Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightAmeliyat sırasındaki makroskobik bulgular temel alınarak, kullanılan her bir yöntemin duyarlılığı, özgüllüğü, pozitif ve negatif öngörü değerleri hesaplandı.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Amaç: Bilgisayarlı tomografi (BT), kas-iskelet systemi enfeksiyonlarında değerli bir tanı yöntemi olmasına rağmen, metal artefaktlarının çok olması nedeniyle kalçanın periprostetik enfeksiyonlarında kullanımı nadirdir. Bu çalışmada, periprostetik kalça enfeksiyonlarından kuşkulanılan olgularda BT'nin etkinliği araştırıldı. Hastalar ve yöntemler: Çalışmaya, kalça artroplasti ameliyatından sonra periprostetik kalça enfeksiyonlarından kuşkulanılan ve BT ile incelenen 20 hasta (21 kalça; 14 kadın, 6 erkek) alındı. On hastada ilk ameliyattan sonra enfeksiyon ya da drenaj öyküsü, 10 hastada ise lokal enfeksiyon işaretleri vardı. Hasta grubunun ortalama yaşı 71.1 (dağılım 46-84) idi. Enfeksiyonla ilgili bulgu aramada kullanılan yöntemler şunlardı: Eritrosit sedimantasyon hızı, serum C-reaktif protein düzeyi, düz kalça grafileri, BT, aktif drenajın olmadığı olgularda aspirasyon, ameliyat sırasında alınan örneklerde Gram boyama ve mikroskobik inceleme ve ameliyattan sonra mikrobiyolojik inceleme. Ameliyat sırasındaki makroskobik bulgular temel alınarak, kullanılan her bir yöntemin duyarlılığı, özgüllüğü, pozitif ve negatif öngörü değerleri hesaplandı. Bulgular: Ameliyat sırasındaki makroskobik bulgular temelinde 13 kalçada enfeksiyon tanısı kondu. Kullanılan yöntemler arasında, BT için en yüksek duyarlılık (%92.3; 12/13) ve negatif öngörü (%87.5; 7/8) değerleri elde edilirken, özgüllük (%87.5; 7/8) ve pozitif öngörü değeri (%92.3; 12/13) açısından BT'nin ikinci sırada olduğu görüldü. Sonuç: Bulgularımız, periprostetik kalça enfeksiyonlarını enfeksiyonu andıran başka nedenlerden ayırmada BT'nin yüksek ölçüde yararlı bir tanı aracı olduğunu gösterdi.
Abstract
Objectives: Computed tomography (CT), despite its value in the diagnosis of musculoskeletal infections, is rarely used in periprosthetic infections of the hip because of excessive metal artifacts. This study was designed to determine the efficacy of CT in suspected cases of periprosthetic hip infections. Patients and methods: The study included 20 patients (21 hips; 14 females, 6 males) who were examined by CT scans due to high suspicion of infections following hip arthroplasties. Ten patients had a history of infection or drainage after the first operation and 10 patients had local infection findings. The mean age of the patients was 71.1 years (range 46 to 84 years). Evaluations to seek evidence for infections included erythrocyte sedimentation rate, serum C-reactive protein level, direct radiographs of the hips, CT, aspiration in the absence of an active drainage, perioperative Gram staining and microscopic examination of surgical specimens, and postoperative microbiologic studies. Sensitivity, specificity, positive predictive and negative predictive values of each method were calculated with reference to intraoperative macroscopic findings. Results: On the basis of intraoperative macroscopic findings, a definitive diagnosis of infection was made in 13 hips. Among the methods used, CT had the highest sensitivity (92.3%; 12/13) and negative predictive value (87.5%; 7/8), and was in the second place with its specificity (87.5%; 7/8), and positive predictive value (92.3%; 12/13). Conclusion: Our data suggest that CT is a highly useful diagnostic tool in distinguishing periprosthetic infections of the hip from other causes that mimic an infectious state.