KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Eğitim ve Bilim / 2017 / Cilt: 42 - Sayı: 190

Çevrimiçi Riskler ve Ebeveyn Aracılık Stratejileri: Türkiye'de ve Avrupa'da Yaşayan Türk Kökenli Çocuk/Ergenlerin Karşılaştırılması

Online Risks and Parental Mediation Strategies Comparison of Turkish Children/Adolescents Who Live In Turkey and Europe

Fatih BAYRAKTAR
Sayfa
25–37
Yayın Tarihi
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırma bulguları Türkiye ve Avrupa'da ebeveyn aracılık stratejileriyle çevrimiçi riskler arasındaki ilişkilerin farklılaştığını göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:İnternet'e bağlanan her birey, fırsatlar yanında, çevrimiçi risklere de açık hale gelebilmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çocuk ve ergenlerde İnternet fırsat ve risklerini şekillendiren en önemli etmenlerin başında ise ebeveyn aracılık stratejileri gelmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırma bulguları Türkiye ve Avrupa'da ebeveyn aracılık stratejileriyle çevrimiçi riskler arasındaki ilişkilerin farklılaştığını göstermektedir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

İnternet'e bağlanan her birey, fırsatlar yanında, çevrimiçi risklere de açık hale gelebilmektedir. Gelişim dönemleri söz konusu olduğunda ise hem fırsatlara hem de risk almaya en yatkın yaş gruplarının geç çocukluk ve ergenlik dönemindeki bireyler olduğu ortaya çıkmaktadır. Çocuk ve ergenlerde İnternet fırsat ve risklerini şekillendiren en önemli etmenlerin başında ise ebeveyn aracılık stratejileri gelmektedir. Bu araştırmanın amacı Türkiye'de ve Avrupa'da yaşayan Türk kökenli çocuk ve ergenlerin deneyimledikleri çevrimiçi risklerle, algıladıkları ebeveyn aracılık stratejilerinin karşılaştırmalı olarak incelenmesidir. Araştırmanın örneklemi 25 Avrupa ülkesindeki çocuk/ergenlerin ve ebeveynlerin İnternet'in güvenli ve riskli kullanımıyla ilgili deneyimlerini incelemeyi amaçlayan EU Kids Online II (Avrupa Çevrimiçi Çocuklar II) projesi veri tabanına dayanmaktadır. Türkiye örneklemi 962 kişiden (513 erkek, 449 kadın; Ort.yaş= 12.19, S=2.15), Avrupa örneklemi ise 182 kişiden (103 kadın, 79 erkek; Ort.yaş=12.70, S=2.30) oluşmaktadır. Araştırma bulguları Türkiye ve Avrupa'da ebeveyn aracılık stratejileriyle çevrimiçi riskler arasındaki ilişkilerin farklılaştığını göstermektedir. Türkiye'de aktif aracılık stratejileri çevrimiçi risklerle pozitif yönde ilişkiliyken, bu ilişki Avrupa örnekleminde anlamsızdır. Kısıtlayıcı aracılık stratejileri ise Avrupa örnekleminde çevrimiçi risklerle ters yönde ilişkiliyken, Türkiye örnekleminde bu ilişki anlamsız bulunmuştur. Üçüncü bir ebeveyn aracılık stratejisi boyutu olarak değerlendirilen ebeveyn izlemesi ise iki örneklemde de farklı şekilde aracı değişken olarak rol oynamaktadır. Bu boyut Türkiye örnekleminde aktif aracılık stratejisiyle çevrimiçi riskler arasında pozitif yönde bir ilişkiyle aracı değişkenken, Avrupa örnekleminde kısıtlayıcı aracılık stratejisiyle çevrimiçi riskler arasında ters yönde bir ilişkiyle aracı değişken rolü üstlenmektedir.

