Dergiler / Doğu Coğrafya Dergisi / 2007 / Cilt: 0 - Sayı: 18

Uzunyayla, Gövdeli Dağı ve Yakın Çevresinde (Doğu Toroslar) Karstik Şekiller

Karstic Land Forms in Uzunyayla, Gövdeli Mountain and It's Near Environment (the Eastern Taurus)

Sayfa
263–290
Yayın Tarihi
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışmada, Doğu Toroslar'ın batı bölümünü oluşturan Uzunyayla (Kayseri)) ve yakın çevresinde karstik şekiller ile neotektonik arasındaki ilişkiler ortaya konulmaya çalışılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Doğu Toroslar'ın batı bölümünde yer alan Uzunyayla çevresi yapı ve karstlaşma ilişkisinin açık olduğu bir alandır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Yörede karstlaşma üzerinde genç tektonik ve paleocoğrafya etkin rol oynamıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışmada, Doğu Toroslar'ın batı bölümünü oluşturan Uzunyayla (Kayseri)) ve yakın çevresinde karstik şekiller ile neotektonik arasındaki ilişkiler ortaya konulmaya çalışılmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2000 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Doğu Toroslar'ın batı bölümünde yer alan Uzunyayla çevresi yapı ve karstlaşma ilişkisinin açık olduğu bir alandır. Yörede karstlaşma üzerinde genç tektonik ve paleocoğrafya etkin rol oynamıştır. Karstlaşmanın derinliğini kıvrımlı, kırıklı Paleozoik ve Mesozoik kireçtaşlan altındaki Üst Kretase yaşlı ofiyolitler belirlemektedir. Kireçtaşlarının Alt-Orta Miyosen tektonik hareketleriyle yükselmesi karstlaşmayı hızlandırmıştır. Neotektonik dönem yapılarından KD-GB doğrultusundaki Sarız-Yazyurdu fayı, karstik birimleri aynı doğrultuda kesmiş ve karstlaşmayı yönlendirmiştir. Dolinler, karstik kaynaklar (Pınarbaşı, Yedigöz ve Karagöz), travertenler, kanyon vadiler, subatan-suçıkanlar (Karagöz deresi), düdenler ve en az bir kenarı fayla sınırlandırılan uvala ve polyeler oluşmuştur. Üst Miyosen-Pliyosen'de Uzunyayla havzasının çökmesi ve buna bağlı gelişen karasal çökeller havza tabanında karstlaşmanın örtü birimleri altında sürmesine yol açmıştır. Pliyo-Kuvaterner'de Toroslar'ın bütünüyle yükselmesi ve aktif tektonik karstlaşmayı yeniden canlandırmış, yüzeysel drenajın yeraltına kaymasına neden olmuştur. Ayrıca, Kuvaterner'deki iklim değişmeleri nedeniyle karstlaşma soğuk ve kurak dönemlerde yavaşlamış, sıcak ve nemli dönemlerde ise artmıştır. Uzunyayla'nın güney ve doğusunda kalınlığı 600 m.yi aşan Mesozoik yaşlı kalkerler üzerindeki dolinlerin büyük boyutlu olanları (koyak), 2000 m.'den yüksek alanlar üzerinde, Kuvaterner buzul devirlerinde oluşan buzkar çukurlarının sonradan karstlaşmasıyla oluşmuştur. Uvalalar (Karıölen, Abdalbudaran ve Kötüaçan) ve Polyeler (Şekerpınar Çavdarlı, Çamurlu, Hara, Erdoğan ve Serçekale), Sarız-Yazyurdu fay zonu boyunca tektonik ve karstlaşmaya bağlıdır. Yöredeki uvalalar büyüklüklerine göre polyeden küçük, ancak faya da bağlı oluştuklarından polyelere benzer karstik çukurluklardır. Bu çalışmada, Doğu Toroslar'ın batı bölümünü oluşturan Uzunyayla (Kayseri)) ve yakın çevresinde karstik şekiller ile neotektonik arasındaki ilişkiler ortaya konulmaya çalışılmıştır.

Abstract

Uzunyayla environment which is located in the west part of Eastern Taurus is a clear region in terms of the relations of structure and karstification. Neotectonics and paleogeography play an important role on karstification in the region. Late Cretaceous Ophiolites which are under the Palaeozoic and Mesozoic limestone, determine the deepness of karstification. These Palaeozoic and Mesozoic limestone is fold and fault limestone. Limestone which rises accelerates karstification with early and middle Miocene tectonic activities. Sanz-Yazyurdu fault which is one of Neotectonics term structures is the direction of north east and south west. And this fault cuts karstic units at the same direction. So the fault directs karstification. Uvalas, polje, sinkholes, karstic sources (Pınarbaşı, Yedigöz and Karagöz), travertine, canyon valleys, exsurgence resurgence (Karagöz river) and diidens appeared. At least one border of these forms has been limited by the fault. The collapse of Uzunyayla basin and continental sediments caused the continuation of karstification under the cover units. Taurus raised, completely, in Plio-Quaternary and active tectonics reactivate karstification. This event caused the transition of surface drainage towards underground. Moreover, climatic fluctuations in Quaternary affected karstification; karstification decreased at the period of cold and arid. But it increased at the period of hot and moist. The big ones (koyak) ofdolines on Mesozoic limestone in the South and east of Uzunyayla appeared with the late karstification offirn which appeared in ice ages of Quaternary. The thickness of Mesozoic limestone is more than 600 meters. Uvalas (Karıölen, Abdalburan and Kötüaçan), polje (Şekerpınarı, Çavdarlı, Çamurlu, Hara, Erdoğan and Serçekale uvalas) based vn tectonic and karstification throughout Sarız-Yazyurdu fault zone. Uvalas are smaller than polje in relation to their bigness but these uvalas are karstic holes which are similar to polje by means of faults information of uvalas. In this study, the relations between karstic forms and Neotectonics are analysed in Uzunyayla (Kayseri) and its near environment which are the unit of west part of East Taurus.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

