Dergiler / Divan Edebiyatı Araştırmaları Dergisi / 2021 / Cilt: 1 - Sayı: 26

Fütüvvetnâmelere Göre Cerrahlık ve Tabip Şerefeddîn Fütüvvetnâmesi

Surgery According to Fütüvvetname’s And Physician Şerefeddîn’s Fütüvvetnâme

Sayfa
426–447
Yayın Tarihi
2022-10-12
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Daha sonra konu, XV. yüzyılın tanınmış hekimlerinden, aynı zamanda bir cerrah olan Sabuncuoğlu Şerefeddîn’in yazmış olduğu fütüvvetnâme özelinde ele alınacaktır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:İnsanlık tarihinin en eski mesleklerinden biri hekimliktir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Eski dünyada, bugünün gelişmiş tıp literatüründen çok farklı tezahürleri olan ve genel olarak “sağaltıcılık” olarak adlandırabileceğimiz bu çok yönlü meslek, gerek Türk kültüründe gerekse İslâm medeniyetinde hep saygın ve hatta kutsal bir mevkide bulunmuştur.
💡
Sonuç & Katkı:Daha sonra konu, XV. yüzyılın tanınmış hekimlerinden, aynı zamanda bir cerrah olan Sabuncuoğlu Şerefeddîn’in yazmış olduğu fütüvvetnâme özelinde ele alınacaktır.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

İnsanlık tarihinin en eski mesleklerinden biri hekimliktir. Eski dünyada, bugünün gelişmiş tıp literatüründen çok farklı tezahürleri olan ve genel olarak “sağaltıcılık” olarak adlandırabileceğimiz bu çok yönlü meslek, gerek Türk kültüründe gerekse İslâm medeniyetinde hep saygın ve hatta kutsal bir mevkide bulunmuştur. Eski Türklerde bir bakıma şamanların da üstlendiği bu sağaltıcılık işi İslâm dünyasında da “nüsha” (muska) yahut “heykel” denen iyileştirici olduğuna inanılan dualar yazılı metinlerin de devreye girmesiyle bir tür kutsiyet kazanmıştır. Hatta zamanla Hz. Peygamber’in insan sağlığıyla ilgili söz ve davranışlarıyla “tıbb-ı nebevî” denen bir ilim şubesi de ortaya çıkmıştır. Geniş manada “tabâbet” olarak bilinen bu mesleğin uygulama alanlarından biri de cerrahlıktır. Meslek ve meslek ahlakı denilince ilk akla gelen eserler fütüvvetnâmelerdir. Kaynağını İslâm esaslarından alan, Arap, Fars ve Türk kültürünün müşterek ürünlerinden ve aynı zamanda bir edebî tür olan fütüvvetnâmeler, kendisine, çevresine ve yaşadığı topluma yararlı, iyi insan modeli sunmayı gaye ittihaz etmiş metinlerdir. Zamanla Ahi birliklerinin kılavuz kitapları hâline gelen, her üç milletin dilinde de çokça örneği olan fütüvvetnâmelerin bazılarında “zalim, acımasız ve ürkütücü” olarak tanımlanan cerrahlar, diğer bazı meslek erbabıyla birlikte fütüvvet kapısının kapalı olduğu zümreler arasında sayılmaktadır. Bu makalenin ilk kısmında, bahsedilen konu etraflıca ele alınacak ve bunun sebepleri sorgulanacaktır. Daha sonra konu, XV. yüzyılın tanınmış hekimlerinden, aynı zamanda bir cerrah olan Sabuncuoğlu Şerefeddîn’in yazmış olduğu fütüvvetnâme özelinde ele alınacaktır.

Abstract

Medicine is one of the oldest professions in history of humanity. This versatile profession, which had highly different manifestations from today's advanced medical literature in the ancient world and which we can generally refer as "healing", has been held respectable and even sacred in both Turkish culture and the Islamic civilization. This profession of healing, which was undertaken in a way by shamans among ancient Turks, gained a kind of sanctity in the Islamic world with the introduction of prayers and written texts believed to have healing powers such as "transcript" (amulet) or "sculpture". In fact, a branch of science referred as "prophetic medicine" emerged based on the sayings and behaviors of the prophet Muhammad about human health over time. One of the practice areas of this profession, known broadly as "tabâbet", is surgery. The first works that come to mind when it comes to profession and professional ethics are fütüvvetnâmes. Fütüvvetnâmes were texts based on the principles of Islam, were joint products of Arab, Persian, and Turkish cultures, which also formed a literary genre. They aimed to present a model of good people who were useful to themselves, their environment, and the society they lived in. Surgeons, who were described as "cruel, relentless, and frightening" in some of the fütüvvetnames, which had become the guidebooks of the Ahi orders over time and had many examples in the languages of all three nations, were counted among groups for which the fütüvved (guild) door was closed, along with some other professionals. This mentioned issue will be discussed in detail in the first part of this article and its reasons will be questioned. The matter will later be discussed specifically around the fütüvvetnâme written by Sabuncuoğlu Şerefeddîn, who was among the well-known physicians of the 15th century and also a surgeon.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KÖKSAL, M. F. (2022). Fütüvvetnâmelere Göre Cerrahlık ve Tabip Şerefeddîn Fütüvvetnâmesi. Divan Edebiyatı Araştırmaları Dergisi, Cilt: 1 - Sayı: 26, 426–447. https://ajindex.com/articles/489636

