Dergiler / Bilimname / 2019 / Cilt: 0 - Sayı: 38

TEVELLÂ VE TEBERRÂ’NIN NİZÂRÎ İSMÂİLÎ YORUMU: NASÎRÜDDİN TÛSÎ ÖRNEĞİ

THE NİZĀRĪ ISMĀİLĪ INTERPRATİON OF TAWALLĀ AND TABARRĀ: EXAMPLE OF NASĪRUDDİN TŪSĪ

Sayfa
171–199
Yayın Tarihi
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ayrıca bu ilkeler hakkında başta Kur’an olmak üzere İslâmîgelenekteki bakış açıları da tahlil edilecek, aralarında karşılaştırmalar yapılacakve düşünce farklılıkları tespit edilmeye çalışılacaktır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Tevellâ ve Teberrâ İsmâilî inancın temel inanç esasları arasında yer alan veŞîa’nın velâyet ilkesine tekabül eden iki ilkedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Tûsî açısından tevhide götürenşeylere karşı tevellâ (sevgi) ve tevhitten uzaklaştıran şeylerden ise teberrâ(nefret), Allah’a inanan herhangi bir kimsenin hayatı boyunca dikkat etmesigereken en önemli ilkelerdendir.
💡
Sonuç & Katkı:Ayrıca bu ilkeler hakkında başta Kur’an olmak üzere İslâmîgelenekteki bakış açıları da tahlil edilecek, aralarında karşılaştırmalar yapılacakve düşünce farklılıkları tespit edilmeye çalışılacaktır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Tevellâ ve Teberrâ İsmâilî inancın temel inanç esasları arasında yer alan veŞîa’nın velâyet ilkesine tekabül eden iki ilkedir. Tûsî açısından tevhide götürenşeylere karşı tevellâ (sevgi) ve tevhitten uzaklaştıran şeylerden ise teberrâ(nefret), Allah’a inanan herhangi bir kimsenin hayatı boyunca dikkat etmesigereken en önemli ilkelerdendir. Zira insanın manevi yönden tekâmülü veyadüşüşü, ahirette kurtuluşu elde etmesi ya da hüsrana uğramasında bu ilkelermühimdir. Bu iki duygunun doğru yönlendirilmesiyle insan, ahlâki bakımdankendisini geliştirip rıza, teslimiyet, iman ve yakîn mertebelerine çıkarak Allah’ınhoşnutluğunu kazanacaktır. Aksi takdirde şeytanın yolunun takip edilmesisuretiyle yaratıcının gazabına maruz kalma söz konusu olacaktır. Bu ikiduygunun insanın lehine veya aleyhine delil teşkil etmesi sahip olduğu kuvve-ihayvaniye, nefs-i nâtıkā ve aklı nasıl yönettiğiyle, özellikle zamanın imamınınrehberliğine müracaat edip etmemesiyle doğrudan ilişkilidir. Dolayısıyla Tûsî,bilenen teolojik bir prensibi yeniden doğrulamaktan ziyade, hakiki tevellânınİsmâilî bir mümin tarafından nasıl kazanılacağını ve manevi bakımdan nasıltekâmüle ulaşılacağını zâhirî ve bâtınî yönleri de ortaya koymak suretiyle tasviretmiştir. Bu çalışmada, Şîi düşünceye göre önemli bir yere sahip olan tevellâ veteberrâ prensibinin Nasîrüddin Tûsî tarafından kaleme alınan “Tevellâ veTeberrâ” risalesi ışığında Nizârî İsmâilîleri açısından nasıl yorumlandığı analizedilecektir. Ayrıca bu ilkeler hakkında başta Kur’an olmak üzere İslâmîgelenekteki bakış açıları da tahlil edilecek, aralarında karşılaştırmalar yapılacakve düşünce farklılıkları tespit edilmeye çalışılacaktır.

Abstract

Tawalla and tabarra are two principles that are among the basic beliefs of the Ismāilī faith and that correspond to the walayah principle of Shia. In terms of alTūsī, tawalla (love) to the things taking to tawhid and tabarra (hate) to the things detracting from tawhid are among the most important principles that anyone who believes in Allah should pay attention to them throughout his/her live. These principles are central to the man in his/her spiritual rise or decline, salvation or frustration in the Hereafter. With the correct orientation of these two senses, human gains the pleasure of Allah by reaching out to the positions of consent, submission, faith and certanity through developing himself in terms of moral care. Otherwise, it is the point in question that he attracts the wrath of the Creator because of following the path of devil. Having evidence of these two senses in favour of or against the human beings is directly related with that how he/she manages his/her animal and rational soul faculties, and especially whether he/she applies to the commandment of the truthful commander of his/her time or not.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

