Dergiler / Divan Edebiyatı Araştırmaları Dergisi / 2021 / Cilt: 1 - Sayı: 26

Beşeri Aşk Bağlamında Gazel Felsefesini Yeniden Düşünmek

Reconsidering Ghazal Philosophy in the Context of Human Love

Sayfa
491–537
Yayın Tarihi
2022-10-12
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Makalede Avrupa romansının temelini de oluşturan bu aşkın ve beşerî sevgilinin nitelikleri beşerî aşk ve gazel felsefesi bağlamında yorumlanmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Gazel, Klasik Türk şiirinin de beslendiği temel kaynak olan Arap edebiyatında doğmuştur.
📊
Temel Bulgular & Veri:Daha sonra çeşitli merhalelerden Fars ve Türk şiirine de niteliklerini aktarmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Makalede Avrupa romansının temelini de oluşturan bu aşkın ve beşerî sevgilinin nitelikleri beşerî aşk ve gazel felsefesi bağlamında yorumlanmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Gazel, Klasik Türk şiirinin de beslendiği temel kaynak olan Arap edebiyatında doğmuştur. Daha sonra çeşitli merhalelerden Fars ve Türk şiirine de niteliklerini aktarmıştır. Bu nitelikler, müşterek bir kültürün izleri olarak bir “gazel felsefesi” oluşturmuştur. Emevîler Dönemi’nde şehirleşmenin ürünü olan Hadarî gazel, Vadi’l-Kurra, yani tezat bir coğrafyadan iffetli aşkın sembolü olan ve bedevî kültürün ürünü olan Uzrî gazel olarak ikiye ayrılarak gelişmiştir. Abbasi asrında ise el-gazel bi’l müzekker denilen ve yine sosyal hayattan felsefesini alan hemcins gazel tarzını ortaya çıkarmıştır. Bu devirde aşırı dünyevîleşme temayülüne tepki olarak irfanî boyutuyla da belirmiştir. Bu gelişim aşaması beşerî aşk temelinde gerçekleşmiş ve gazel, felsefesini beşerî aşk üzerine kurmuştur. Bu aşkın muhatabı olan sevgili öpülen, okşanılan, çekinmeden buse veren niteliği ile İstanbul’un eğlence mekânlarına hayat vermektedir. Âşıklar bu sevgililerle çimenlere uzanıp sohbet etmekte, kayık sefası yapmaktadır. Bu beşerî sevgilinin ayrıca sim tenini toplumsal normlara rağmen ifşa etmekten çekinmediği görülmektedir. Şiirlere bakıldığında böyle sevgililerle günde birkaç kez görüşüldüğü, onlarla şarap içildiği ve şarap sonrası onların vuslata kendilerini teklifsizce bıraktıkları görülmektedir. Makalede Avrupa romansının temelini de oluşturan bu aşkın ve beşerî sevgilinin nitelikleri beşerî aşk ve gazel felsefesi bağlamında yorumlanmıştır.

Abstract

Ghazal was born in Arabic literature, which is also the main source of classical Turkish poetry. Later, she transferred her qualities to Persian and Turkish poetry through various stages. These qualities formed a "Ghazal philosophy" as the traces of a collective culture. The Hadarî ghazal, which was a product of urbanization during the Umayyad period, developed Vadi'l-Kurra, from a contrasting geography as the symbol of chaste love and the product of Bedouin culture, Uzrî Ghazal. In the Abbasi century, she created the fellow gstyle called “al-ghazel bi’l müzekker”, which again took her philosophy from social life. In this period, it also appeared with its sufistic dimension as a reaction to the tendency of extreme worldliness. This stage of development took place on the basis of human love, and the ghazal based its philosophy on human love. The beloved, who is the collocutor of this love, gives life to the entertainment places of Istanbul with her feature of being kissed, caressed, and giving kisses without hesitation. The lovers lie on the grass and chat with these lovers and enjoy the boat. It is seen that this human beloved also does not hesitate to reveal her silver skin despite social norms. When we look at the poems, it is seen that such lovers are met several times a day, wine is drunk with them, and even they leave themselves in the ultimate union without chummily after wine. In the article, the features of this love and human lover, which also form the basis of European romance are interpreted in the context of human love and ghazal philosophy.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

SEVİMLİ, E. (2022). Beşeri Aşk Bağlamında Gazel Felsefesini Yeniden Düşünmek. Divan Edebiyatı Araştırmaları Dergisi, Cilt: 1 - Sayı: 26, 491–537. https://ajindex.com/articles/489623

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (31)

