KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / EKEV Akademi Dergisi / 2022 / Cilt: 0 - Sayı: 89

KAMP LİDERİ ADAYLARININ KÜLTÜREL ZEKÂ DÜZEYLERİNİN İNCELENMESİ

Serdar ADIGÜZEL
Baykal KARATAŞ
Mustafa YILMAZ
Mustafa VURAL
Sayfa
275–291
Yayın Tarihi
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuç olarak; kamp liderliği eğitimine katılan kamp lideri adaylarının motivasyonel kültürel zekâ düzeylerinin en yüksek ortalamaya (x=4,37, ss=0,610), bilişsel kültürel zekâ ortalamalarının (x=3,61, ss=0,618), ise en düşük ortalamaya sahip olduğu sonucu ortaya çıkmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırma, Gençlik ve Spor Bakanlığı tarafından düzenlenen gençlik kamplarında görev almak üzere Kamp Liderliği Eğitimi’ne gönüllü olarak katılan kamp liderleri adaylarının kültürel zekâ düzeylerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesini amaçlamaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Tekil tarama modeli kullanılan araştırmanın örneklemini kamp liderliği eğitiminde yer alan 272 kamp lideri adayı oluşturmuştur.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuç olarak; kamp liderliği eğitimine katılan kamp lideri adaylarının motivasyonel kültürel zekâ düzeylerinin en yüksek ortalamaya (x=4,37, ss=0,610), bilişsel kültürel zekâ ortalamalarının (x=3,61, ss=0,618), ise en düşük ortalamaya sahip olduğu sonucu ortaya çıkmıştır.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Kamp lideri · Bilişsel · Kültür

Özet

Bu araştırma, Gençlik ve Spor Bakanlığı tarafından düzenlenen gençlik kamplarında görev almak üzere Kamp Liderliği Eğitimi’ne gönüllü olarak katılan kamp liderleri adaylarının kültürel zekâ düzeylerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesini amaçlamaktadır. Tekil tarama modeli kullanılan araştırmanın örneklemini kamp liderliği eğitiminde yer alan 272 kamp lideri adayı oluşturmuştur. Veri toplama aracı olarak kişisel bilgi formu ile birlikte ‘Kültürel Zekâ Ölçeği’ kullanılmıştır. Veri setine Kolmogorov-Smirnov normallik testi, Mann-Whitney U testi, Kruskal Wallis-H testleri ile tanımlayıcı istatistiklerden (yüzde, frekans, standart sapma) yararlanılmıştır. Sonuç olarak; kamp liderliği eğitimine katılan kamp lideri adaylarının motivasyonel kültürel zekâ düzeylerinin en yüksek ortalamaya (x=4,37, ss=0,610), bilişsel kültürel zekâ ortalamalarının (x=3,61, ss=0,618), ise en düşük ortalamaya sahip olduğu sonucu ortaya çıkmıştır. Ayrıca,yabancı dil bilgisi daha iyi seviyede olan kamp lideri adaylarının kültürel zekâ düzeylerinin, yabancı dil bilgisi zayıf olanlara göre istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek olduğu yapılan araştırmada ortaya çıkmıştır. Bunun nedeninin yabancı dil bilgi düzeyinin kültürel zekâyı önemli derecede etkilediği düşünülmektedir. Kadın ve erkek kamp lideri adaylarının kültürel zekâ düzeylerinde istatiksel olarak anlamlı farklılığın ise kadınların sosyokültürel durumlarından kaynakladığı düşünülmektedir. Son olarak kamp lideri adaylarının diğer demografik değişkenlere göre kültürel zekâlarının benzer seviyede olduğu sonucu ortaya çıkmıştır. Çalışmadaki amacın bu yönde olduğu kamp lideri adaylarının kültürel zekâ seviyesinin belirli bir ortalamanın üstünde olduğu istatistiksel olarak ortaya çıkmıştır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ADIGÜZEL, S., KARATAŞ, B., YILMAZ, M., VURAL, M. (2022). KAMP LİDERİ ADAYLARININ KÜLTÜREL ZEKÂ DÜZEYLERİNİN İNCELENMESİ. EKEV Akademi Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 89, 275–291. https://ajindex.com/articles/498242

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Aksoy, Z. (2013). Kültürel zekâ ve çok kültürlü ortamlardaki rolü. (Yayınlanmamış Doktora Tezi), İzmir:
  2. Ege Üniversitesi.
  3. Ang, S. and Van Dyne, L. (2008). Conceptualization of culturalintelligence: Definition, distinctiveness, andnomological network. Handbook of culturalintelligence: Theory, measurement, andapplications. Web: http://culturalq.com/wp-content/ uploads/2016/06/Handbook-Sample-Chapter.pdf adresinden 15 Aralık 2021’de alınmıştır. Ang, S., Van Dyne, L., Koh, C., Ng, K. Y., Templer, K. J., Tay, C. and Chandrasekar, N. A. (2007).Culturalintelligence:Itsmeasurement andeffectsonculturaljudgmentand decisionmaking, cultural adaptation and task performance. Management and organizatio nreview, 3(3), 335-371.
  4. Arastaman, G. (2017). Kültürel zekâ ölçeğinin (KZÖ) Türk akademisyenler üzerinde geçerlik ve güvenirlik çalışması. Yükseköğretim Dergisi, 1, 1-8.
  5. Bandura, A. (2001). Social cognitive theory: An agentic perspective. Annualreview of Psychology, 52(1), 1-26.
  6. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2012). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara:
  7. Pegem Akademi. Earley, P. C. and Ang, S. (2003). Cultural intelligence: Individual interactions across cultures. Stanford University Press.
  8. Earley, P. C. and Mosakowski, E. (2004). Cultura intelligence. Harvard Business Review. Web: https://hbr.org/2004/10/cultural-intelligence adresinden 18Aralık 2021’de alınmıştır. Earley, P. C. and Peterson, R. S. (2004). The elusive Cultural chameleon: Cultural in- telligence as a new a pproachto inter cultural training for the global manager. Academy of Management Learning&Education, 3(1), 100-115.
  9. Gençlik Kampları. (2020). Web: http://genclikkamplari.gsb.gov.tr/, adresinden 24 Aralık 2021’de alınmıştır. Gençlik ve Spor Bakanlığı. (2020). Web: https://www.gsb.gov.tr/, adresinden 15 Aralık 2021’de alınmıştır. Gündoğdu, C., Güllü, M., Tüfekçi, Ş., Aygün, Y. ve Yılmaz, M. (2020). ‘Why ı became a campleader?’: Insider views of camp leader candidates. Turkish Journal of Sportand Exercise, 22(3), 423-430.
  10. Hallmon, H. Y. (2015). Exploring the relationship between Cultural intellıgence and teacher burnout in the Mississıippi. Delta. Doctoral Dissertation, VA: Liberty University, Lynchburg. İlhan, M. ve Çetin, B.(2014). Sosyal ve kültürel zekâ arasındaki ilişkinin yapısal eşitlik modeli ile incelenmesi. Turkish Journal of Education, 3(2), 4-15.
  11. Karasar, N. (2000). Bilimsel araştırma yöntemi. Ankara:
  12. Nobel Yayınevi.
  13. Karataş, G. (2017). Kobilerde k