KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Eğitim ve Bilim / 2014 / Cilt: 39 - Sayı: 176

Fen Eğitiminde Problem Çözme Ölçeğinin Geliştirilmesi: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışmaları

Merve ÜNAL
Neriman ARAL
Sayfa
267–278
Yayın Tarihi
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Yapılan geçerlik ve güvenirlik analizleri sonucunda fen eğitiminde problem çözme becerileri ölçeğinin 6072 aylık çocuklar için geçerli ve güvenilir bir ölçek olduğu saptanmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma ile 60-72 aylık çocuklarının fen eğitiminde problem çözme becerilerini belirlemeyi amaçlayan geçerli ve güvenilir bir ölçme aracının geliştirilmesi amaçlanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Geçerlik ve güvenirlik çalışması için basit tesadüfî örneklemle belirlenen 174 çocukla çalışılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Yapılan geçerlik ve güvenirlik analizleri sonucunda fen eğitiminde problem çözme becerileri ölçeğinin 6072 aylık çocuklar için geçerli ve güvenilir bir ölçek olduğu saptanmıştır.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu çalışma ile 60-72 aylık çocuklarının fen eğitiminde problem çözme becerilerini belirlemeyi amaçlayan geçerli ve güvenilir bir ölçme aracının geliştirilmesi amaçlanmıştır. Geçerlik ve güvenirlik çalışması için basit tesadüfî örneklemle belirlenen 174 çocukla çalışılmıştır. Araştırmada geçerlik, güvenirlik çalışmaları kapsamında uzman görüşü, açımlayıcı faktör analizi, maddetoplam korelasyonları, alt ve üst grup ortalama farkları, Cronbach Alfa iç tutarlılık katsayısı, bağımsız değerlendirmeciler arası puan güvenirliği hesaplanmıştır. Elde edilen veriler üzerinden yapılan açımlayıcı faktör analizi sonucunda, ölçeğin 16 maddeden oluşan iki faktörlü bir yapıya sahip olduğu belirlenmiştir. Ölçeğin Cronbach Alfa iç tutarlılık puanlanmasıyla değerlendirmeciler arası tutarlılık hesaplanmış ve anlamlı bir farklılık görülmemiştir. Ölçeğin zamana karşı tutarlılığını belirlemek üzere dört hafta arayla yapılan iki farklı uygulama arasındaki test- tekrar test korelasyon katsayısı ise 0,96 olarak hesaplanmıştır. Yapılan geçerlik ve güvenirlik analizleri sonucunda fen eğitiminde problem çözme becerileri ölçeğinin 6072 aylık çocuklar için geçerli ve güvenilir bir ölçek olduğu saptanmıştır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÜNAL, M., ARAL, N. (2022). Fen Eğitiminde Problem Çözme Ölçeğinin Geliştirilmesi: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışmaları. Eğitim ve Bilim, Cilt: 39 - Sayı: 176, 267–278. https://ajindex.com/articles/497420

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Akgül, M. E. (2007). Fen ve doğa etkinlikleri uygulama kitabı. İstanbul:
  2. Morpa. Altun, M., Dönmez, N., İnan, H. Taner, M. ve Özdilek, Z. (2001). Altı yaş grubu çocukların problem çözme stratejileri ve bunlarla ilgili öğretmen ve müfettiş algıları, Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 14(1), 211-230.
  3. Andrews, G. ve Knighton, K. (2010). 100 bilimsel deney (A. İ. Başgül, Çev.). Ankara:
  4. TÜBİTAK yayınları. Anlıak, Ş. ve Dinçer, Ç. (2005). Farklı eğitim yaklaşımları uygulayan okul öncesi eğitim kurumlarına devam eden çocukların kişilerarası problem çözme becerilerinin değerlendirilmesi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakülte Dergisi, 38(1), 149-166.
  5. Arı, R. ve Seçer, Ş. Z. (2003). Farklı ana baba tutumlarının çocukların psikososyal temelli problem çözme becerilerine etkisinin incelenmesi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitü Dergisi, 10, 451- 463. Aydede, M. N. ve Matyar, F. (2009). Aktif öğrenme yaklaşımının fen bilgisi dersindeki akademik başarı ve kalıcılığa etkisi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 17(1), 137-152.
  6. Ayvacı, H. Ş., Devecioğlu, Y., Yiğit, N. (2002). Okul öncesi öğretmenlerinin fen ve doğa etkinliklerindeki yeterliliklerinin belirlenmesi. 14 Mayıs 2005 tarihinde erişildi: http://www.fedu.metu.edu.tr/ufbmek5/b_kitabi/pdf/ogretmenyetistirme/bildiri/t277d.pdf.
  7. Bal, S. (1993). Anaokullarında fen çalışmaları. 9. Ya-pa okul öncesi eğitimi ve yaygınlaştırma semineri kitabı içinde (s. 141-152). İstanbul:
  8. Ya-pa yayıncılık. Balat, U. G. ve Önkol, L. (2010). Okul öncesi dönemde fen eğitimi öğretim yöntemleri. B. Akman, U.G. Balat ve T. Güler (Yay. Haz.). Okul öncesi dönemde fen eğitimi içinde (ss. 89-129). Ankara:
  9. Pegema. Bearison, D. J., Magzeman, J. S. ve Filardo, E. K. (1986). Socio-cognitive conflict and cognitive growth in young children. Merrill-Palmer Quaterly, 32(1), 51-72.
  10. Bell, R., Smetana, L. ve Binns I. (2005). Simplifying inquiry instruction. The Science Teacher, 72(7), 30-34.
  11. Büyüköztürk, Ş. (2008). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara: Pegema. Büyüköztürk, Ş, Çakmak-Kılıç, E., Akgün, E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2013). Bilimsel Araştırma Yöntemleri (3.bs.). Ankara:
  12. Pegema Büyüktaşkapu, S., Çeliköz, N. ve Akman, B. (2012). Yapılandırmacı bilim eğitimi programının 6 yaş çocuklarının bilimsel süreç becerilerine etkisi. Eğitim ve Bilim, 37(165), 275-292.
  13. Chaille, C. ve Britain, L. (2003). The young children as scientist (3.bs.). USA: Pearson. Charlesworth, R. ve Lind, K. K. (2003). Math and science for young chil