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. AFSHARİ, Mehran (1383/2004), Fütüvvetnâmehâ ve Resâil-i Hâksâriyye (Sî Resâil), Tehran: Pezûheşgâh-ı Ulûm-ı İnsânî ve Mütâlaât-ı Ferhengî. AFSHARİ, Mehran - Mehdi Medayini (1388/2009), Çehâr Risâle der-Bâb-ı Fütüvvet u Esnâf, 3. Baskı, Tehran: Neşr-i Çeşme. AFSHARİ, Mehran (1390/2011), Sî Fütüvvetnâme-i Dîger: Sî Risâle-i Nâ-şinâhte der-Fütüvvet ve Pîşeverî ve Kalenderî, Tehran: Neşr-i Çeşme. ALTINTAŞ, Ayten - Hanzade Doğan (2001), “Osmanlı’da Esnaf Tabip ve Ahilik Teşkilatı İle İlgisi”, Türk Dünyası Araştırmaları, S. 132, s. 125-141.
  2. ARAT, Reşid Rahmeti (1979), Kutadgu Bilig I – Metin, Tıpkıçekimle yapılmış ikinci baskı, Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları.
  3. ARSLANOĞLU, İbrahim (1997), Yazarı Belli Olmayan Bir Fütüvvetnâme, Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları. Burgazî (yz.1), Fütüvvetnâme, Biblioteca Apostolica Vatikana, vat.turc 337. Burgazî (yz.2), Fütüvvetnâme, İstanbul Araştırmaları Enstitüsü Kütüphanesi, Şevket Rado 473. Ebû Abdi’r-Rahman Muhammed ibn el-Hüseyn es-Sülemî (1977), Kitâbu’l-fütüvve / Tasavvufta Fütüvvet, Çeviriyle birlikte neşreden: Süleyman Ateş, Ankara: AÜ İlâhiyat Fakültesi Yayınları. Fütüvvetnâme (yz.), Süleymaniye Kütüphanesi, Pertevniyal 981. GÖLPINARLI, Abdülbaki (1949-50), “İslâm ve Türk İllerinde Fütüvvet Teşkilâtı ve Kaynakları”, İÜ İktisat Fakültesi Mecmuası, C. 11, S. 1-4, s. 2-354.
  4. GÜREL, Rahşan (1992), Razavî’nin Fütüvvetnâmesi (Miftâhu’d-dakâyık fî Beyâni’l-fütüvveti ve’l-hakâyık), Doktora Tezi, İstanbul: Marmara Üniversitesi. Hüseyin Vâiz-i Kâşifî (1350), Fütüvvetnâme-i Sultânî, Tahkik: M. Ca’fer Mahbûb, Tehran: İntişârât-ı Ferheng-i İran. İbnü’l-Miʿmâr el-Bağdâdî (1958) Kitâbu’l-fütüvve, Neşredenler: M. Cevâd, M. T. el-Hilâlî, A. H. en-Neccâr, A. N. el-Kaysî, Bağdat: Mektebetül’l-mutannâ. KÖKSAL, M. Fatih (2008), Ahi Evran ve Ahilik, 2. Baskı, Ankara:
  5. Kırşehir Valiliği Yayınları.
  6. KÖKSAL, M. Fatih, Orhan Kurtoğlu, Hasan Karaköse, Özer Şenödeyici (2008), Kırşehir Müzesi’ndeki Ahilik Belgeleri, Ankara:
  7. Kırşehir Valiliği Yayını. KÖKSAL, M. Fatih (2011). “Ahilik Bilgisinin Temel Kaynaklarından Ahi Şecerenâmeleri”, Ahilik Uluslararası Sempozyumu “Kalite Merkezli Bir Yaşam” 20-22 Eylül 2011 - Bildiri Kitabı, Kayseri: Erciyes Üniversitesi Yayınları, s. 273-297
  8. KÖKSAL, M. Fatih (2015), “Ahi Evran’dan Bahseden İki Fütüvvetnâme ve Ahi Evran’a Dair Yeni Bilgiler”, Ana Kaynaklarıyla Türk Ahiliği, İstanbul: Doğu Kütüphanesi, s. 73-92.
  9. KÖKSAL, M. Fatih (2019), Tarsuslu Dâ’î Manzum Fütüvvetnâme, Ankara: TÜBA (Türkiye Bilimler Akademisi)