Dergiler / Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi / 2010 / Cilt: 10 - Sayı: 3

STANDART ve YEREL ARAPÇANIN TARİHSEL ve FİLOLOJİK SINIRLARI: Mısır Lehçesi Örneği

The Historical and Philological Boundaries of Standart Arabic and Colloquial Arabic: Egyptian Dialect

Sayfa
23–41
Yayın Tarihi
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Mısır lehçesi dışında kalan lehçeler ve Standart dilin ülkeden ülkeye değişiklik gösteren kullanım ve yapıları ise bu makalenin değil, belki başka bir araştırmanın konusudur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu makalenin temel konusu Arap lehçebilimidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışmada standart Arapçadan pek çok özellik bakımından ayrılmış olan lehçelerin tarihsel ve dilbilimsel konumu incelenmekte, dil geleneğinin lehçe olgusuna bakışı ele alınmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Mısır lehçesi dışında kalan lehçeler ve Standart dilin ülkeden ülkeye değişiklik gösteren kullanım ve yapıları ise bu makalenin değil, belki başka bir araştırmanın konusudur.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu makalenin temel konusu Arap lehçebilimidir. Çalışmada standart Arapçadan pek çok özellik bakımından ayrılmış olan lehçelerin tarihsel ve dilbilimsel konumu incelenmekte, dil geleneğinin lehçe olgusuna bakışı ele alınmaktadır. Makalede ayrıca bu temel çerçeveden hareketle özellikle Mısır lehçesine ilişkin tarihsel ve filolojik bazı tespitlerde bulunulmaktadır. Mısır lehçesi dışında kalan lehçeler ve Standart dilin ülkeden ülkeye değişiklik gösteren kullanım ve yapıları ise bu makalenin değil, belki başka bir araştırmanın konusudur.

Abstract

The main topic of this article is the arabic dialectology. In the study the dialects,which have diversity from standart arabic , are being analyzed from the point of view of history and philology. Also, the language tradition's perspective to the dialect phenomenon is being handled. The article also discourses the historical and philological determinations about egyptian dialect in the sense of the above mentioned outline. The other dialects except the egyptian and the diversity of standart language between different countries may be a topic of another research but not of this article.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

YILDIZ, M. (2022). STANDART ve YEREL ARAPÇANIN TARİHSEL ve FİLOLOJİK SINIRLARI: Mısır Lehçesi Örneği. Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Cilt: 10 - Sayı: 3, 23–41. https://ajindex.com/articles/489348

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (7)

  1. Abbâs et-Tûnusî, Egytpian Colloquial Arabic: A Structure Reviev, Kahire, 1992., Nusûs mütekaddime fi'l-'ammiyyeti'l-Mısriyye, Kahire, 1981 Abbâs, et-Tûnusî-Laila Al-Sawi, An Intensive Course in Egyptian Colloquial Arabic, Kahire, 1990. Abduh er-Râcihî, el-Lehecâtü'l-'arabiyye fi'l-kırââti'l-Kur'âniyye, Riyad, 1999.
  2. Ahmed Hassanein-Mona Kamel, Yalla-Ndardish bi-learabi: Lets Chat in Arabic, Amerikan Üniversitesi, Kahire, 1997.
  3. Aksan, Doğan, Her Yönüyle Dil (Ana Çizgileriyle Dilbilim), Ankara, 2003. Alemuddîn el-Cundî, Lehcetu'l-Kurâni'l-Kerîm beyne'l-fushâ ve lehecâti'l-kabâil, Dâru'l- 'Ulûm, 1960. Ali Abdülvahid el-Vâfî, Fıkhu'l-luga, Kahire, 1956. Alî Huseyn el-Bevvâb, "el-İtbâ fi'l-luga" MMLAÜ, sayı: 30, Ürdün, Şevval-1406. Bedrâvî Zehrân, "İzdivâciyyetü'l-luga ve darûretü resmi siyâsetin lugaviyye", MMLA, Kahire, 1989. Corcî Zeydan, el-Felsefetü'l-lügaviyye ve'l-elfâzü'l-'arabiyye, Beyrut, 1904
  4. Duberşan, Nikolay "el-Lugatu'l'Arabiyye Hârice'l-Hudûd", el-Lugatu'l-'arabiyye ve tahaddiyâtu'l-karni'l-hâdî ve'l-'işrîn, Tunus, 1996. Emir Mustafa eş-Şihâbî, el-Mustalahâtü'l-'ilmiyye, fi'l-lugati'l-'arabiyye fi'l-kadîm ve'lhadîs, Dimeşk, 1988. Ferîd Ebû Hadîd, "Mevkifu'l-lugati'l-'arabiyyeti'l-'ammiyye mine'l-lugati'l-'arabiyyeti'lfushâ, sayı: 7, MMLA, Kahire, 1953.
  5. Fück, Johan, el-'Arabiyye Dirâsâtun fî'l-Luga ve'l-Lehecât ve'l-Esâlîb, Arapçaya çev. Abdulhalim en-Neccâr, Matba'atü'l-Kâtibi'l-'Arabî, Kahire, 1370/ 1951.
  6. Gündüzöz, Soner, "Klâsik ve Modern Arapçanın Tarihsel ve Filolojik Sınırları", Nüsha Şarkiyat Araştırmaları Dergisi, Sayı:8, Kış, 2003., "Kur'ân'da Yerleşik Gramer Kurallarına Aykırı Dil Yapıları ve Kur'ân'ın Lehçe Haritası Üzerine Bir İnceleme I", Nüsha Şarkiyat Araştırmaları Dergisi, Sayı: 6-7, Ankara, 2002. Hilmî Halîl, el-Müvelled fi'l-'arabiyye Kahire, 1954. Huseyn Ali Mahfuz, "Takrîbü'l-'ammiyye mine'l-fush"â, MMLA, c. XLI, Kahire, 1389. Huseyn Mu'nis, "el-İslâm ve't-ta'rîb", Târîhu'l-hadârati'l-Mısriyye, Kahire, ts. Ivanyi, Tamas "Kad yecuz fi'ş-şi'r: on the linguistic background of the so called poetic licences in Sibawayhi's kitâb", The Arabist Budapest Studies in Arabic, sayı: 3-4, Budapeşte, 1991. İsâ İskender el-Ma'lûf, "el-Lehcetü'l-'ammiyye fî Lübnân ve Sûriye" Mecelletü Mecma'i Fuâd el-evvel, Kahire, 1939. Kampffmeyer, "Arabistan Dil: Arap Lehçeleri", İslam Ansiklopedisi, MEB, İstanbul, 1964. Kandîl el-Baklî, el-Mesel beyne'l-fushâ ve'l-'ammiyye, MMLA, Kahire, Kasım-1971.
  7. Kara, Erol, "Lehçe Bilimi ve Dil Haritaları", Türk Dili,