KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Dini Araştırmalar / 2013 / Cilt: 16 - Sayı: 42

Endülüs âlimlerinden ibnü’l-harrât el- işbîlî’nin hayatı ve hadisçiliği∗

Ibn harrât el-isbîlî who was an al-andalusia scholar his live and hadith learning

Mustafa ÖZTOPRAK
Sayfa
190–215
Yayın Tarihi
2022-10-12
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Endülüs’te hadisin gelişme döneminin sonu zayıflama sü- recinin başında yaşayan İbnü’l-Harrât, siyasi çalkantılara rağmen hadis ilmine birçok eseriyle katkı sağlamıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Endülüs, İslâmî ilimlerde hadise en fazla katkı sağlayan merkezlerden bi- risidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:İbnü’l-Harrât da hadis ilminin farklı yönlerinde çalışmalar yaparak bu alana katkı sağ- lamıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Endülüs’te hadisin gelişme döneminin sonu zayıflama sü- recinin başında yaşayan İbnü’l-Harrât, siyasi çalkantılara rağmen hadis ilmine birçok eseriyle katkı sağlamıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Endülüs, İslâmî ilimlerde hadise en fazla katkı sağlayan merkezlerden bi- risidir. Yapılan birçok çalışma, hadislerin daha iyi anlaşılmasına yardımcı olmuştur. İbnü’l-Harrât da hadis ilminin farklı yönlerinde çalışmalar yaparak bu alana katkı sağ- lamıştır. Ahkâm hadisçiliği, fakîhliği, dilciliği, zühd anlayışıyla temayüz etmiştir. Ça- lışmalarıyla ilmi birikimi, yaşantısı ve insanlar arası münasebetleriyle bir ahlak adamı hüviyetini sergilemiştir. Eserlerinde yer verdiği kaynakların sıhhat derecesine önem vermiştir. Meselelerin anlaşılması için problemli rivâyetleri bile zikrederken uydurma sözlerden kaçınmaya çalışmıştır. Sadece zâhire değil konuların bâtınî yönlerine de değinmeye gayret etmiştir. Endülüs’te hadisin gelişme döneminin sonu zayıflama sü- recinin başında yaşayan İbnü’l-Harrât, siyasi çalkantılara rağmen hadis ilmine birçok eseriyle katkı sağlamıştır.

Abstract

al-Andalusia is one of the most contributory center of the hadith. Several studies have helped to understand the hadiths beter. İbn Harrat el-İşbili also contributed to this field by working different aspects of the science of hadith. He becomes distinguished with his canon law knowledge, zühd. Also he has a great command of a language. With his studies, life of science and human relations have shown a moral characteris- tics of man. İbn Harrat has given importance to choose the admissable resources of his studies. He was avoid to describe of the problematic narrative. He was keen on not only specific point of the subject but also esoteric aspects. İbn Harrat el-İşbili has lived at the end of the growth period and the beginnig of the process of decline of the hadith in al-Andulusia. In spite of politic problems, he has contributed lots of studies to the science of the hadith.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÖZTOPRAK, M. (2022). Endülüs âlimlerinden ibnü’l-harrât el- işbîlî’nin hayatı ve hadisçiliği∗. Dini Araştırmalar, Cilt: 16 - Sayı: 42, 190–215. https://ajindex.com/articles/489493

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (1)

