Dergiler / ANASAY / 2026 / Sayı: 21

NİZÂMÎ’NİN HÜSREV Ü ŞÎRÎN’İNDE BAHAR MEVSİMİNİN BETİMLENMESİ

Yasemin Yaylalı(ATATÜRK ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-6904-1471
Dergi
ANASAY
Sayfa
51–66
Yayın Tarihi
2022-08-31
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Söz konusu çalışmada Hüsrev ü Şîrîn’de baharın tasvir edildiği kısım, remizler ve edebi sanatlar bağlamında irdelenecektir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Nizâmî-i Gencevî’nin beş mesneviden oluşan bir hamsesi bulunmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu mesnevilerden biri de Hüsrev ü Şîrîn’dir.
💡
Sonuç & Katkı:Söz konusu çalışmada Hüsrev ü Şîrîn’de baharın tasvir edildiği kısım, remizler ve edebi sanatlar bağlamında irdelenecektir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Nizâmî-yi Gencevî · Bahar · Gül

Özet

Nizâmî-i Gencevî’nin beş mesneviden oluşan bir hamsesi bulunmaktadır. Bu mesnevilerden biri de Hüsrev ü Şîrîn’dir. Hüsrev ü Şîrîn’de bahar mevsimi ve onun meydana getirdiği değişim betimlenirken tabiatta bulunan bitkilere ve hayvanlara yer verilmiştir. Öncelikle baharın habercisi ve çiçeklerin sultanı olarak görülen güle temas edilmiştir. Gül dışında menekşe, yasemin, nergis, süsen, lale, nesrin vb. çiçekler betimlenmiştir. Çiçeklerin yanında servi ve tuba ise bahsi geçen ağaçlardır. Kumru, karga ve bülbül ve ceylan da ismi geçen hayvanlardandır. Tüm bu bitki ve hayvanlara bazen benzetme amacıyla değinilmiş; bazen de hoş görünümleri ve güzel sesleriyle baharın habercisi ve doğanın süsü olmaları yönüyle yer verilmiştir. Söz konusu çalışmada Hüsrev ü Şîrîn’de baharın tasvir edildiği kısım, remizler ve edebi sanatlar bağlamında irdelenecektir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Yaylalı, Y. (2022). NİZÂMÎ’NİN HÜSREV Ü ŞÎRÎN’İNDE BAHAR MEVSİMİNİN BETİMLENMESİ. ANASAY, Sayı: 21, 51–66. https://doi.org/10.33404/anasay.1141490

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. Âdilzâde, P. ve Fahrî, K. P. (1387 hş). Ferheng-i Edebî-yi Giyâhân. Tebriz.
  2. Afîfî, R. (1372 hş). Ferhengnâme-i Şi‘rî I-III. Tahran.
  3. Baytop, T. (2015). Türkçe Bitki Adları Sözlüğü. Ankara.
  4. Dihhudâ, A. E. (1341 hş.). Lugatnâme XLVII. Tahran.
  5. Enverî, H. (1383 hş). Ferheng-i Kinâyât-i Sohen II. Tahran.
  6. Fahruzzamânî. A. (1340 hş). Tezkire-yi Meyhâne (tsh. Ahmed Gulçîn-i Me’ânî). Tahran.
  7. Gencevî, N. (1343 hş). Husrev ü Şîrîn (tsh. Hüseyin Pejmân Bahtiyârî). Tahran.
  8. Gencevî, N. (1347 hş). Leylâ vü Mecnûn (tsh. Hüseyin Pejmân Bahtiyârî). Tahran.
  9. Gencevî, N. (1384 hş). Külliyât-ı Nizâmî-i Gencevî (tsh. Vahîd-i Destgirdî). Tahran.