KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Elektronik Dergisi / 2014 / Cilt: 7 - Sayı: 1

Diabetes Self-Management Education, Group-Based Education is Superior Than Individual Education?

Diyabet Özyönetim Eğitiminde, Grup Temelli Eğitim, Bireysel Eğitimden Üstün mü?

Sevgi KIZILCI
Hamdiye Arda SÜRÜCÜ
Sayfa
46–51
Yayın Tarihi
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Eğitim yöntemin seçiminde eğitim şeklinin avantaj, dezavantajları ve uygulama amacına göre gözden geçirilerek seçilmesi önerilmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Giriş: Diyabet görülme sıklığı; teknolojinin ilerlemesi ile hareketsiz yaşam ve beslenme biçimindeki değişiklik nedeniyle giderek artmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Diyabet özyönetim eğitimi (DÖYE), diyabet tedavisinin önemli bir yapı taşını oluşturmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Eğitim yöntemin seçiminde eğitim şeklinin avantaj, dezavantajları ve uygulama amacına göre gözden geçirilerek seçilmesi önerilmektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Giriş: Diyabet görülme sıklığı; teknolojinin ilerlemesi ile hareketsiz yaşam ve beslenme biçimindeki değişiklik nedeniyle giderek artmaktadır. Diyabet özyönetim eğitimi (DÖYE), diyabet tedavisinin önemli bir yapı taşını oluşturmaktadır. Diyabet özyönetim eğitimi; diyabetli veya diyabet riski olan bireylerin hastalığı ve hastalıkla ilgili durumları başarılı bir şekilde yönetimi ve davranış değişikliği yapabilmesi için gerekli bilgi ve beceriyi kazanması amacıyla bir işbirliği sürecidir. Diyabet özyönetim eğitimi, bireysel veya grup temelli verilmektedir. Eğitim yöntemin seçiminde eğitim şeklinin avantaj, dezavantajları ve uygulama amacına göre gözden geçirilerek seçilmesi önerilmektedir.

Abstract

Introduction: The prevalence of diabetes, with the advancement of technology has increasing due to sedentary lifestyle and changes in the nutrition forms. Diabetes self-management education (DSME) are important a stone of building of diabetes treatment. DSME is a collaborative process through which people with or at risk for diabetes gain the knowledge and skills needed to modify their behavior and successfully self-manage the disease and its related conditions. DSME is practiced base on an individual or group. Choosing the form of education is suggested according to the advantages of the form of education and the purpose of the application by reviewing selected

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KIZILCI, S., SÜRÜCÜ, H. A. (2022). Diabetes Self-Management Education, Group-Based Education is Superior Than Individual Education?. Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Elektronik Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 1, 46–51. https://ajindex.com/articles/490336

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (6)

  1. Allen, N. (2003). The history of diabetes nursing, 1914-1936. Diabetes Educator, 29, 976-989. American Diabetes Association. 2013. Standards of Medical Care in Diabetes. Diabetes Care 36( SUPP. 1), s11-66. DOI: 10.2337/dc13-S011 American Association of Diabetes Educators (AADE) (2011). Guidelines for the Practice of Diabetes SelfManagement Education and Training (DSME/T). Cited 02 December 2013). Available from http://www.diabeteseducator.org/export/sites/aade/_res ources/pdf/research/Guidelines_Final_2_1_11.pdf Arda, H.S.,(2013). Tip 2 Diyabetli Bireylerde Özbakım Eksikliği Hemşirelik Teorisine Dayalı Girişimlerin Sağlık Sonuçlarına Etkisi. Hemşirelik Programı Yayınlanmamış Doktora Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü. İzmir,
  2. Türkiye. Avdal, A.E., Kizilci, S., Demirel, N. (2011). The Effects of WebBased Diabetes Education on Diabetes Care Results: A Randomized Control Study. Computer Informatic Nursing. 29(2), 29 -34. Bayrak, G., Çolak, R., (2012). Diyabet tedavisinde hasta eğitimi. Journal of Experimental and Clinical Medicine. 29,S7- S11. doi: 10.5835/jecm.omu.29.s1.003. Beaser, RS., Weinger K, Bolduc-Bissel L. (2005). Education in the treatment of diabetes. In:Kahn CR, Weir, CR., King GL, et al (Ed.). Joslin’s diabetes Mellitus, Lippincott Williams&Wilkins Co. Philadelphia. 597-610.
  3. Brown, SA., Garcia, AA., Kouzekanani, K., Hanis, CL. (2002). Culturally competent diabetes self-management education for Mexican Americans: the Starr County border health initiative. Diabetes Care. 25, 259-268.
  4. Campbell, E., Redman, S., Moffitt, P., Sanson- Fisher, R. (1996). The relative effectiveness of educational and behavioral instruction programs for patients with NIDDM: a randomized trial. Diabetes Educator. 22, 379–386.
  5. Deakin, T., McShane. C.E., Cade, J.E., Williams. RDRR. (2005). Group based training for self-management strategies in people with type 2 diabetes mellitus. Cochrane Database of Systematic Reviews Issue 2. Art. No: CD003417. DOI: 10.1002/14651858.CD003417.pub2. Deakin, T.A., McShane, C.E., Cade, J.E., Williams, RDRR. (2009). Group based training for self-management strategies in people with type 2 diabetes mellitus (Review). The Cochrane Collaboration. Published by JohnWiley & Sons, Ltd. 3,1-45.
  6. Duke, S.A., Colagiuri, S., Colagiuri, R. (2009). Individual patient education for people with type 2 diabetes mellitus. Cochrane Database Syst Rev. 21, CD005268. Duncan, I., Birkmeyer C., Coughlin S., Li Q., Sherr D., Boren S. (2009). Asse