  1. AKKUŞ, Metin (1993), Nef’î, Sanatı ve Türkçe Divânı, Ankara:
  2. Akçağ Yayınları.
  3. AKDOĞAN, Yaşar (2001), Ahmedî Divânı, Ankara:
  4. KBY Yayınları.
  5. AKSOYAK, Halil İbrahim (2018), Gelibolulu Âlî Divânı, Ankara:
  6. KBY Yayınları.
  7. AKÜN, Ömer Faruk (1994), "Divan Edebiyatı", TDV İslam Ansiklopedisi, C.9, 389-427.
  8. ARMUTLU, Sadık (2020a),“Fars Şiirinde ‘Türk’ Kelimesine Yüklenen Anlamlar”, Doğu Esintileri 12/I, 51-90.
  9. ARMUTLU, Sadık (2020b), “Beşerî Aşk Bağlaminda Arap Gazelinin Fars ve Türk Edebiyatina Yansima Boyutu Üzerine: Gazelde Gelişim ve Dönüşüm”, Doğu Esintileri, 13, 175-246.
  10. ARMUTLU, Sadık (2020c), Arap Şiirinin Gölgesinde Serinleyen Bir Fars Şairi: Minûçihrî-yi Damgânî, Erzurum: Fenomen Yayınevi.
  11. ARMUTLU, Sadık (2021), Gazel Felsefesi (Gazelde Beşerî Aşkın Kaynaklarını Aramak Hadarîlik-Uzrîlik), İstanbul:
  12. Kesit Yayınevi.
  13. ARMUTLU, Sadık (2018b), “Menûçihrî’nin Şarab Dünyası”, Doğu Esintileri, 8/1, 53-130.
  14. ARMUTLU, Sadık (2018), “Ömer b. Ebî Rebî’a’dan Nedîme’e Uzanan Gelenek veya Nedîm’in Aşk Anlayışının Kaynağı”,Ekev Akademi Dergisi, 73, 111-132.
  15. ARMUTLU, Sadık(2017), “Klasik Arap, Fars ve Türk Şiirinde Güzel/Sevgili Proto Tipleri”, Doğu Esintileri, 7/2, 1-68.
  16. ARMUTLU, Sadık(2014), “Deri Farsçasında Gazelin Bir Tür olarak Oluşumu ve Felsefesi: Hadarî ve Uzrî Gazel”, Doğu Esintileri, 3, 33-120.
  17. ANDREWS- G. Wolter ve KAPLAN, Mehmet (2005), Sevgililer Çağı Erken Modern Dönemde Osmanlı-Avrupa Kültürü ve Toplumunda Aşk ve Sevgili, İstanbul:
  18. YKY Yayınları.
  19. AYDEMİR, Yaşar (2008), Edincikli Ravzî Divânı, Ankara:
  20. Birleşik Yayınevi.
  21. AYDEMİR, Mehmet Ali (2016),
  22. Toplumsal Tipler, İstanbul:
  23. Açılım Kitap. AYPAY, İrfan (1998), İzzet Ali Paşa Hayatı-Sanatı-Eserleri-Edebi Kişiliği-Divân-Nigâr-nâme (Tenkitli Metin), İstanbul.
  24. ÇAVUŞOĞLU, Mehmet (1977), Taşlıcalı Yahyâ Divânı, İstanbul: Edebiyat Fakültesi Yayınları.
  25. DEMİRAYAK, Kenan (2012), Arap Edebiyatı Tarihi III: Emevîler Dönemi, Erzurum: Fenomen Yayınları.
  26. DEMİREL, Gamze (2005), 18. Yüzyıl Şairlerinden Beliğ Mehmet Emin Divânı, Elazığ Fırat Üniversitesi Doktora Tezi. DİKMEN, Melek Kahraman (2004),
  27. Klasik Türk Şiirinde Dini, Dindışı/Profane Şiir Tasnifinin İncelenmesi ve Şeyhülislâm Yahyâ Örneği, Süleyman Demirel Üniversitesi Doktora Tezi. DOĞAN, Muhammet Nur (2001), Avnî (Fatih) Divânı, Ankara:
  28. KBY Yayınları.
  29. ERGİN, Muharrem (1980), Kadı Burhaneddin Dîvânı, İstanbul:
  30. Edebiyat Fakültesi Yayınları.
  31. ERSOY, Eren; AY, Ümran (2017), Hoca Dehhânî Divanı, Ankara: TÜBA Yayınları. FUZÛLÎ DİVÂNI, http://Www.Zekiankun.Com.Tr/Fuzuli-Divâni-