KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi / 2014 / Cilt: 14 - Sayı: 1

İslam Tarihinde Politik ve Dinî Dil Üzerinden Nüfuz Mücadelesi

The Struggle For Influence Through Political and Religious Language In Islamic History

Vejdi BİLGİN
Sayfa
7–22
Yayın Tarihi
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Makale bu nüfuz mücadelesini, söylem analizi yöntemini kullanarak, dini ve siyasi dil üzerinden ortaya koymaya çalışmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Makale İslam siyaset tarihindeki aktörler arasında, maddi otorite sahipleriyle manevi otorite sahipleri arasındaki nüfuz mücadelesini ele almaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Doktrinde yeri olmamasına rağmen, İslam geleneğinde dinî bir zümre gelişmiş, bu zümre hem toplum hem de kendileri tarafından dinin temsilcisi olarak algılanmışlar, ancak güç olarak her zaman siyasi erkin gerisinde kalmışlardır.
💡
Sonuç & Katkı:Makale bu nüfuz mücadelesini, söylem analizi yöntemini kullanarak, dini ve siyasi dil üzerinden ortaya koymaya çalışmaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:İslam siyaset tarihi · politik dil · dinî dil

Özet

Makale İslam siyaset tarihindeki aktörler arasında, maddi otorite sahipleriyle manevi otorite sahipleri arasındaki nüfuz mücadelesini ele almaktadır. Doktrinde yeri olmamasına rağmen, İslam geleneğinde dinî bir zümre gelişmiş, bu zümre hem toplum hem de kendileri tarafından dinin temsilcisi olarak algılanmışlar, ancak güç olarak her zaman siyasi erkin gerisinde kalmışlardır. Bu durumda dolaylı yollardan bir nüfuz elde etme mücadelesine girişmişlerdir. Makale bu nüfuz mücadelesini, söylem analizi yöntemini kullanarak, dini ve siyasi dil üzerinden ortaya koymaya çalışmaktadır.

Abstract

This article tackles the struggle for influence between political authority and spiritual authority in Islamic Political History. Although there is no place in the doctrine, a religious class in Islamic tradition emerged. This class are perceived by society and themselves as representatives of Islam, but they were left behind as the power of the political class. In this case, they tried to gain influence through indirect ways. The article seeks to demonstrate the power struggle over the religious and political language using discourse analysis method.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BİLGİN, V. (2022). İslam Tarihinde Politik ve Dinî Dil Üzerinden Nüfuz Mücadelesi. Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Cilt: 14 - Sayı: 1, 7–22. https://ajindex.com/articles/489212

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Ahmed Eflâkî, Ariflerin Menkıbeleri, Çev. Tahsin Yazıcı, Kabalcı Yay., İstanbul, 2006. Ahmet Refik, “Osmanlı Devrinde Rafızîlik ve Bektaşîlik (1558-1591)”, Dârü’l-Fünûn Edebiyat Fakültesi Mecmûası, IX/2, 1932. Ali b. Nâsır el-Hüseynî, Ahbâru’d-Devleti’s-Selçûkiyye, Çev. Necati Lügal, TTK Yay., 2. Bs., Ankara, 1999.
  2. Atar, Fahrettin, “Kadı,” DİA, TDV Yay., İstanbul, 2001, c. 24, ss. 66-69.
  3. Atçeken, İsmail Hakkı, Devlet Geleneği Açısından Hişam b. Abdülmelik, Ankara Okulu Yay., Ankara, 2001.
  4. Ateş, Süleyman, Yüce Kur’an’ın Çağdaş Tefsiri, Yeni Ufuklar Neşriyat, İstanbul, 1990.
  5. Azamat, Nihat, “İbrahim Gülşenî”, DİA, TDV Yay., İstanbul, 2000, c. 21. Bayramoğlu, Fuat ve Nihat Azamat, “Bayramiyye”, DİA, TDV Yay., İstanbul, 1992, c. 5. Bilgin, Vejdi, “Al-Ghazâlî as a Representative and Initiator of the Idealized Attitude in the Relationship between the Class of Religious Scholars and Government,” Ilahiyat Studies, Volume:4, Number:1, Winter/Spring, 2013, ss. 41-64.
  6. Bloch, Marc, Feodal Toplum, Çev. M. Ali Kılıçbay, 2. bs., Gece Yay., Ankara, 1995. el-Bundârî, Zübdetü’n-Nusra ve Nuhbetü’l-Usra: Irak ve Horasan Selçukluları Tarihi, Çev. Kıvameddin Burslan, TTK Yay., İstanbul, 1943. Câhız, Kitâbu’t-Tâci fî Ahlâki’l-Mülûk, el-Matbaatü’l-Emiriyye, Kahire, 1332/1914.
  7. Cebecioğlu, Ethem, Tasavvuf Terimleri ve Deyimleri Sözlüğü, Rehber Yay., Ankara, 1997.
  8. Ceyhan, Semih, “Taç, Tasavvuf,” DİA, TDV Yayınları, İstanbul, 2010, c. 39, ss. 363-365.
  9. Coşkun, Ali, Osmanlı Dönemi Dinî “Kurtuluş” Hareketleri Üzerine Sosyolojik Bir Araştırma, Doktora Tezi, Marmara Ünv. Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul, 1996.
  10. Dursun, Davut, Osmanlı Devletinde Siyaset ve Din, İşaret Yay., İstanbul, 1989.
  11. Ebu Davud, Sünenu Ebî Davud, Daru İbn Hazm, Beyrut, 1997.
  12. Ebu Nuaym el-Isbahani, Hilyetü’l-Evliya ve Tabakâtü’l-Asfiyâ’, Dâru’l-Kitabi’l-Arabî, 2. Bs., Beyrut, 1387/1967. Ebu’l-Ferec İbnü’l-Cevzi, Sifetu’s-Safve, Dâru’l-Ma’rife, Beyrut, trs. el-Ezrakî, Kâbe ve Mekke Tarihi, Çev. Y. Vehbi Yavuz, Feyiz Yay., İstanbul, 1974. Fahruddin er-Râzî, Tefsir-i Kebir Mefâtîhu’l-Gayb, Çev. Suat Yıldırım ve diğ., Akçağ Yay., Ankara, 1994. Feridüddîn Attâr, Evliya Tezkireleri, Çev. Süleyman Uludağ, Kabalcı Yay., İstanbul, 2007. el-Ğazzâlî, İhyâu Ulûmi’d-Dîn, Dâru’l-Ma’rife, Beyrut, 1402/1982. Gelibolulu Mustafa Âli, Nusretnâme, Süleymaniye Kütüphanesi, Esat Efendi, No. 2433. Gündüz, Tufan, “Şah,” DİA, TDV Yay., İstanbul, 2010, c. 38, ss. 248-250.
  13. Güner, Ahmet, “Melik”, DİA, TDV Yay., Ankara, 2004, c. 29. “Hırzu’l-Mülû