Başkonuş yaylası rekreasyon alanının çekiciliği, iklim özellikleri ve bitki örtüsünün ortaya çıkardığı manzara güzelliğine dayanmaktadır.
📌 3 Maddede Bu Makale
🎯
Amaç & Hipotez:Araştırma konusu günübirlik rekreasyon alanı Başkonuş, Kahramanmaraş-Andırın yolu üzerinde Yenicekale köyü çevresinde yer alan ve zengin bir orman dokusuna sahip yayla özelliği gösteren bir sahadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırma konusu günübirlik rekreasyon alanı Başkonuş, Kahramanmaraş-Andırın yolu üzerinde Yenicekale köyü çevresinde yer alan ve zengin bir orman dokusuna sahip yayla özelliği gösteren bir sahadır.
💡
Sonuç & Katkı:Başkonuş yaylası rekreasyon alanının çekiciliği, iklim özellikleri ve bitki örtüsünün ortaya çıkardığı manzara güzelliğine dayanmaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri
Özet
Araştırma konusu günübirlik rekreasyon alanı Başkonuş, Kahramanmaraş-Andırın yolu üzerinde Yenicekale köyü çevresinde yer alan ve zengin bir orman dokusuna sahip yayla özelliği gösteren bir sahadır. Başkonuş yaylası rekreasyon alanının çekiciliği, iklim özellikleri ve bitki örtüsünün ortaya çıkardığı manzara güzelliğine dayanmaktadır.
Abstract
The subject of this study is on daily recreational area Başkonuş that lies on Kahramanmaraş-Andırın road and surrounds Yenicekale Village. Başkonuş Plateau has thick forest. The attraction of Başkonuş the beauty of that climatic and vegetional characteristics.
🔖
Bu Makaleye Atıf Yap
TIRAŞ, M. (2022). Kahramanmaraş'ta Günübirlik Rekreasyon Alanına Bir Örnek: Başkonuş. Doğu Coğrafya Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 20, 35–43. https://ajindex.com/articles/490115
AVŞAR, M.D., 1999- Kahramanmaraş-Başkonuş Dağı Ormanlarında Başlıca Meşcere Kuruluşları ve Kültürel Öneriler. KTÜ. Fen Bilimleri Enstitüsü.Yüksek Lisans Tezi. Trabzon DOĞANAY, H., 2001-
Türkiye Turizm Coğrafyası, Atatürk Üniversitesi. K. Karabekir Eğitim Fakültesi. Coğrafya Eğitimi Anabilim Dalı Çizgi Kitabevi.
Konya DOĞANER, S., 2001-
Türkiye Turizm Coğrafyası, Çantay Kitabevi,İstanbul KORKMAZ, H., 2001- Kahramanmaraş Havzası’nın Jeomorfolojisi. K. Maraş Valiliği, İl Kültür Müdürlüğü Yayınları. No: 3. K.Maraş KOCA, H., 1995- Gözne’de Yayla Turizmi. Doğu Coğrafya Dergisi. Sayı: 1 Erzurum KÖSE, A., 1997- Kaz Dağında Doğal Çevre Özelliklerine Dayanan Günübirlik Rekreasyon Alanlarına Üç Örnek: Ayazma, Pınarbaşı ve Sütüven. Türk Coğrafya Dergisi. Sayı:32. İstanbul ÖZGÜÇ, N., 2003- Türkiye Turizm Coğrafyası. Özellikler ve Bölgeler. Çantay Kitabevi.
İstanbul.
PAMİR, H.N., 1/ 500 000 Ölçekli Türkiye Jeoloji Haritası. Hatay Paftası. MTA Yayını. Ankara SOMUNCU, M., 1997- Doğu Karadeniz Bölümünde Yayla-Dağ Turizminin Bugünkü Yapısı, Sorunları ve Geleceği. Ankara Üniversitesi Türkiye Coğrafyası Araştırma ve Uygulama Merkezi,Sayı:6 Ankara.
SOYKAN, F., 2003- Kırsal Turizm ve Türkiye İçin Önemi. Ege Coğrafya Dergisi. Cilt 12. Sayı 1. İzmir.
TIRAŞ, M., 2001- Zorkun Yaylası. Türk Coğrafya Dergisi. Sayı:36. İstanbul YAZICI, H., 1996- Günübirlik Rekreasyon Alanlarına Tipik Bir Örnek: Erzincan Ekşisu Yöresi. Türk Dünyası Araştırmaları. Sayı: 105, Sayfa: 217. İstanbul ZAMAN, M. 2001- Doğu Karadeniz Bölümü Geleneksel Yayla Şenliklerine Tipik Bir Örnek: Kadırga-Otçular Şenlikleri. Türk CoğrafyaDergisi Sayı:35, İstanbul