerlendirildi.Bulgular: Her iki grup arasında IKDC ve Lysholm skorları, fiziksel instabilite testleri, hasta memnuniyet anketleri ve Siklops lezyon ve artrofibrozis komplikasyonlarının görülme sıklığı yönünden anlamlı fark saptanmadı. Tibial ve femoral tünel genişlemesi destekleme grubunda daha azdı. Bu farklılık tibial tarafta daha belirgindi. Sonuç: Parsiyel ÖÇB yırtıklarının onarımında destekleme tekniği standart teknik kadar başarılı bir yöntem olup, tünel genişlemesi tibial tünelde daha belirgin olmak üzere daha azdır.
Abstract
Objectives: This study aims to compare the clinical outcome and possible complications of augmentation technique and standard reconstruction for the treatment of partial anterior cruciate ligament (ACL) tears.Patients and methods: Forty patients (36 males, 4 females; mean age 30 years; range 19 to 40 years) who underwent surgery due to ACL tear were included in this prospective randomized study. The patients were randomly divided into two groups, including 20 patients in each group. The patients in the group I underwent standard single bundle ACL reconstruction with hamstring tendon autografts, while those in the group 2 underwent augmentation where the remaining remnant ACL was not sacrificed, but instead augmented with hamstring tendon autograft as in the standard reconstruction technique. The mean follow-up was 24.3 months (range; 21-28 months). Clinical outcomes were evaluated using International Knee Documentation Committee (IKDC). Lysholm scores, physical instability tests and patient satisfaction questionnaires. The complication rates of both groups were compared. Tibial and femoral tunnel widening were assessed using lateral and anteroposterior radiographs.Results: No significant differences were found between the groups in terms of IKDC, Lysholm scores, physical instability tests, patient satisfaction questionnaires and incidences of Cyclops lesions and arthrofibrosis. Tibial and femoral tunnel widening was less in the augmentation group. This difference was more significant on the tibial side.Conclusion: In the repairof partial ACLtcars. augmentation technique is as effective as the standard technique, leading to, less tunnel widening evidently in the tibial tunnel, particularly.