  1. Abbâdî, Ahmed Muhtar. fi Târihi’l-Mağrib ve’l-Endelüs. İskenderiyye: Müessesetü’s-Sekâfeti’l-Câmi‘yye. Abdülhâdi, Ahmed el-Hüseyn (1403). Mazâhiru’n-Nahdati’l-Hadisiyye fi Ahdi Ya’kup el-Mansûr el-Muvahhidî. Mağrip: İhyâu’t-Türâsi’l-İslamî. Âdil, Nüveyhiz (1412). Mu‘cemü’l-Müfessirin min Sadrı’l-İslâm Hatta Asrına’l- Hâzır. Beyrut: Müessesetü Nüveyhizi’s-Sekafiyye. Brockelmann, Carl (1993). Târîhu’l-Edebi’l-Arabî. Çev. Mahmud Fehmi Hicâzî. Kâhire: Lecnetü’l-Mısrıyyetü’l-Âmme. Dabbî, Ebû Ca’fer Ahmed b. Yahya b. Ahmed b. Amîre (1417). Buğyetü’l- Mültemis fi Târîhi Ricâli Ehli’l-Endelüs. Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye. Emin Tevfik, Tîbî (1984). Dirasât ve Bühûs fi Târîhi’l-Mağrib ve’l-Endelüs. Trablus: ed-Dâru’l-Arabiyye. Eren, Mehmet (2003). Buhârî’nin Sahih’i ve Hocaları. Konya: Nükte Kitabevi. Farûk, Hamâde (1426). “Mevsûatü A‘lâmi’n-Nübelâ ve’l-Üdebâ el-Arab el- Müslimin” Beyrut. Gubrûnî, Ebû’l-Abbâs Ahmed b. Ahmed b. Abdullah (1969). Unvânü’d-Dirâye fi men mine’l-Ulemâi fi Mieti’s-Sâbiati bi Bicâye. Nşr. Âdil Nüveyhiz, Beyrut: Menşûrâtü Lecneti’t-Te’lîf ve’t-Terceme ve’n-Neşr. Gürer, Dilâver (2003). “Medyeniyye”, Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (DİA). C. 28, S: 348. Hamevî, Şihâbüddîn Ebû Abdillah (1415). Mu’cemü’l-Büldân. Beyrut: Dâr Sâdır. Himyerî, Muhammed İbn Abdilmûnım (1975). er-Ravdu’l-Mi’târ fi Haberi’l- Aktâr. Beyrut: Müeessesetü Nâsır es-Sakafî. İbn Ferhûn, Burhânüddîn İbrahim b. Alî (1972) ed-Dibâcü’l-Müzheb fi Ma’rifeti Ulemâi’l-Mezheb. Nşr. Muhammed el-Ahmedî Ebu’n-Nûr, Kâhire: Mektebetü Dâri’t-Türas. İbn Hacer, el-Askalânî (1404). en-Nüket alâ Kitâbi İbni’s-Salâh. Nşr. Rebi’ b. Hâdî Umeyr el-Medhalî, Mekke: Imâdetü’l-Bahsi’l-İlmî bi’l-Câmii’l-İslâmî. İbn İzârî, Ebû Muhammed Ali b. Muhammed (1983). el-Beyânü’l-Muğrib fi Ahbâri’l- Endelüs ve’l-Mağrib. Nşr. İhsan Abbas, Beyrut: Dârü’s-Sekâfe. İbn Kunfüz, Ebü’l-Abbâs Ahmed b. Hasen (1971). el-Vefeyât. Nşr. Adil Nüveyhiz, Beyrut: el-Mektebetü’l-Cezâiriyye. İbnü’l-Arabî, Muhyiddîn Muhammed b. Alî (1990). el-Fütûhâtü’l-Mekkiyye, An- kara: Kültür Bakanlığı. İbnü’l-Ebbâr, Ebû Abdillah Muhammed b. Abdillah el-Kudâ‘î (1415). et-Tekmile li Kitâbi’s-Sıla. Nşr. Abdüsselâm el-Hirasî. Lübnan: Dâru’l-Fikr. İbnü’l-Harrât el-İşbîlî (1406). Kitâbü’l-Âkıbe fi Zikri’l-Mevt Ve’l-Âhira. Nşr. Hazar Muhammed Hazar. Kuveyt: Mektebetü Dâri’l-Aksâ. İbnü’l-Harrât el-İşbîlî (1413). el-Ahkâmü’s-Suğrâ. Nşr. Ümmü Muhammed bt. Ahmed el-Hüleysi. Kâhire: Mektebetü İbn Teymiyye. İbnü’l-Harrât el-İşbîlî, (141