Abstract

The individuals who go online may face with both opportunities and risks. When developmental stages are considered, late childhood and adolescence is more tended to experience these opportunities and risks. One of the most influencial factors which shape online risks and opportunities is parental mediation strategies. The main aim of this study was examining online risks and perceived parental strategies among Turkish children/adolescents who live in Turkey and Europe within a comparative approach. Data of the study were based on EU Kids Online-II survey which aims to investigate children's/adolescents' and their parents' online experiences in 25 European countries. Turkey sample included 962 participants (513 male, 449 female; Mage= 12.19, SD=2.15). A total of 182 participants (103 females, 79 males; Mage=12.70, SD=2.30) were involved in European sample. Results revealed that the associations between parental mediation strategies and online risks have differed in Turkey and Europe. Active mediation strategies were positively related with online risks in Turkey, while this relationship was insignificant in Europe. On the other hand, restrictive mediation strategies were positively related with online risks in Europe, while this relationship was insignificant in Turkey. Parental monitoring which was examined as the third parental mediation strategy was also functioning differently as a mediator across samples. It was found to mediate positively between active mediation strategies and online risks in Turkey, while it was mediating negatively between restrictive mediation strategies and online risks in Europe.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BAYRAKTAR, F. (2022). Çevrimiçi Riskler ve Ebeveyn Aracılık Stratejileri: Türkiye'de ve Avrupa'da Yaşayan Türk Kökenli Çocuk/Ergenlerin Karşılaştırılması. Eğitim ve Bilim, Cilt: 42 - Sayı: 190, 25–37. https://ajindex.com/articles/497344

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (11)

  1. Anderson, B. ve Tracey, K. (2001). Digital living: The impact (or otherwise) of the Internet on everyday life. American Behavioral Scientist, 45, 456-475.
  2. Atkin, D. J., Greenberg, B. S. ve Baldwin, T. F. (2006). The home ecology of children's televison viewing: Parental mediation and the new video environment. Journal of Communication, 41, 40-52.
  3. Austin, E. (1993). Exploring the effects of active parental mediation of television Content. Journal of Broadcasting and Electronic Media, 37, 147-158.
  4. Bagozzi, R. P. ve Heatherton, T. F. (1994). A general approach to representing multifaceted personality constructs: Application to state self-esteem. Structural Equation Modeling, 1, 35-67.
  5. Bakardjieva, M. ve Smith, R. (2001). The internet in everyday life: Computer networking from the standpoint of the domestic user. New Media & Society, 3, 67-83.
  6. Bandalos, D. L. (2002). The effects of item parceling on Goodness-of-Fit and parameter estimate bias in Structural Equation Modeling. Structural Equation Modelling, 9, 78-102.
  7. Bandalos, D. L. ve Finney, S. J. (2001). Item parceling issues in structural equation modeling. G. A. Marcoulides ve R. E. Schumacker (Ed.). New developments and techniques in structural equation modeling içinde (s. 269-296).
  8. Mahwah, NJ: Lawrence Erlbaum Associates, Inc. Brown, M. W. ve Cudeck, R. (1993). Alternative ways of assessing model fit. Testing Structural Equation Models, 154, 136-162.
  9. Clark, L. S. (2011). Parental mediation theory for the digital age. Communication Theory, 21, 323-343.
  10. Çağıltay, K., Karakuş, T., Kurşun, E., Kaşıkçı, D. N., Cankar, İ. ve Bayzan, Ş. (2011, Eylül). The use of social networks among children in Turkey. EU Kids Online II Final Conference konferansında sunulmuş bildiri, London, UK. Çelen, F. K., Çelik, A. ve Seferoğlu, S. S. (2011, Şubat). Çocukların internet kullamı ve onları bekleyen çevrim- içi riskler. Akademik Bilişim Konferansı'nda sunulmuş bildiri, Malatya, Türkiye. d'Haenens, L., Koeman, J. ve Saeys, F. (2007). Digital citizenship among ethnic minority youths in the Netherlands and Flanders. New Media & Society, 9, 278-299. de Waal, M. (2003). Soms op de kaasmanier, soms op onzemanier ['Sometimes the Dutch Way, Sometimes Our Way']. H. Blanken ve M. Deuze (Ed.). De mediarevolutie.10 jaar www in Nederland [The Media Revolution. 10 Years of the WWW in theNetherlands] içinde (s. 146-167). Amsterdam: Boom Publishers.
  11. Demirel, M., Yörük, M. ve Özkan, O. (2012). Çocuklar için güvenli internet: Güvenli internet