Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBu makalede, bu geleneğin varlığına dikkat çekerek, söz konusu gelenek içerisinde yazılan önemli eserleri tanıtacağız.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
İslam bilim ve düşünce geleneğinde, hemen hemen bütün şerh ve haşiyeler, bir şârihin orijinal metnin yalnızca imalarını açıklamaya çalıştığı kopyaları tarzında değil de, kendi asli görüş ve sentezlerini de içeren özgün eserler tarzında yazılmışlardır. Bu açıdan bakıldığında, yazılan şerh ve haşiyelerin pek çoğunun, asıl metinle aynı olmayıp, aksine onların neredeyse şerh edilenden bağımsız eserler gibi yazıldığı görülür. Ayrıca, İslam bilim adamlarının eserleri üzerine yazılan bu şerh ve haşiyeler, pek çok düşüncenin gelişmesine, başkalarına aktarımına ve farklı gelenekler oluşmasına katkı sağlamıştır. Söz konusu geleneklerden birisi de, el-Mes‘udî ve Fahreddîn Râzî’nin, İbn Sînâcı düşüncenin en son ve mükemmel çalışmalarından birisi olan el-İşârât ve’tTenbîhât’a yaptıkları şerhlerle başlayan ‘İşârât (Şerhleri) Geleneği’dir. Bu makalede, bu geleneğin varlığına dikkat çekerek, söz konusu gelenek içerisinde yazılan önemli eserleri tanıtacağız.
Abstract
In the tradition of Islamic science and thought, almost all commentaries (sharh) and apostils (hāshiya) have been written in the style of the original works which also contain the commentator’s own opinions and syntheses, not in the style of the authentic copies which the commentator attempts to explain only implications of the original text. Looking from this point of view, it is seen that many of the written commentaries and apostils are not the same with the authentic texts, but they have almost been written as independent works from the ones interpreted. Also, those commentaries and apostils written on the Islamic scholars’ works have provided many thoughts to improve and transfer to the others, and form diverse traditions. One of the traditions is ‘the Tradition of Sharh al-Ishārāt’, which have begun with al-Mas‘udī’s and Fakhr al-Dīn al-Rāzī’s commentaries on al-Ishārāt wa al-Tanbīhāt which is one the last and the perfect works of the Avicennian thought. In this article, we introduce the important works written in this tradition by pointing out the existence of such a tradition.