KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Akademik İncelemeler Dergisi / 2007 / Cilt: 2 - Sayı: 1

Türkiye Selçuklu Ve Osmanlı Tecrübesinde Gayr-i Müslim Kimliği

Mustafa DEMİR
Tufan TURAN
Sayfa
189–213
Yayın Tarihi
2014-09-05
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışma ile Türkiye Selçuklu ve Osmanlı devletlerinin adil ve hoşgörülü yönetimi, örnekleriyle incelenecektir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Öz İslamiyet’i kabul etmiş olan Türk devletleri, İslam hukukunun gerektirdiği şekilde, Müslüman ve Gayr-i Müslim unsurlara eşit bir şekilde davranarak, onlara, din ve vicdan hürriyeti içerisinde yaşama fırsatı tanımıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Selçuklu Devleti ile birlikte Anadolu’da başlayan Türk yönetimi de aynı şekilde İslam hukukunun gereklerini yerine getirerek âdil ve hoşgörülü bir yönetim sergilemiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışma ile Türkiye Selçuklu ve Osmanlı devletlerinin adil ve hoşgörülü yönetimi, örnekleriyle incelenecektir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Anahtar Kelimeler Gayr-i Müslim · zımmîler · kimlik

Özet

Öz İslamiyet’i kabul etmiş olan Türk devletleri, İslam hukukunun gerektirdiği şekilde, Müslüman ve Gayr-i Müslim unsurlara eşit bir şekilde davranarak, onlara, din ve vicdan hürriyeti içerisinde yaşama fırsatı tanımıştır. Selçuklu Devleti ile birlikte Anadolu’da başlayan Türk yönetimi de aynı şekilde İslam hukukunun gereklerini yerine getirerek âdil ve hoşgörülü bir yönetim sergilemiştir. Anadolu’da Türk yönetiminin tesisinden önce Bizans Devleti’nin baskısı ve zulmü ile karşı karşıya olan Gayr-i Müslim topluluklar, bu hoşgörü ortamında Türk yönetimini kabullenmiş ve yaşamlarını refah ve huzur içerisinde sürdürmüşlerdir. Osmanlıların yönetiminde Gayr-i Müslimlere karşı bu adalet anlayışı gelişerek devam etmiştir. Türk yönetiminde din değiştirmeye zorlanmayan, kendi ibadetlerini özgürce yapmalarına izin verilen Hıristiyanlardan bir kısmı, Türklerle aynı sosyal çevrede İslamiyet’i benimseyerek dinlerini değiştirdiler. Bu çalışma ile Türkiye Selçuklu ve Osmanlı devletlerinin adil ve hoşgörülü yönetimi, örnekleriyle incelenecektir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

DEMİR, M., TURAN, T. (2014). Türkiye Selçuklu Ve Osmanlı Tecrübesinde Gayr-i Müslim Kimliği. Akademik İncelemeler Dergisi, Cilt: 2 - Sayı: 1, 189–213. https://ajindex.com/articles/4901

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (19)

  1. ABADAN, Yavuz, “Tanzimat Fermanının Tahlili”, Tanzimat I, İstanbul, 1999. ABÛ’L-FARAC, Gregory, Abû’l-Farac Tarihi, c. 1, Çev. Ömer Rıza Doğrul, Ankara, 1999.
  2. AÇIKSES, Erdal, “Osmanlı Eğitim Sisteminin Türk- Ermeni Toplumlarının Birlikte Yaşamalarına Katkısı”, Hoşgörü Toplumunda Ermeniler, c. I1, Kayseri, AKGÜNDÜZ, Ahmet, Osmanlı Kanunnameleri ve Hukukî Tahlilleri 1. Kitap Osmanlı Hukukuna Giriş ve Fatih Devri Kanunnâmeleri, İstanbul, 1990. AKSARAYÎ,Kerîmüddin Mahmud-i, Müsâmeretü’l- Ahbâr, çev. Mürsel Öztürk, Ankara, 2000.
  3. ARNOLD, T. W., İntişar-ı İslam Tarihi, Ankara, 1982. Âşık Paşaoğlu Tarihi, Haz: Atsız, İstanbul, 1992.
  4. BALIVET, Michel, “Açık Kültür ve 14. Yüzyıl Osmanlı Kentlerinde Dinler arası İlişkiler”, Osmanlı Beyliği (1300-1389), ed. Elizabeth A. Zachariadou, İstanbul, 2000
  5. BAŞAR, Fahameddin, “Osmanlı Devleti’ni Beylikten İmparatorluğa Yükselten Dinamikler”, Tarihte Doğu-Batı Çatışması, Haz. Ertan Eğribel, Ufuk Özcan, İstanbul, 2005.
  6. BERKES, Niyazi, Türkiye’de Çağdaşlaşma, İstanbul, 1996.
  7. BOZKURT, Gülnihal, “Osmanlı Devleti ve Gayrimüslimler”, Türklerde İnsani Değerler ve İnsan Hakları Osmanlı İmparatorluğu Dönemi, İstanbul, 1992.
  8. BOZKURT, Gülnihal, Gayrimüslim Osmanlı Vatandaşlarının Hukuki Durumu, Ankara, 1996.
  9. CAHEN, Claude, Osmanlılardan Önce Anadolu’da Türkler, Çev: Yıldız Moron, İstanbul, 1984.
  10. ÇİÇEK, Kemal, “Osmanlılar ve Zimmiler”, Kıbrıs’tan Kafkasya’ya Osmanlı Dünyası’nda Siyaset, Adalet ve Raiyet, Trabzon, 1998.
  11. DEMİR, Mustafa, Sivas Şehri Türkiye Selçukluları ve Beylikleri Devrinde, Sakarya, 2005.
  12. ERCAN, Yavuz, Osmanlı Yönetiminde Gayrimüslimler, Ankara, 2001.
  13. ERDEMİR, Halil, Hatice Erdemir, “Osmanlı Devleti İçerisindeki Hıristiyanlar Ve Yahudiler”, Akademik Araştırmalar Dergisi Osmanlı Özel Sayısı, http://www.academical.org/dergi/makale/yahudi2.htm, 6 Nisan 2007.
  14. ERDEMİR, Hatice Palaz, “Tarihî Gelişim Sürecinde İnsan Hakları ve Osmanlı Model”i, http://www.academical.org/dergi/MAKALE/9_10sayi/s9erdemir1.htm, /05/2005.
  15. FAROQHI, Suraiya, Osmanlı Kültürü ve Gündelik Yaşam, çev: Elif Kılıç, İstanbul, 2000.
  16. GÜNAY, Ünver, “XV. Yüzyıl Osmanlı Toplumunda Sosyo-Kültürel Yapı, Din ve Değişme”, Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Sayı:, Kayseri, 2003.
  17. HAMMER, J. Von, Osmanlı İmparatorluğu Tarihi, c. I, ed. Mustafa Güçlükol, İstanbul, 2007.
  18. İBN BİBİ, El Evamirü’l- Ala’iye Fi’l- Umuri’l- Alaiye (Selçukname I), Haz. Mürsel Öztürk, Ankara, 1996.
  19. İNALCIK, Halil, “Adaletnameler”, Belgeler, c. II, sayı: 3-4, Ankara, 1967, İNALCIK