Dergiler / Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2014 / Cilt: 55 - Sayı: 2

Aydınlıkta Saklanan Bir Ayet: ve inneke le-‘alā ḫuluḳin ‘aẓīm (68/el-Ḳalem: 4) Ayeti Çerçevesinde Ḫuluḳ Kavramını Yeniden Düşünmek

A Verse Hidden in the Light: Rethinking the Meaning of the Word khuluq in the Qur’an with Special Reference to 68/Sūrat al-Qalam:4

Sayfa
27–58
Yayın Tarihi
2014-08-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu makale, ḫuluḳ kelimesinin tarihsel semantiğinin netleştirilmesine yönelik bir analiz sunmakta ve sonuç olarak el-Ḳalem suresinin 4. ayetteki ḫuluḳ sözcüğünün –yaygın ve popüler kanaatin aksine— Hz.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:El-Ḳalem suresinin 4. ayetinde geçen ve-inneke le- alā ḫuluḳin aẓīm ifadesindeki ḫuluḳ sözcüğü, tefsir külliyatının ve genel dini literatürün pek çoğunda Hz.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu makale, ḫuluḳ kelimesinin tarihsel semantiğinin netleştirilmesine yönelik bir analiz sunmakta ve sonuç olarak el-Ḳalem suresinin 4. ayetteki ḫuluḳ sözcüğünün –yaygın ve popüler kanaatin aksine— Hz.
💡
Sonuç & Katkı:Peygamber’in ahlakî karakteriyle ilgili olmadığını, bilakis onun büyük ve kadim bir dinî gelenek üzerinde bulunduğunu ifade ettiğini ileri sürmektedir
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Ḫuluḳ · Peygamber’in Ahlakı · Dinî Gelenek

Özet

El-Ḳalem suresinin 4. ayetinde geçen ve-inneke le- alā ḫuluḳin aẓīm ifadesindeki ḫuluḳ sözcüğü, tefsir külliyatının ve genel dini literatürün pek çoğunda Hz. Peygamber’in yüksek ahlaki karakteriyle ilişkilendirilmiştir. Ancak ayette geçen ḫuluḳ sözcüğünün ahlakla ilgili bir çağrışıma sahip olduğunu destekleyecek tutarlı ve geçerli bir veriden bahsetmek güçtür. Buna karşın nuzūl sebebi, siyak-sibakı, Kur’an bütünlüğü içindeki yeri, tefsir rivayetleri, vucūhneẓā ir literatürü ve dilsel tespitler gibi veriler ışığında ḫuluḳ kelimesinin, doğrudan veya dolaylı olarak, ‘din’ kavramıyla ilişkilendirildiği görülmektedir. Bu makale, ḫuluḳ kelimesinin tarihsel semantiğinin netleştirilmesine yönelik bir analiz sunmakta ve sonuç olarak el-Ḳalem suresinin 4. ayetteki ḫuluḳ sözcüğünün –yaygın ve popüler kanaatin aksine— Hz. Peygamber’in ahlakî karakteriyle ilgili olmadığını, bilakis onun büyük ve kadim bir dinî gelenek üzerinde bulunduğunu ifade ettiğini ileri sürmektedir

Abstract

A Verse Hidden in the Light: Rethinking the Meaning of the Word khuluq in the Qur’an with Special Reference to 68/Sūrat al-Qalam:4 The meaning of the word khuluq in the Qur’anic verse “wa-innaka la-ʿalā khuluqin ʿaẓīmin” (68/al-Qalam: 4) has been related in most tafsīr works and almost all religious literature to the Prophet Muhammad’s moral character. However, one can hardly find any evidence that would coherently support the idea that the word khuluq has anything to do with the moral character of the Prophet. On the contrary, the occasion of the revelation of the verse, its context, the relevant tafsīr reports, the wujūh-nazā ir literature, and linguistic findings reveal that the word khuluq has been connected to the term ‘religion’ instead. Based on these data, I offer an analysis towards clarification of the historical semantics of the word khuluq and argue that the verse in question, contrary to popular and widespread opinion, has nothing to do with the Prophet’s character and only encourages and strengthens the Prophet’s spiritual motivation by reassuring that he “stands on a great religious tradition.”