IŞIK, H. (2022). TEVELLÂ VE TEBERRÂ’NIN NİZÂRÎ İSMÂİLÎ YORUMU: NASÎRÜDDİN TÛSÎ ÖRNEĞİ. Bilimname, Cilt: 0 - Sayı: 38, 171–199. https://ajindex.com/articles/465138

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (11)

  1. ABDÜLBÂKÎ, Muhammed Fuâd. el-Mu‘cemü’l-Müfehres li Elfâzi’l-Kur’an’i-lKerim. 2. Baskı. Kahire: Dâru’l-Hadis, 1988.
  2. AL-ISLAM.ORG. “The Various Dimensions of Tawalla”. Erişim: 26.02.2019. https://www.al-islam.org/media/various-dimensions-tawallasayyid-muhammad-rizvi.
  3. AMİR-MOEZZİ, Mohammad Ali. The Spirituality of Shi’i Islam Beliefs and Practices. London, New York: I. B. Tauris Publishers, 2011. A‘SEM, Abdülemir. el-Feylesofi Nasirüddîn Tûsî. Beyrut: Dâru’l-Endelüs, 1980.
  4. ATICI, Ayşe. Büyük Selçuklu İmparatorluğu’nda Bâtınî Hareketi (Hasan Sabbah İle İlk Halefleri ve İran Nizârî İsmâilîleri 1090-1157).
  5. Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi, 2005.
  6. AYYAŞİ, Ebü'n-Nasr Muhammed b. Mesud. Tefsirü'l-Ayyaşi. tlk. Haşim Resuli Muhallati. 2 Cilt. Kum: Matbaatü’l-İlmiyye, 1960.
  7. BADAKHCHANİ, Jalal. Shi’i Interpretations of Islam: Three Treatises on Islamic Theology and Eschatology. London: I.B. Tauris Publishers, 2010. BERKÎ, Ahmed b. Muhammed b. Halid. Kitâbu’l-Mehâsin. nşr. Celâleddin elHüseynî. Tahran: y.y., 1950. CÜRCÂNÎ, Muhammed es-Seyyid eş-Şerîf. Kitâbu’t-Ta’rîfât. Mısır: Matbaatu’lHayriyye, 1306. DAFTARY, Farhad. The Ismā’ilis Their History and Doctrines. 2. Baskı. Cambridge: Cambridge University Press, 2007.
  8. DEMİRKOL, Murat. Nasirüddîn Tûsî’nin İbn Sînâcılığı. Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi, 2007.
  9. DEVRİMCİ, Asyacan Nermin. Dağların Şeyhi Hasan Sabbah. İstanbul: Mola Kitap, 2013.
  10. EBU HANİFE, Numan b. Sabit el-Bağdâdî İmam-ı A'zam. el-Âlim ve’l-Müteallim - İmam-ı A’zam’ın Beş Eseri. trc. Mustafa Öz. 7. Baskı. İstanbul: Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Vakfı Yayınları, 2011. EŞ’ARİ, Ebu’l-Hasen. Makâlâtü’l-İslâmiyyîn ve İhtilâfu’l-Musallîn - İlk Dönem İslam Mezhepleri. çev. Mehmet Dalkılıç – Ömer Aydın. İstanbul: Kabalcı, 2005. FAHREDDİN RÂZÎ, Ebu Abdillâh Muhammed b. Ömer b. Hüseyin. Tefsîr-i Kebîr Mefâtîhu’l-Gayb. trc. Lütfullah Cebeci, Sadık Kılıç v.dğr. ed. Ahmet Hikmet Ünalmış. 23 Cilt. İstanbul: Huzur Yayınevi, 2002. FAHREDDİN RÂZÎ. Nihâyetü’l-Ukûl fi Dirâyeti’l-Usûl. thk. Saîd Abdüllatîf Fûde. 4 Cilt. Beyrut: Dârü’z-Zehâir, 2015.
  11. FIĞLALI, Ethem Ruhi. İmamiyye Şiası Caferiyye Mezhebi: Doğuşu, Gelişmesi ve Görüşleri. İstanbul: Selçuk Yayınları, 1984. GAZZÂLÎ, Ebu Hamid. el-Kīstâsü’l-Müstakīm - Dosdoğru Ölçü. çev. İbrahim Çapak. İstanbul: Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı, 2016. İBN BÂBEVEYH EL-KUMMÎ, Ebû Cafer Şeyh Saduk Muhammed b. Ali b. Hüseyin. Emâlî’s-Sadûk. Mukaddime: Muhammed Mehdi Hasan elHarsan. Necef: el-Matbaatü’l-Haydariye, 197