KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Eğitim ve Bilim / 2011 / Cilt: 36 - Sayı: 161

Üstün yetenekliler eğitim programları modeli (ÜYEP) ve sosyal geçerliği

An overview and social validity of the education programs for talented students model (EPTS)

Uğur SAK
Sayfa
213–229
Yayın Tarihi
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırmada elde edilen bulgular, öğrencilerin ÜYEP'in özelliklerini genel olarak "çok iyi" düzeyinde değerlendirdiklerini ortaya koymuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu makalede Üstün Yetenekliler Eğitim Programları (ÜYEP) modelinin genel yapısı ve modelin sosyal geçerliği üzerine yapılan araştırmalar sunulmuştur.
📊
Temel Bulgular & Veri:ÜYEP modeli; tanılama, müfredat, öğretim, değerlendirme, program ve öğretmen eğitimi olmak üzere altı bileşenden oluşmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırmada elde edilen bulgular, öğrencilerin ÜYEP'in özelliklerini genel olarak "çok iyi" düzeyinde değerlendirdiklerini ortaya koymuştur.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu makalede Üstün Yetenekliler Eğitim Programları (ÜYEP) modelinin genel yapısı ve modelin sosyal geçerliği üzerine yapılan araştırmalar sunulmuştur. ÜYEP, ilköğretim ve ortaöğretim öğrencilerinin örgün eğitimlerine paralel olarak yürütülen, üniversite tabanlı bir program modelidir. ÜYEP modeli; tanılama, müfredat, öğretim, değerlendirme, program ve öğretmen eğitimi olmak üzere altı bileşenden oluşmaktadır. Araştırma grubunu, ÜYEP tanılama sistemi ile matematik ve fen bilimleri alanlarında üstün yetenekli olarak tanılanan ve ÜYEP'e 1-5 yarıyıl devam eden toplam 84 altıncı, yedinci ve sekizinci sınıf ilköğretim öğrencisi oluşturmuştur. Araştırmanın verileri ÜYEP Değerlendirmeleri Öğrenci Formu (ÜDOF) kullanılarak toplanmıştır. Araştırmada, istatistiksel karşılaştırmalar tek örneklem t-testi kullanılarak yapılmış, ölçüt olarak da "3" değeri (çok iyi) alınmıştır. Araştırmada elde edilen bulgular, öğrencilerin ÜYEP'in özelliklerini genel olarak "çok iyi" düzeyinde değerlendirdiklerini ortaya koymuştur. Araştırmada elde edilen sonuçlara dayalı olarak ÜYEP'in sosyal geçerliğinin oldukça yüksek düzeyde olduğu söylenebilir.

Abstract

The purpose of this article is to review the Education Programs for Talented Students (EPTS) model by focusing on its social validity. The EPTS is a university-based, after-school program for talented students in elementary and secondary schools. It is a 6-component program model including identification, curriculum, instruction, assessment, program organization, and teacher training models. Research participants included 84 sixth, seventh and eighth grade students who were identified to be talented in mathematics and science by the EPTS identification system. The participants had attended the EPTS for one to five semesters. The EPTS Evaluations Student Form was used to investigate the social validity of the EPTS. Findings showed students' perceptions about the EPTS to be positive and higher than the criteria 3 (very good). That is, the EPTS has high social validity.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

SAK, U. (2022). Üstün yetenekliler eğitim programları modeli (ÜYEP) ve sosyal geçerliği. Eğitim ve Bilim, Cilt: 36 - Sayı: 161, 213–229. https://ajindex.com/articles/497712

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (11)

  1. Anastasi, A., & Urbina, S. (1997). Psychological testing (7th ed.). New Jersey: Prentice Hall. Ayas, B. (2010). Bilimsel Üretkenlik Testi'nin Psikometrik Özelliklerinin İlköğretim 6. Sınıflar Düzeyinde İncelenmesi. Yüksek Lisans Tezi. Anadolu Üniversitesi.
  2. Ayas, B., & Sak, U. (2008). The test of scientific creativity: Its development and psychometric properties. 4th International Conference on Intelligence and Creativity, Münster, Germany. Ayas, B., & Sak, U. (2009). Bilimsel Üretkenlik Testi: Teorik Altyapısı, Geliştirilme Süreci ve Psikometrik, Özellikleri. Üstün Yetenekli Çocuklar II. Ulusal Kongresi, Eskişehir. Borland, J. H. (1989). Planning and implementing programs for the gifted and talented. New York: Teachers College Press.
  3. Ceci, S. J., Barnett, B. M., & Kanaya, T. (2003). Developing childhood proclivities into adult competencies: The overlooked multiplier effect. In R. J. Sternberg & E. L. Grigorenko (Eds.), Psychology of abilities, competencies and expertise (pp. 70-92). New York: Cambridge University Press.
  4. Chan, D. W. (2000). Exploring identification procedures of gifted students by teacher ratings: Parent ratings and student self-reports in Hong Kong, High Ability Studies, 11, 69-82.
  5. Feldhusen, J. F., & Jarwan, F. A. (2000). Identification of gifted and talented youth for education programs. In K. A. Heller, F. J. Mönks, R. J. Sternberg & R. F. Subotnik (Eds.), International Handbook ofGiftedness and Talent (2nd ed. pp. 271-282).
  6. Oxford, UK: Elsevier Science Ltd. Guilford, J. P. (1977). Way beyond the IQ: Guide to improving intelligence and creativity. Buftala, NY: Creative Education Foundation. Gruber, H., & Mandl, H. (2000). Instructional psychology and the gifted. In K. A. Heller, F. J. Mönks, R. J. Sternberg & R. F. Subotnik (Eds.), International handbook ofgiftedness and talent (2nd ed.), (pp. 383-396).
  7. Oxford, UK: Elsevier Science Ltd. Hansen, J. B., & Toso, S. J. (2007). Gifted dropouts: Personality, family, social, and school factors.Gifted Child Today, 30, 30-41.
  8. Hunsaker, S. L., Finley, V. S., & Frank, E. L. (1997). An analysis of teacher nominations and student performance in gifted programmes. Gifted Child Quarterly, 41,19-24.
  9. Kazdin, A. E. (1979). Unobtrusive measures in behavioral assessment. Journal of Applied Behavior Analysis, 12, 713-724.
  10. Kulik, J.A., & Kulik, C.C. (1992). Meta analytic findings on grouping programs. Gifted Child Quarterly, 36, 73-77.
  11. Maker, C. J. (1982). Curriculum development for the gifted. Rockville, Ma