SUNKAR, M., ÖZDEMİR, M. A. (2022). Uzunyayla, Gövdeli Dağı ve Yakın Çevresinde (Doğu Toroslar) Karstik Şekiller. Doğu Coğrafya Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 18, 263–290. https://ajindex.com/articles/490118

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. ALAGÖZ, C. A., 1944, Türkiye'de Karst Olayları Hakkında Bir Araştırma,Türk Coğ. Kur Yay. No:l Ankara ALAGÖZ, C. A.,1967, Sivas Çevresi ve Doğusunda Jips Karstı Olayları. Ank. Ünv. D.T.C.F. Yay. No: 175, Ankara ATABEY, E., ve AKTİMUR, H. T., 1997,1:100 000 Ölçekli Açınsama Nitelikli Türkiye Jeoloji Haritaları Serisi Sivas-G 24 Paftası, MTA Genel Müdürlüğü Ankara ATALAY İ., 1973, "Toros Dağlarında Karstlaşma ve Toprak Teşekkülü Üzerine Bazı Araştırmalar", Jeomorfoloji Der. S: 5, s. 135-151 Ankara ATALAY İ., 1988, "Toros Dağlarında Karstlaşma ve Karstik Alanların Ekolojisi", Jeomorfoloji Der. S: 16, s. 1-8 Ankara ATALAY İ., 1991, "Türkiye'nin Karstik Alanlarında Toprak Oluşumu", Jeomorfoloji Der. S: 19, s. 139-144, Ankara BİLGİN. T., 1963, "Gaziantep Batısındaki Platoda Bazı Karstik Şekillerin Teşekkülü ile Vadi Yamaçlarının Tekamülü Arasındaki Münasebetler", Coğrafya Enst. Der. No: 13, s: 164-170,
  2. İstanbul BİRİCİK, A. S., 1993, Obruk Platosu ve Çevresinin Jeomorfolojisi, Marmara Ünv. Yay. No: 531, İstanbul BOZKURT, E.,2001, "Neotectonics of Turkey- a synthesis", Geodinamica Açta 14,3-30.
  3. DOĞAN, U, 1996, "Polye ve Flüvyo-Karstik Depresyonlar (Seydişehir'in Güneybatısından Örnekler)" Ankara Ünv. Türkiye Coğ. Arş. ve Uyg. Merkezi Der. S: 5, s: 229-247,
  4. Ankara DOĞU, A.F., ÇİÇEK, İ., ve GÜRGEN, G., 1995, "Orta Toroslarda (Seydişehir-Gülnar) Krastlaşma Tipleri", Ankara Ünv. Türkiye Coğ. Arş. ve Uygulama Mer. Der. S: 3, s: 129-141,
  5. Ankara ERİNÇ, S, 1960, "Konya Bölümünde ve İç Toros Sınırlarında Karst Şekilleri Üzerine Müşahedeler", Türk Coğ. Der. S: 20, s: 83-106,
  6. Ankara ERİNÇ, S., 2001, Jeomorfoloji II, (3. Baskı), DER Yayınları,
  7. İstanbul ERKAN, N., ÖZER, S., SÜMENGEN, M., TERLEMEZ, İ., 1978, "Sarız-Şarkışla-Gemerek-Tomarza Arasının Temel Jeolojisi", MTA Derleme Rap. No: 6546, Ankara EROL, O., 1983,' "Türkiye'nin Genç Tektonik ve Jeomorfolojik Gelişimi", Jeomorfoloji Der. S: 11, s: 11-22,
  8. Ankara GÜLÇUR, F, 1964, "Mersin Mıntıkasında (Akdeniz Bölgesi) Mevcut Terra-Rossa Topraklarının Fiziki ve Şimik Özellikleri İle Bu Toprakların Fraksiyonlarının Minerolojisi Üzerine Araştırmalar", İst. Ünv. Orman Fak. Der. Seri: A, S: 1, C: 14, s: 1-32, İstanbul HOŞGÖREN M. Y., 2003,
  9. Jeomorfolojinin Ana Çizgileri, Çatay Kitabevi,
  10. Ankara IZBIRAK, R, 1977,
  11. Sistematik Jeomorfoloji, Harita Genel Müdürlüğü Yayınları,
  12. Ankara IZBIRAK, R., 1945, "Uzunyayla'da Coğrafya Araştırmaları", Ankara Ünv. DTCF. Der. III/3, s: 271-288,
  13. Ankara KOÇYİĞİT, A., ve BEYHAN, A., 1998, "A new intracontinent