Dergiler / Bahçe / 2017 / Cilt: 46 - Sayı: 2

Virüs taksonomisinin tarihsel gelişimi ve son durumu

Historical development and current state of virus taxanomy

Dergi
Bahçe
Sayfa
51–58
Yayın Tarihi
2022-10-10
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu derlemede virüs taksonomisinin tarihsel gelişimi içerisinde isimlendirme, taksonomi ve virüs taksonlarını birbirinden ayıran kıstaslar ele alınmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:İnsanoğlu yaşadığı dünyayı keşfederken etrafındaki canlı ve cansız varlıkları sınıflandırma ihtiyacı duymuştur.
📊
Temel Bulgular & Veri:Benzer özellikler gösteren mikroorganizmalar, böcekler, bitkiler ve hayvanlar belli bir sistematik içerisinde değerlendirilerek kendi aralarında gruplandırılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu derlemede virüs taksonomisinin tarihsel gelişimi içerisinde isimlendirme, taksonomi ve virüs taksonlarını birbirinden ayıran kıstaslar ele alınmıştır.
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:virüs · ICTV · taksonomi

Özet

İnsanoğlu yaşadığı dünyayı keşfederken etrafındaki canlı ve cansız varlıkları sınıflandırma ihtiyacı duymuştur. Benzer özellikler gösteren mikroorganizmalar, böcekler, bitkiler ve hayvanlar belli bir sistematik içerisinde değerlendirilerek kendi aralarında gruplandırılmıştır. Bu yolla olası bir karmaşanın önüne geçildiği gibi sağlıklı bilimsel veriler de kayıt altına alınmaya başlamıştır. Taksonomi sözcüğü Yunanca kökenli olup sıralama anlamına gelen “taxis” ve yasa anlamına gelen “nomos” sözcüklerinin birleşmesiyle oluşmuştur. Taksonomi biliminin amacı, herhangi bir organizma ya da organizma grubunda yapılan gözlemler sonucunda ortaya konmuş olan bilgileri toplayarak uluslararası alanda kullanılabilir bir sistem oluşturmaktır. Bu sistemin bir parçası olan ve canlılarda zarar yapan virüslerin de zaman içerisinde sınıflandırılması bir zorunluluk haline gelmiştir. Sınıflandırmada farklı yöntemler kullanılsa da 1966 yılında Moskova Uluslararası Mikrobiyoloji Kongresi’nde virüslerin alem, familya, altfamilya, cins ve tür şeklinde sınıflandırılması için bir komite oluşturulmasına karar verilmiştir. International Committee on Taxonomy of Viruses (ICTV) kurulmuş ve virüslerin sınıflandırılması sistematik olarak düzenlenmiştir. Bu derlemede virüs taksonomisinin tarihsel gelişimi içerisinde isimlendirme, taksonomi ve virüs taksonlarını birbirinden ayıran kıstaslar ele alınmıştır.

Abstract

When humankind was exploring the world, they felt the need to classify living and non–living elements around them. These were assessed within certain systematics; grouping microorganisms, insects, plants and animals among themselves based on similar characteristics. Just as this method prevents possible confusion, it started the recording of healthy scientific data. The word taxonomy has a Greek root, formed by the combination of the word “taxis” meaning list and “nomos” meaning law. The aim of the science of taxonomy is to collect observation–based information relating to any organism or group of organisms and created systems that can be used in the international field. Over time it has become necessary to classify viruses, a part of this system and which may harm organisms. Though different methods have been used for classification, the decision was made to create a committee for classification of viruses into order, family, subfamily, genus and species at the Moscow International Microbiology Congress in 1966. The International Committee on Taxonomy of Viruses (ICTV) was founded and the classification of viruses was systematically organized. This review deals with discovery of viruses, naming within the historical development of virus taxonomy, taxonomy and criteria differentiating virus taxa.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

GÜMÜŞ, M., UZUNOĞULLARI, N. (2022). Virüs taksonomisinin tarihsel gelişimi ve son durumu. Bahçe, Cilt: 46 - Sayı: 2, 51–58. https://ajindex.com/articles/459628

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. Anonim, 2015. Baltimore Classification of Viruses (Website). Molecular Biology Web Book (http://web–books.com/), (Erişim Tarihi: 20 Ekim 2016).
  2. Arda, M., 1997. Temel Mikrobiyoloji. Medisan Yayın Serisi, Ankara No:25, 490 s. Calisher, C. H. and B. W. J. Mahy, 2003. Editorial Taxonomy: Get It Right Or Leave It Alone. Am. J. Trop. Med. Hyg., 68(5):505–506.
  3. Demirsoy, A., 1995, Kalıtım ve Evrim. Meteksan Yayıncılık, Ankara, 73 s. Duckworth, D. H., 1976. Who Discovered Bacteriophage? American Society for Microbiology 40(4):793–802.
  4. Fauquet, C. M. and D. Fargette, 2005. International Committee on Taxonomy of Viruses and the Unassigned Species. Virology Journal 2:64. Fauquet C. M. and G. P. Martelli, 2013. Viral Classification and Nomenclature. Wiley Online Library, (http://onlinelibrary.wiley. com) (Erişim Tarihi: 13 Ekim 2015).
  5. Fenner, F., 1976. Classification and Nomenclature of Viruses. Intervirology 7:1–116.
  6. Gibbs, A. J. and B. D. Harrison, 1968. Realistic Approach to Virus Classification and Nomenclature. Nature (London) 218:927–929.
  7. King, A. M. Q., F. Brown, P. Christian, T. Hovi, T. Hyypiä, N. J. Knowles, S. M. Lemon, P. D. Minor, A. C. Palmenberg, T. Skern and G. Stanway, 2000. Picornaviridae. In: Van Regenmortel, M. H. V., C. M. Fauquet, D. H. L. Bishop, C. H. Calisher, E. B. Carsten, M. K. Estes, S. M. Lemon, J. Maniloff, M. A. Mayo, D. J. McGeoch, C. R. Pringle and R. B. Wickner, (Eds.) Virus Taxonomy. Classification and Nomenclature of Viruses, Seventh Report of the ICTV. Academic Press, New–York, San Diego, 657–673.
  8. Knowles, N. J., T. Hovi, T. Hyypiä, A. M. Q. King, A. M. Lindberg, M. A. Pallansch, A. C. Palmenberg, P. Simmonds, T. Skern, G. Stanway, T. Yamashita and R. Zell, 2012. Picornaviridae. In: Virus Taxonomy: Classification and Nomenclature of Viruses: Ninth Report of the International Committee on Taxonomy of Viruses. Ed: King, A. M. Q., Adams, M. J., Carstens, E. B. and Lefkowitz, E. J. San Diego. Elsevier 855–880.
  9. Kuhn, J. H., Y. Bao, S. Bavari, S. Becker, S. Bradfute, J. R. Brister, A. A. Bukreyev, K. Chandran, R. A. Davey, O. Dolnik, J. M. Dye, S. Enterlein, L. E. Hensley, A. N. Honko, P. B. Jahrling, K. M. Johnson, G. Kobinger, E. M. Leroy, M. S. Lever, E. Mühlberger, S. V. Netesov, G. G. Olinger, G. Palacios, J. L. Patterson, J. T., Paweska, L. Pitt, S. R. Radoshitzky, E. O. Saphire, S. J. Smither, R. Swanepoel, J. S. Towner, G. van der Groen, V. E. Volchkov, V. Wahl–Jensen, T. K. Warren, M. Weidmann, S. T. Nichol, 2013. Virus Nomencla