KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Bitlis Eren Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi / 2019 / Cilt: 8 - Sayı: 1

Bazı Lathyrus L. Türlerinin Yağda Çözünen Vitamin İçerikleri

The Lipide-Soluble Vitamin Contents of Some Lathyrus L. Species

Muammer BAHŞİ
Hasan GENÇ
Ökkeş YILMAZ
İrfan EMRE
Ahmet ŞAHİN
Sayfa
78–83
Yayın Tarihi
2022-10-12
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bununla birlikte, çalışılan Lathyrus L. türlerinin r-tokoferol, a-tokoferol, atokoferol asetat, retinol, retinol asetat, D2 ve K1 vitamin içeriklerinin oldukça düşük olduğu bulunmuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada, HPLC ile Lathyrus L. türlerinin (Lathyrus sylvestris L., Lathyrus sphaericus Retz.; Lathyrus pratensis L., L. aphaca L. var. modestus P.H., L. aphaca L. var. biflorus Post., L. aphaca var. pseudoaphaca (Boiss.) P.H.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çalışmadan elde edilen veriler göstermiştir ki çalışılan Lathyrus L. türleri yüksek beta karoten içeriğine sahiptirler (146,5±1,73-375,0±3,35 µg/g).
💡
Sonuç & Katkı:Bununla birlikte, çalışılan Lathyrus L. türlerinin r-tokoferol, a-tokoferol, atokoferol asetat, retinol, retinol asetat, D2 ve K1 vitamin içeriklerinin oldukça düşük olduğu bulunmuştur.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu çalışmada, HPLC ile Lathyrus L. türlerinin (Lathyrus sylvestris L., Lathyrus sphaericus Retz.; Lathyrus pratensis L., L. aphaca L. var. modestus P.H., L. aphaca L. var. biflorus Post., L. aphaca var. pseudoaphaca (Boiss.) P.H. Davis, Lathyrus odoratus L., Lathyrus hierosolymitanus Boiss., Lathyrus tauricola P.H. Davis) tohumlarındaki yağda çözünen vitamin içerikleri belirlenmiştir. Bu çalışmadan elde edilen veriler göstermiştir ki çalışılan Lathyrus L. türleri yüksek beta karoten içeriğine sahiptirler (146,5±1,73-375,0±3,35 µg/g). Bu çalışmada çalışılan türler arasında Lathyrus pratensis’in en yüksek gamma-tokoferol içeriğine (158,9±3,65 µg/g) sahip olduğunu L. aphaca var. pseudoaphaca (Boiss.) P.H. Davis’in ise en yüksek D3 vitamini içeriğine (43,2±2,18 µg/g) sahip olduğu bulunmuştur. Bununla birlikte, çalışılan Lathyrus L. türlerinin r-tokoferol, a-tokoferol, atokoferol asetat, retinol, retinol asetat, D2 ve K1 vitamin içeriklerinin oldukça düşük olduğu bulunmuştur.

Abstract

In the present study, lipide-soluble vitamin contents in the seeds of the Lathyrus L. taxa (Lathyrus sylvestris L.,Lathyrus sphaericus Retz.; Lathyrus pratensis L., L. aphaca L. var. modestus P.H., L. aphaca L. var. biflorus Post.,L. aphaca var. pseudoaphaca (Boiss.) P.H. Davis, Lathyrus odoratus L., Lathyrus hierosolymitanus Boiss.,Lathyrus tauricola P.H. Davis) were determined by using HPLC. Data obtained from present study showed thatstudied Lathyrus taxa have high beta-caroten content (146,5±1,73-375,0±3,35 µg/g). present study found thatLathyrus pratensis has the higesht gamma-tocopherol content (158,9±3,65 µg/g) whilst L. aphaca var.pseudoaphaca (Boiss.) P.H. Davis has highest D3 vitamin content (43,2±2,18 µg/g) among studied taxa. However,it was found that the r-tocopherol, a-tocopherol, a-tocopherol acetate, retinol, retinol acetate, D2 and K1 vitaminsof studied Lathyrus taxa were lowest.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BAHŞİ, M., GENÇ, H., YILMAZ, Ö., EMRE, İ., ŞAHİN, A. (2022). Bazı Lathyrus L. Türlerinin Yağda Çözünen Vitamin İçerikleri. Bitlis Eren Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 1, 78–83. https://ajindex.com/articles/467121

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (16)

  1. Chavana U.D., McKenzie D.B., Amarowicz R., Shahidi F. 2003. Phytochemical components of beach pea (Lathyrus maritimus L.). Food Chemistry, 81: 61-71
  2. Kalogeropoulos N., Chiou A., Ioannou M., Karathanos V.T., Hassapidou M., Andrikopoulos N.K. 2010. Nutritional evaluation and bioactive microconstituents (phytosterols, tocopherols, polyphenols, triterpenic acids) in cooked dry legumes usually consumed in the Mediterranean countries. Food Chemistry, 121: 682-690
  3. Geil P.B., Anderson J.W. 1994. Nutrition and health implications of dry beans: A review. Journal of the American College of Nutrition, 13: 549-558
  4. Pastor-Cavada E., Juan R., Alaziz M., Vioque J. 2011. Nutritional characteristics of seed proteins in 15 Lathyrus species (Fabaceae) from Southern Spain. LWT - Food Science and Technology, 44: 1059-1064
  5. Anderson J.W., Major A.W. 2002. Pulses and lipaemia, short- and long-term effect: potential in the prevention of cardiovascular disease. British Journal of Nutrition, 88 Supl, 3: S263-S271
  6. Rizkalla S.W., Bellisle F., Slama, G. 2002. Health benefits of lowglycaemic index foods, such as pulses, in diabetic patients and healthy individuals.British Journal of Nutrition, 88: S255-S262
  7. Yan Z.Y., Spencer P.S., Li Z.X., Liang Y.M., Wang Y.F., Wang C.Y., Li F.M. 2006. Lathyrus sativus (grass pea) and its neurotoxin ODAP. Phytochemistry, 67: 107-121
  8. Shehadeh A.A. 2011. Ecogeographic, Genetic and Taxonomic Studies of the Genus Lathyrus L. Degree of Doctor of philosophy University of Birmingham p. 401
  9. Arslan M. 2017. Diversity for vitamin and amino acid content in grass pea (Lathyrus sativus L.). Legume Research, 40 (5): 803-810
  10. Vaz Patto M.C., Rubiales D. 2014. Lathyrus diversity: available resources with relevance to crop improvemente L. sativus and L. cicera as case studies. Ann. Bot., 113
  11. Maroua G., Nadia Z., Imen F., Neila T.F. 2014. Sonia, M. Molecular characterization of Lathyrus species using chloroplast DNAtrnH-psbA. Biochemical Systematics and Ecology, 57: 439-444
  12. Davis P.H. 1970. Lathyrus L. In: Flora of Turkey and East Aegean Islands, 3, Edinburgh University Press 328-369
  13. Ertekin S.A., Saya O. 1990. A new record for the flora of Turkey. Turk J Bot, 15 (1): 75-77
  14. Ertekin S.A. 1994. A new record for the flora of Turkey. Turk J Bot, 18 (1): 33-34
  15. Davis P.H., Mill R.R., Kit T. 1988. Flora of Turkey and East Aegean Islands, 10, University Press, 125-126, Edinburgh
  16. Maxted N., Goyde