KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Eğitim ve Bilim / 2014 / Cilt: 39 - Sayı: 171

Validity and reliability of Nine Types Temperament scale

Ayşe YILMAZ
Enver Demirel YILMAZ
Mustafa BİLİCİ
Ali Görkem GENÇER
Ömer AYDEMİR
Sermin KESEBİR
Özge ÜNAL
Alp ÖREK
Sayfa
115–137
Yayın Tarihi
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırmanın sonuçları DTMÖ'nün geçerli ve güvenilir bir ölçek olduğunu desteklemektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada, benlik mekanizmalarını dokuz kişilik tipi ile açıklayan Enneagram Sistemi'nin yeniden yorumlanması ile oluşturulan ve günümüzde geçerlik ve güvenirliği bilimsel açıdan kanıtlanmış bir ölçüm aracı bulunmayan Dokuz Tip Mizaç Modeli (DTMM) ile uyumlu bir ölçek geliştirilmesi amaçlanmıştır. 91 maddeden oluşan ve üçlü Likert tipi bir öz bildirim ölçeği olan Dokuz Tip Mizaç Ölçeği (DTMÖ) 990 üniversite öğrencisine uygulanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ölçeğe uygulanan açıklayıcı faktör analizlerinde dokuz faktörün öz değerleri 8.08 ve 1.66 arasında değişmekte ve toplam varyansın %39.04'ünü temsil etmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırmanın sonuçları DTMÖ'nün geçerli ve güvenilir bir ölçek olduğunu desteklemektedir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:46 katılımcı
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Abstract

Bu çalışmada, benlik mekanizmalarını dokuz kişilik tipi ile açıklayan Enneagram Sistemi'nin yeniden yorumlanması ile oluşturulan ve günümüzde geçerlik ve güvenirliği bilimsel açıdan kanıtlanmış bir ölçüm aracı bulunmayan Dokuz Tip Mizaç Modeli (DTMM) ile uyumlu bir ölçek geliştirilmesi amaçlanmıştır. 91 maddeden oluşan ve üçlü Likert tipi bir öz bildirim ölçeği olan Dokuz Tip Mizaç Ölçeği (DTMÖ) 990 üniversite öğrencisine uygulanmıştır. Ölçeğe uygulanan açıklayıcı faktör analizlerinde dokuz faktörün öz değerleri 8.08 ve 1.66 arasında değişmekte ve toplam varyansın %39.04'ünü temsil etmektedir. Ölçeğin modele uygunluğunu saptamak için doğrulayıcı faktör analizi uygulanmıştır. Ölçeğin doğrulayıcı faktör analizi sonuçlarına göre CFI değeri 0.88, GFI değeri 0.84, IFI değeri 0.88 ve RMSEA değeri 0.05'tür. Ölçeğin test-tekrar test güvenirliği 46 katılımcıyla sınanmıştır. Ölçeğin tümü için Cronbach alfa değeri 0.75, tipler için sırasıyla 0.77, 0.79, 0.68, 0.71, 0.80, 0.74, 0.71, 0.83, 0.77’dir. Ölçeğin eş zamanlı geçerliği Cloninger'in MKE (Mizaç ve Karakter Envanteri) ve Akiskal'in TEMPS- A(Temparement Evaluation of Memphis, Pisa, Paris and San Diego- Autoquestionnaire) ölçekleriyle sınanmıştır. DTMM'deki tipler TCI ve TEMPS-A ile anlamlı bağıntılar göstermiştir. Araştırmanın sonuçları DTMÖ'nün geçerli ve güvenilir bir ölçek olduğunu desteklemektedir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

YILMAZ, A., YILMAZ, E. D., BİLİCİ, M., GENÇER, A. G., AYDEMİR, Ö., KESEBİR, S., ÜNAL, Ö., ÖREK, A. (2022). Validity and reliability of Nine Types Temperament scale. Eğitim ve Bilim, Cilt: 39 - Sayı: 171, 115–137. https://ajindex.com/articles/497869

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. Akiskal, H. S. (1979). Cyclothymic temperamental disorders. Psychiatry Clinics of North America, 2, 3-40.
  2. Akiskal, H. S., Mallya, G. (1987). Criteria for the soft bipolar spectrum: treatment implications. Psychopharmacology Bulletin, 23, 68-73.
  3. Akiskal, H. S. (1989). Validating affective personality types. In L. Robins, J. Barrett (Eds.), The validity of psychiatric diagnosis. New York: Raven Press.
  4. Akiskal, H. S., Akiskal, K. (1992). Cyclothymic, hyperthymic and depressive temperaments as subaffective variants of mood disorders. American Psychiatric Press Review of Psychiatry, 11, 43- 62. Akiskal, H. S., Akiskal, K. K., Haykal, R. F., Manning, J. S., Connor, P. D. (2005). TEMPS-A: progress towards validation of a self-rated clinical version of the Temperament Evaluation of the Memphis, Pisa, Paris and San Diego Autoquestionnaire. Journal of Affective Disorders, 85, 3-16.
  5. Allport, G. W. (1937). Personality: a psychological interpretation. New York: Holt. Arkar, H. (2008). The relationship between Cloninger’s temperament and character dimensions on personality disorders. Clinical Psychiatry Journal, 11(3), 115-124.
  6. Buss, A. H., Plomin, R. (1984). Temperament: early developing personality traits. Hillsdale, NJ: Erlbaum. Cloninger, C. R. (1986). A unified biosocial theory of personality and its role in the development of anxiety states. Psychiatric Developments, 3, 167-226.
  7. Cloninger, C. R. (1987). A systematic method for clinical description and classification of personality variants. Archieves of General Psychiatry, 44, 573-588.
  8. Cloninger, C. R., Svrakic, D. M., Pryzbeck, T. R. (1993). A psychobiological model of temperament and character. Archieves of General Psychiatry, 50, 975-990.
  9. Cloninger, C. R., Przybeck, T. R., Svrakic, D. M., Wetzel, R. D. (1994). The Temperament and Character Inventory (TCI): a guide to its development and use. St Louis, Missouri: Center for Psychobiology of Personality. Costa, P. T. Jr., McCrae, R.R. (1992). Revised NEO Personality Inventory (NEO-PI-R) and NEO Five- Factor Inventory (NEO-FFI) professional manual. Odessa, FL: Psychological Assessment Resources. Coşkunol, H., Bağdiken, İ., Sorias, S., Refet, S. (1994). Reliability of SCID-II (Turkish Version) in personality disorders. Turkish Journal of Psychology, 9(32), 26-29.
  10. Eysenck, H. J. (1978).
  11. Superfactors P, E, and N in a comprehensive factor space. Multivariate Behavioral Research, 13, 475-482.
  12. Eysenck, H. J., Eysenck, M. W. (1985). Personality and individual differences: