Dergiler / Bitlis Eren Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi / 2021 / Cilt: 10 - Sayı: 4

24. GÜNEŞ DÖNGÜSÜ BOYUNCA MEYDANA GELEN JEOMANYETİK FIRTINALARIN DAĞILIMI

DISTRIBUTION OF GEOMAGNETIC STORMS OCCURING DURING THE 24TH SOLAR CYCLE

Sayfa
1394–1403
Yayın Tarihi
2021-12-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ayrıca jeomanyetik fırtına indisi olan Kp indisi, jeomanyetik fırtınanın şiddetini belirleyen Dst indisi ve güneş döngüsündeki ortalama güneş lekesi sayıları veri olarak kullanılmıştır. 24. güneş döngüsünün maksimum aşaması olan 2014 yılında ortalama 113 güneş lekesi sayısı gözlemlenmiştir. 24. döngü dönemi boyunca G ölçeğine göre toplam 381 jeomanyetik fırtına oluşmuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Jeomanyetik fırtına, genellikle gezegenler arası manyetik alandaki anormal koşullar ve çeşitli güneş aktivitelerinin neden olduğu güneş rüzgârı plazma emisyonları nedeniyle Dünya’ nın manyetik alanında küresel bir bozulmadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Jeomanyetik aktivitesi diğer döngülere göre en düşük sevide olan 24. güneş döngüsüdür.
💡
Sonuç & Katkı:Ayrıca jeomanyetik fırtına indisi olan Kp indisi, jeomanyetik fırtınanın şiddetini belirleyen Dst indisi ve güneş döngüsündeki ortalama güneş lekesi sayıları veri olarak kullanılmıştır. 24. güneş döngüsünün maksimum aşaması olan 2014 yılında ortalama 113 güneş lekesi sayısı gözlemlenmiştir. 24. döngü dönemi boyunca G ölçeğine göre toplam 381 jeomanyetik fırtına oluşmuştur.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2014 Verileri
⚙️Değişkenler:Jeomanyetik fırtına · 24.güneş döngüsü · Dst

Özet

Jeomanyetik fırtına, genellikle gezegenler arası manyetik alandaki anormal koşullar ve çeşitli güneş aktivitelerinin neden olduğu güneş rüzgârı plazma emisyonları nedeniyle Dünya’ nın manyetik alanında küresel bir bozulmadır. Jeomanyetik aktivitesi diğer döngülere göre en düşük sevide olan 24. güneş döngüsüdür. Bu çalışmada 24. Güneş döngüsünde meydana gelen ve jeomanyetik aktivitenin ciddiyetini belirtmek için beş seviyeli bir sistem olan G ölçeğine göre belirlenen jeomanyetik fırtınaların dağılımı incelenmiştir. Ayrıca jeomanyetik fırtına indisi olan Kp indisi, jeomanyetik fırtınanın şiddetini belirleyen Dst indisi ve güneş döngüsündeki ortalama güneş lekesi sayıları veri olarak kullanılmıştır. 24. güneş döngüsünün maksimum aşaması olan 2014 yılında ortalama 113 güneş lekesi sayısı gözlemlenmiştir. 24. döngü dönemi boyunca G ölçeğine göre toplam 381 jeomanyetik fırtına oluşmuştur. Bu fırtınaların %67.45’ i G1, %25.46’ sı G2, %4.72’ si G3 ve %2.36’ sı G4 düzeyinde meydana gelmiştir. Dst indis değerlerine göre %16.54’ ü sakin, %32.28’ i zayıf, %43.83’ ü orta, %6.82’ si güçlü ve %0.52’ si şiddetli fırtına olarak belirlenmiştir. Kp indisine göre en güçlü fırtına 83 nT ile 22 Haziran 2015 ve 08 Eylül 2017 tarihlerinde, Dst indis değerine göre -223 nT ile 25 Haziran 2015 tarihinde gerçekleşmiştir.