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KOCA, S. (2014). Aydınlıkta Saklanan Bir Ayet: ve inneke le-‘alā ḫuluḳin ‘aẓīm (68/el-Ḳalem: 4) Ayeti Çerçevesinde Ḫuluḳ Kavramını Yeniden Düşünmek. Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 55 - Sayı: 2, 27–58. https://ajindex.com/articles/490882

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (6)

  1. Abdurrazzāḳ b. Hemmām. Et-Tefsīr. 3 c. Tah. Maḥmūd Muḥammed Abduh. Beyrut: Dāru’l-Kutubi’l- İlmiyye, 1419. Arberry, Arthur John. The Koran Interpreted. 2 c. London: George Allen & Unwin Ltd.; New York: The Macmillan Company, 1955. El- Askerī, Ebū Hilāl Ḥasen b. Abdillāh b. Sehl. El-Furūḳu’l-LuŞaviyye. Kahire: Dāru’l- İlm ve’s̠-S̠eḳāfe, tsz. ---------. El-Vucūh ve’n-Neẓā ir. Tah. Muḥammed Us̠ mān. Kahire: Mektebetu’s̠ eḳāfeti’d-Dīnīyye, 2007.
  2. Atay, Hüseyin. Kur’an Türkçe Çeviri. Ankara: Atay ve Atay, 2008.
  3. Aydınlı, Abdullah. Hadis Istılahları Sözlüğü. İstanbul: İFAV Yayınları, 2009.
  4. Bauman, Zygmunt. Akışkan Modern Dünyadan 44 Mektup. Terc. Pelin Siral, İstanbul: Habitus Kitap, 2012. El-Biḳā ī, Ebū’l-Ḥasen Burhānuddīn. Naẓmu’d-Durar fī Tenāsubi’1-Āyāti ve’s- Suvar. 22 c. Kahire: Dāru’l-Kitābi’l-İslāmī, 1992. Blachère, Régis. Le Coran (Al-Qor’an) traduit de l’arabe. Paris: G.P. Maisonneuve & Larose Éditeurs, 1966. El-Buḫārī, Ebū Abdullāh Muḥammed b. İsmā īl. El-Cāmi u’ṣ-Ṣaḥīḥ. 8 c. İstanbul: Çağrı Yayınları, 1981. ---------. El-Edebu’l-Mufred. Tah. Muḥammed Fu ād Abdulbāḳī. Beyrut: Dāru’l- Beşā iri’l-İslāmiyye, 1989. ---------. Et-Tārīḫu’l-Kebīr. 8 c. Haydarabad-Dekken: Dā iratu’l-Ma ārifi’l- Ūs̠māniyye, tsz. El-Būṣirī, Ebū’l- Abbās Şihābuddīn. Miṣbāḥu’z-Zucāce fī Zevā idi İbn Māce. 4 c. Tah. Muḥammed Muntaḳā el-Kuşnāvī. Beyrut: Dāru’l- Arabiyye, 1403. El-Cābirī, Muḥammed Ābid. El- Aḳlu’l-Aḫlāḳiyyu’l- Arabī. Ed-Dāru’l-Beyḍā: Dāru’n-Neşri’l-MaŞribiyye, 2001. El-Cevherī, Ebū Naṣr İsmā īl b. Ḥammād. Eṣ-Ṣiḥāḥ: Tācu’l-LuŞa ve Ṣiḥāḥu’l Arabiyye. 6 c. Tah. Aḥmed AbdulŞafūr Aṭṭār. Beyrut: Dāru’l- İlm li’l- Melāyīn, 1987. Ed-DāmeŞānī, el-Ḥuseyn b. Muḥammed. Ḳāmūsu’l-Ḳur ān ev İṣlāḥu’l-Vucūh ve’n- Neẓā ir fī’l-Ḳur āni’l-Kerīm. Tah. Abdul azīz Seyyidu’l-Ehl. Beyrūt: Dāru’l- İlm li’l-Melāyīn, 1980. Ed-Dānī, Ebū Amr Us̠ mān. Et-Teysīr fī Ḳırā āti’s-Seb. Tah. Otto Pretzl. Beyrut: Dāru’l-Kitābi’l- Arabī, 1984. Ed-Dārimī, Ebū Muḥammed Abdullāh. Es-Sunen. İstanbul: Çağrı Yayınları, 1981.
  5. Denny, Frederick M. “Ethical Dimensions of Islamic Ritual Law,” Edwin B. Firmage, Bernard G. Weiss, John W. Welch (ed.) Religion and Law: Biblical-Judaic and Islamic Perspectives (Winona Lake: Eisenbrauns, 1990) içinde, ss. 199-210. Ebū Dāvūd, Suleymān b. el-Eş as̠. Es-Sunen. 5 c. İstanbul: Çağrı Yayınları, 1981. Ebū’l-Beḳā el-Kefevī, Eyyūb b. Mūsā el-Ḥuseynī. El-Kulliyyāt. Tah. Adnān Derviş, Muḥammed el-Mıṣrī. Beyrut: Mu essesetu’r-Risāle, 1998.
  6. Elik, Hasan & Muhammed Coşkun. Tevhit Mesajı