Abstract

A geomagnetic storm is a global disturbance in the Earth's magnetic field, usually due to abnormal conditions in the interplanetary magnetic field and solar wind plasma emissions caused by various solar activities. It is the 24th solar cycle with the lowest geomagnetic activity compared to other cycles. In this study, the distribution of geomagnetic storms occurring in the 24th solar cycle and determined according to the G scale, which is a five-level system to indicate the severity of geomagnetic activity, was investigated. In addition, the Kp index, which is the geomagnetic storm index, the Dst index, which determines the intensity of the geomagnetic storm, and the average sunspot number in the solar cycle are used as data. An average of 113 sunspot numbers was observed in 2014, the maximum phase of the 24th solar cycle. During the 24th cycle period, a total of 381 geomagnetic storms occurred on the G scale. Of these storms, 67.45% occurred at the G1, 25.46% at the G2 level, 4.72% at the G3 level, and 2.36% at the G4 level. According to Dst index values, 16.54 percent were calm, 32.28% were weak, 43.83% were moderate, 6.82% were strong and 0.52% were severe storms. According to the Kp index, the strongest storm occurred with 83 nT on 22 June 2015 and 08 September 2017, and according to the Dst index value, on 25 June 2015 with -223 nT.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BAŞÇİFTÇİ, F. (2021). 24. GÜNEŞ DÖNGÜSÜ BOYUNCA MEYDANA GELEN JEOMANYETİK FIRTINALARIN DAĞILIMI. Bitlis Eren Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi, Cilt: 10 - Sayı: 4, 1394–1403. https://ajindex.com/articles/477398

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. Nasa Science Space Place, 2021. https://spaceplace.nasa.gov/solar-cycles/en/ (Erişim Tarihi: 27.05.2021).
  2. Liu Z., Zhang T., Wang H. 2021. Predicting sunspot numbers based on inverse number and intelligent fixed point. Solar Physics, 296 (5), 83. Abdel-Rahman H.I., Marzouk B.A. 2018. Statistical method to predict the sunspots number. NRIAG Journal of Astronomy and Geophysics, 7 (2): 175-179. Hanslmeier A. 2007. The Sun and Space Weather. Astrophysics and Space Science, second ed. (Springer e-book). Koklu K. 2020. Mathematical analysis of the 09 March 2012 intense storm, Advances in Space Research, 66 (4): 932-941.
  3. Gonzalez W.D., Josely J.A., Kamide Y., Kroehl H.W., Rostoker G., Tsurutani B.T., Vasyliunas V.M. 1994. What is a geomagnetic storm?. Journal of Geophysical Research: Space Physics, 99 (A4): 5771– 5792. Stern D.P. 1996. A brief history of magnetospheric physics during the space age. Reviews of Geophysics, 34 (1): 1-31.
  4. Saba F.M.M., Gonzalez W.D., Gonzalez A.L.C. 1997. Relationships between the AE, ap and Dst indices near solar minimum (1974) and at solar maximum (1979). Annales Geophysicae, 15 (10): 1265–1270.
  5. Gonzalez W.D., Tsurutani B.T., Gonzalez A.L.C. 1999. Interplanetary origin of geomagnetic storms. Space Science Reviews, 88: 529–562.
  6. Kashcheyev A., Migoya-Orué Y., Amory-Mazaudier C., Fleury R., Nava B., Alazo-Cuartas K., Radicella S.M. 2018. Multivariable comprehensive analysis of two great geomagnetic storms of 2015. Journal of Geophysical Research: Space Physics, 123: 5000–5018. Akasofu S.I. 1964. A Source of the energy for geomagnetic storms and auroras. Planetary and Space Science, 12 (9): 801-808.
  7. Burton R.K., Mcpherron R.L., Russell C.T. 1975. An empirical relationship between interplanetary conditions and Dst. Journal of Geophysical Research, 80 (31): 4204–4214. Eroglu E. 2019. Modeling the superstorm in the 24th solar cycle. Earth Planets Space, 71: 26. Eroglu E. 2020. Modeling of 21 July 2017 Geomagnetic Storm. Journal of Engineering Technology and Applied Sciences, 5 (1): 33-49. Inyurt S. 2020. Modeling and comparison of two geomagnetic storms. Advances in Space Research, 65 (3): 966-977.
  8. Aksoy S., Tretyekov O.A. 2002. Study of a time variant cavity system. Journal of Electromagnetic Waves and Applications, 16 (11): 1535-1553.
  9. Tretyekov O.A., Erden F. 2008. Temporal cavity oscillations caused by a wide band waveform. Progress In Electromagnetics Research B, 6: 183-204. Eroglu E. 2011. Dalga kılavuzları boyunca geçici sinyallerin t